Diyagonal Pas

Efsane ikili

2011-07-06T05:16:00.003+03:00

Meksika'nın yetiştirdiği en büyük yetenek ne Chicharito ne de Hugo Sanchez'dir. İşte bu iki efsane flamenko ustasıdır. (Tabi Komutan Marcos'u hesaba katmadan yazdım bu mesajı.) Saygıyla eğilmek lazım önlerinde.

Erick Torres

2011-05-17T20:52:00.003+03:00

Erick Torres Padilla. Chivas, Javier Hernandez'i Manchester United'a sattıktan sonra yeni yıldız adayını fazla zaman geçmeden çıkarttı. Henüz 18 yaşında ve ilerisi için epey ümit vaad ediyor Torres. Yeni Hernandez demek için biraz erken aslında. Ayrıca oyun olarak Hernandez'de bazı özellikler yönünde ayrılıyor. Mesela Hernandez oyun içinde daha agresif ve top kovalayan bir yapıda. Ancak Erick Torres o yönden henüz kendini tam geliştirmiş değil. Ancak gol yollarında inanılmaz bir şekilde bitiyor ve son vuruşları gayet düzgün. Bizim meşhur tabirimizle golü koklayan bir yetenek. İleride adını Avrupa'da kesin olarak duyarız diye düşünüyorum.

Erick Torres

Oynadığı takım: Chivas Guadalajara(Meksika)
Boy: 1.80 m
Kilo: 68 kg
Pozisyon: Forvet
Doğum tarihi: 19.01.1993

Müstehak Takım

2011-03-14T23:19:00.006+02:00

2007'nin Mayıs ayıydı. Erik Gerets, Adnan Polat'ın asbaşkanlığı döneminde keyifli?! bir törenle basının önünde görevinden ayrılmak zorunda kaldı. Kovulmanın kibarcası bu. Adnan Polat ve Adnan Sezgin pek bir sırıtık vaziyette gülüyorlardı medya karşında. Ellerini ovuşturarak gelecek planlamasına girmişlerdi. İşte o zamanlar Galatasaray taraftarı ''3. yaptı, başarısız, şampiyonlar liginde sonuncu olduk'' diye hocasının ipini çekmekle meşgulde zaten. Bu karara onlarında %90'ı sevinmişti. Yönetim sene başında ''Road to Athens''(Atina yolu- o yıl şampiyonlar ligi finali Atina'daydı) tişörtü, rozeti yapıp satmaya başlamıştı. Bu yola da İnomoto, Tolga Seyhan, Okan Buruk, Carrusca transferleri ile girdik. Ne güzel bir giriş değil mi. Beklendiği gibi grupta sonuncu olduk zaten. Liverpool maçında(ki o sene final oynamıştır Liverpool) 3-0'dan maçı 3-2'ye getirdiğimiz zaman bile bu bilmiş kesim çıkıp ''Liverpool maçı bırakmıştı yeaa'' gevezeliği ile meşguldü. 1 sene sonra Beşiktaş maçında 3-0'dan sonra Liverpool'u ne yaptığını da görmüş olduk uygulamalı olarak. Ama bu bilmiş kesimin ne ileriyi görme yeteneği ne de geçmişi değerlendirme yeteneği olmadığı için uçtu gitti yazılanlar. Sonra Kalli'ler, Bülent Korkmaz'lar, Hagi'ler geldi gitti. Bu bilmiş arkadaşlar şimdi Gerets gelse bu takım uçar diyor. İşte sana o yüzden bu takım müstahak arkadaşım.

Alex gibi adam yok Türkiye'de abi, keşke bizde olsa diyen sen arkadaşım. Alex geçen sene başında kampa izinsiz 1 hafta geç geldiğinde de bunları diyecek miydin. Fenerbahçe kulübü para cezası bile vermeden olayı geçiştirirken sen bu olay Galatasaray'da olsa ne diyecektin. Yerli futbolcuların gazına gelip ''Bizim topçular eşşek mi abi, onlarda gitmesin o zaman kampa'' der miydin acaba? Alex maç içinde skoru değiştiriyor bu bana yeter diyen arkadaşım. Televizyonda çıkan çakmaktaş devrinden kalma 5.sınıf gol olur futbol yorumcusunun gazına gelip, Alex'in modern futbolda yeri yok diyecek miydin demeyecek miydin. Sen elindeki Lincoln'ü, Misimovic'i büyük bir sevinçle kapı dışarı eden arkadaşım. Ne diyecektin bir söyle bakalım bana. Bügün takımda kazma adamlar kaldı diyorsun ya, sana müstehak işte o kazmalar.

Daha ülkeye geleli 1 ay olmadan bal yapamayan arı dediğin Giovani Dos Santos'un üztünü çizip, 2 ay geçmeden Pino'ya sirk topçusu diyen, Jo'ya akşam eğlenmesi yaptı diye maçta söven arkadaşım. Serdar Özkan, Aydın, Kazım gibi adamlar Galatasaray kanatlarında diye ağlama bana. Forvetimiz kalmadı diye gelme bana. Guti'yi biz alsaydık yardanlığına girme bana. O Guti alkollü halde araç kullanıp, Belediye otobüsüne kaza yaptırtıp, basını kovaladığı zaman Beşiktaş kulübünün yaptığı gibi geçmiş olsun mesajı yayınlamamızı mı isterdin yoksa maçta ayağına top geldiğinde ıslıklanmasını mı. Sen kolayı seçen arkadaşım, bu takım sana müstehak.

De Sanctis'i, Leo Franco'yu yuhalayıp Ufuk oynasın diyen sonra Ufuk oynadığı zaman Ufuk'u yuhalayan sen. Evet sana diyorum oradasın biliyorum. Bugün de iştahla Zapata'yı yuhalayan sen. Tribünde işin sadece yuhalamak olan, forumlarda aman hata yapsada yazsam diye bekleyen sen. Sana Zapata da değil harbi karpuzcu müstehak.

Keita'ya, artık burnu pinokyoculuktan Kadıköy'e varan başkanının gazını alıp iyi paraya sattık ama aslında disiplinsizdi bu adam. Bak Kaka'yı attırdı durduk yere diyen sen. Sana ne elin Fildişi-Brezilya maçından, bize ne? Dos Santos'a bal yapmayan arı diyen ama bal yapanına da disiplinsiz diyen, disiplinli ve mücadeleci Cana'ya sövmekle meşgul olan sen. Ne istediğine karar versen iyi olacak. Kaka gelse isminden dolayı söversin ve ilginç lakaplar takarsın eminim. Zaten öyle bir olay olsa 3 ay sonra kadro dışı bırakırız ve yine bir pundunu bulup ''Adam haklı beyler'' dersin. O zaman sana müstehak -4 averaj.

Geçen devre arası umarım Kewell gider Nonda kalır dedim. Nonda nasılsa yuhalanmaya başlamıştı, bari Kewell'ı kurtaralım dedim. Sene başında sözleşmesi uzatılınca gereksiz oldu şimdi, yuhalar bizimkiler sene sonu dedim. Şimdi gelip sadece yakışıklı olduğu için seviliyor Kewell, Galatasaray'a verdiği birşey yok denmeye başlandı. Aferin arkadaşım sana da 25 haftada 12 mağlubiyet müstehak.

Bende dahil saçma sapan eleştirilerde bulunup anlık değerlendirmeler yapan, ilerisini hiç düşünmeyen, o gitsin bu kalsın diye futbolculara dakika başı sallayan, futbolcular arası ayrım yapıp taraf tutan, söylenen aleni yalanları yiyip yutan, kişisel menfaati uğruna gördüklerini söylemeyen ve söyletmeyen, bir dediği bir dediğini tutmayan, kötü duruma düştüğü zaman bilinçli hareket edemeyen, Hıncal Uluç'luğu meslek edinenler...Hepimiz...Bu takım bize müstehak.

Korku İmparatorluğu

2011-01-16T19:36:00.008+02:00

Öncelikle uzun bir dönem bazı sebeplerden dolayı yazı yazamadığım bloga böyle bir yazı ile tekrar yazmaya başlamam biraz üzüntü verici. Dün Aslantepe Ali Sami Yen spor kompleksinin açılışı vardı malumunuz olduğu üzere. Açılış ve açılış sonrası yaşanan rezillikler beni oldukça üzdü. Hayır yapılan protestolar değil. Galatasaray yönetiminin ve Galatasaray'ın bazı taraftar örgütlerinin girdiği dalkavukluklar üzdü beni.

Öncelikle davetiye sisteminden ötürü maça gidemedim. Gitseydim bende ıslıklı protesto yapardım muhtemelen. Bu hiç kimseyi ilgilendirmez. Bunun yeri bu stat diyenler de protestonun yerinin neresi olduğunu bir açıklasalar iyi olacak. Konser de yapılır; ''Bunu yeri burası değil.'' futbol veya basketbol karşılaşmasında yapılır; ''Bunun yeri burası değil.'' Üniversitelerde yapılır;''Bunların yeri burası değil. Burası bilim yuvası.'' Miting düzenlenmek istenir; '' Bunun yeri burası değil. Al sana cop.'' Neresi bunun yeri abi, birisi söylesin bana. Protetonun yerini ve zamanını Dünya'nın hangi ülkesinde iktidar sahipleri belirlemiştir.

Gelelim misafir saçmalığına. O statta onlar bizim misafirimizdi diye hemen yazılara girişen dalkavuklar çıktı haliyle. Aziz Yıldırım da o statta senin misafirin oalcak, Fenerbahçe takımı da. Onlar da mı ıslıklanmayacak. Ama bunun misafir edebiyatıyla alakalı söylemediğinizi cümle alem biliyor. Çok sevdiğiniz başbakanınız ıslıklanınca bun kabul edemediniz ve bahaneler üretmeye başladınız. Misafir edebiyatına girdiniz. Protokol tribününde olay çıkartıp, yaka paça dövüşenler bugün misafir edebiyatına girmiş. Sahaya yabancı madde yağdırıp Ali Sami Yen'i kapattıranlar misafir edebiyatına girmiş. Gerek yok boş edebiyatınıza, çıkar ilişkileri yaşadığınız için savunma mekanizması ürettiğinizi cümle alme biliyor.

Recep Tayyip Erdoğan büyük bir şovla geldi yerini aldı. Bundan önce yapılan protestolardan haberi bile yoktur. Olsa bile sesi çıkmadığına göre önemsememiş. Ama Toki başkanı Erdoğan Bayraktar öyle bir konuşma yaptı ki akıllara zarar. O konuşmanın ilk kısımlarını dinlerseniz ''Sevgili Galatasaraylılar'' dediğinde ve ''Bu stat kolay vücut bulmadı'' dediğinde alkış aldığını gayet rahatlıkla görebilirsiniz. Ama sen kendi adamlarını övmek için 106 yıllık Galatasaray kulübünü ve Galatasaray yöneticilerini itin götüne sokarsan o protestoları hakedersin. O konuşmadan sonra değil Türkiye Cumhuriyeti başbakanı, Birleşmiş Milletler başkanı bile terketse o stadı zerre umrumda olmaz.

Galatasaray kulübünü veya Galatasaray taraftarını başkalarına benzetmeyin. Size stat yaptık, bize biat edin tarzında yaklaşımlarınız bize sökmez. O stadı ne bir kişi ne de bir hükümet yapmıştır. Türkiye Cumhuriyeti devleti yapmıştır. Ve yine halktan alınan vergilerle yapmıştır. Eğer bir benzine 4 lira veriyorsam bu statta benim param vardır. Aynı şekilde Galatasaray kulübünün de parası vardır. Galatasaray kulübünün cebinden 1 Allah'ın kuruşu çıkmamıştır demek ancak demagojiyle olur. Ne Toki başkanının ne de başbakanın cebinden de 1 Allah'ın kuruşu çıkmamıştır bu stat için. Bu stat açılışını kişisel şovunuza çevirmek isterseniz alacağınız tepki bu olur. Zaten dün sahaya bir tek seçim otobüsü indirmediğiniz kaldı.

Burada asıl acı veren ise Galatasaray başkanı Adnan Polat'ın açıklamları ve hareketleridir. Kendisi fiilen başkan gözükse bile artık o makamı sadece boş yere işgal eden bir kongre üyesinden farkı kalmamıştır çoğu kişi için. Orada bir adam bütün Galatasaray değerlerine söverken senin aranın bozuk olduğu taraftar ''Yahu bu adam neler saçmalıyor'' diye yine senin yönetimine ve senden önce gelen yönetime sahip çıkıp tavrını koymuştur. Ama sen sana sahip çıkan taraftarı koruyacağına o Toki başkanı ile beraber stattan ayrılmayı tercih ediyorsun. Umarım tez zamanda o mevkinden de ayrılırsın. Kendi davet ettiğin taraftara kendin sövecek kadar gözü kör olmuşsun.

Bugüne gelirsek yine başbakanından tutun, Galatasaray başkanına kadar herkes tehdit ve korkutma politikası ile taraftarı sindirme peşinde olduğunu görürüz. Stat anlaşmasını henüz yapmadık diyerek güya aklı sıra Galatasaray'ı korkutmaya çalışan başbakana destek yine kadim dostu Polat'tan gelmiştir. Stattaki kameralardan ıslıklayanlar tespit edilip gerekli cezalar verilecekmiş. Gerekli cezalar...Hmm sanırım büyük suç işledi dün taraftarlarımız. Sanırım Nineteen Eighty Four romanı gerçekleşmek üzere. Yakalananlar 101 no'lu odaya da tıkılırsa tam olur. Bu kadar korku imparatorluğuna karşı söylenecek tek söz ''V for Vendetta'' filminden geliyor.

''İnsanlar hükümetten korkmamalı, hükümetler insanlardan korkmalı...''

Fark Var!!

2010-12-07T14:24:00.006+02:00

Galatasaray'ın Yönetilememesi

2010-10-19T00:56:00.004+03:00

Pazar günü alınan Ankaragücü mağlubiyeti ile beraber Galatasaray'da işler iyice ters gitmeye başladı. Zaten basiretsiz olan yönetimin iyice basiretsiz işlerine şahit olduk hep beraber. Maçtan hemen sonra Pazartesi günü bir yönetim kurulunun olağanüstü oalrak toplanacağı açıklandı. Açıkçası bu kararı garipsedim. Eğer olağanüstü bir durum varsa(ki görüldüğü üzre var) maçtan hemen sonra acil bir toplantı yapılır ve değerlendirmeye alınır. Ancak Galatasaray yönetimi bu işi 1 gün daha ileri attı. Pazartesi günü idmana çıkacak futbolcuların ve teknik heyetin halini ve psikolojisini hiçe sayan bir karar. Üstelik tam da Fenerbahçe derbisi öncesi.

Hadi buna bir anlam yüklemeye çalıştık diyelim ancak şoke eden bir haber daha geldi resmi siteden. Salı günü tüm gün izinliydi futbolcular. Çarşamba sabah idmanı da olmayacaktı. Bu kararı yönetim mi, yoksa artık gitti gözüyle bakılan Rijkaard mı verdi tam bilinmiyor. Ancak şu aşamada Rijkaard'a pek söz düşmeyeceğini düşünrsek sanırım idari bir izin. Bütün bunlar olup biterken akşam saatlerinde toplanan yönetim kurulundan müthiş bir açıklama daha geldi. Tartışılan konuları ve alınan kararları ileriki günlerde açıklayacaklarmış. Hangi ilerleyen günlerde acaba diye merak ediyor insan. Tam Fenerbahçe derbisi öncesi yapılan abesle iştigal yönetim işleri olarak adlandırıyorum bunları. Ama şaşırdık mı; tabi ki hayır.

Şimdi gelelim geçen seneye. Sayın başkan Adnan Polat televizyon ekranlarına çıkıp bütün Türkiye'nin önünde Leo Franco önümüzdeki yıl kadromuzda olmayacak, onu göndereceğiz dedi. İdari bir karardır, karşı çıkıp çıkmamak tartışılabilir. Ancak sezon açıldı bir de baktık ki Leo Franco takımla beraber kampa gidiyor. Aradan neredeyse 4-5 ay geçmiş ve Leo Franco hala takımda. Transfer sezonu açılmış, herkes transfer yapmaya başlamış Leo Franco hala takımda. Eğer oyuncunun sözleşmesini fesh edecek durumda değilseniz bu olayı patt diye açıklayamazsınız. Eğer göndereceğiz dediyseniz de lig biter bitmez sözleşmesini fesh eder, bonservisini eline verip yollarsınız. Fenerbahçe maçı sonrası tribünlere hoş görünmek adına yollayacağım deyip sene sonu maliyeti gördüğünüz zaman yana yakıla satacak takım aramak tam anlamıyla tribünlere oynamaktır.

Muhtemelen Rijkaard için de aynı durum söz konusu. Toplantılar yapıldı, kararlar verildi ama göndermeye cesaret edilemedi. Hangi Rijkaard peki bu? Sayın başkan'ın çok değil 1-2 ay önce herkesin seyrettiği bir spor programında hocamızdan çok memnunuz, o kadar ki sene bitmeden yeni sözleşme teklif edeceğiz dediği Rijkaard.

Normal şartlarda taraftarların ve taraftar örgütlerinin hesap sorması gereken açıklamalar geliyor üstüste yönetimden. Ancak o kadar dar kalıba girmişiz ki hala 4-3-3'teyiz, Mustafa Sarp'tayız, Rijkaard'da, Neeskens'teyiz. Sonumuz hayır olsun diyorum sadece. Özhan başkan da rahat uyuyabilir. Tarih artık onu Galatasaray'ın gelmiş geçmiş en kötü başkanı olarak yazmayacak.

Özür Dilemek İçin Geç Değil

2010-10-18T01:23:00.003+03:00

Herkes hata yapabilir. Özür dileyip hata yaptığını kabul etmek kimseyi küçültmez aksine büyültür. Sayın başkan...

Bekir Çınar

2010-08-18T10:57:00.003+03:00

Futbolseverler şu günlerde transfer gündemile meşgul. Tabi hal böyle olunca spor gazeteleri de bu gündeme ilişkin haberler vermekte. Ama geçen gün çok üzücü bir haber vardı. Bazı gazetelerde hiç yer almadı bazılarında ise 3 satır yazı ile geçiştirildi. Adana Demisrpsor'un eski başkanı sayın Bekir Çınar intihar etmişti. Çınar başkan olduğu dönemde Demirspor'a kendi cebinden para yardımı yapmış ve tefecilerin eline düşmüş okuduğum kadarıyla. Tabi önemsiz bir haber olduğundan çok yakından takip edemiyoruz.

Bekir Çınar Livorno'yu Türkiye'ye getirtip Adana Demirspor ile maç yapmasını sağlayan başkandı. Belki kendi siyasi görüşü tam zıttı ama taraftarın istediğini yapmaktan çekinmedi, bundan gocunmadı.

Televizyonda alıp veren oyuncular, gidip gelen adamlar, Cana gibi oyuncuların Bank Asya liginde 50 tane olması konuşuladursun Çınar sonsuzluğa uğurlandı. Evet gerçekten sıkıntı var ama bu hem ülkemiz medyasında hem de ülkemiz sporunda. Umarım Çınar'ın vefatı bazı şeylerin düzelmesine yol açar diyeceğim ama hiç sanmıyorum. Bu yazı yerine X Galatasaray'da haberi yapmak veya Rijkaard futbolu bilmiyor yazmak hem daha dikkat çeker hem de daha çok yorumlanır. Ulusal basının rating savaşı yapması gayet normal olsa bile bloglar veya alternatif yazıların bile o eksene kayması, böyle önemli bir konu hakkında çok az yazı okuyabilmemiz maalesef hiç iyi değil.

Neyse gündemimiz neydi. Evet mi hayır mı?

Mamadou Niang #2

2010-08-16T00:36:00.005+03:00

Daha önce Mamadou Niang ile ilgili görüşlerimi yazmıştım. Şimdi Fenerbahçe transfer etti diye Rıdvan Dilmen gibi girip ''Niang kim Güntekin, böyle 50 tane adam var Türkiye'de.'' diyecek değilim. Öncelikle en ihtiyacı olan mevkiye yapabileceği en iyi transferi yaptı Fenerbahçe. Böyle üst düzey bir oyuncuyu Türkiye'de izleyecek olmak zevkli olacak. Ama hem Marsilya hem de Galatasaray taraftarı olarak üzülmedim de değil.

Hem sırtı dönük oyunda hem de yüzü dönük oyunda çok başarılı bir forvet. Kanatlara açılıp ortadan gelen oyunculara pozisyon hazırlaması da başarılıdır. Bu bakımdan gol yüzdesi kadar asist yüzdesi de yüksek olacaktır. Kezman, Güiza örnekleri ile karşılaştırmak büyük hata olur. Drogba'yı buralara getiremeyeceğiniz için onun yerine alınabilecek en iyi alternatifi transfer etmiştir Fenerbahçe. Gyan gösterip Ninag vurmak son yıllardaki en büyük başarısıdır yine Fenerbahçe'nin.

İçinde bulunduğumuz hal bu mudur? Budur..

2010-07-31T02:11:00.002+03:00

Emeği geçenlere sonsuz teşekkürler.

Giovanni Moreno-Racing Club

2010-07-24T23:38:00.002+03:00

Giovanni Moreno'dan daha öne bahsetmiştim şurada. Tam benim beklediğim ve istediğim gibi bir tercih kullandı. Yeni sezonda onu Arjantin'de, Racing Club'da izleyeceğiz. Oranın mücadele gücü ve temposu biraz daha geliştirmesini sağlayacaktır futbolunu. En geç önümüzdeki yaz Avrupa'ya, orta düzey bir takıma gideceğini düşünüyorum.

Matias Vuoso vs. Salvador Cabanas

2010-07-10T23:41:00.003+03:00

Salvador Cabanas'ın yakın zaman önce geçirdiği talihsiz saldırı sonucunda yaralanması kuşkusuz America'yı da derinden etkiledi. Cabanas, America için çok önemli bir oyuncu. Hatta futbol hayatına devam etseydi sadece America'nın da değil Meksika'nın da efsane isimlerinden biri olarak kazınacaktı tarihe. Gerçi hala öyle olduğunu söyleyebiliriz.

Cabanas'ı bir anda kaybeden America sezon içinde kısmi bir çözüm üretse de uzun vadede daha sağlam adımlar atması lazımdı. Apertura 2010 öncesi bu adım gerçekleşti. 2006 yılında kısa bir dönem formalarını giyen Vicente Matias Vuoso'yu tekrar transfer ettiler. Sözleşmesi sona erdiği için herhangi bir bonservis bedeli de ödenemedi Santos'a. Bana göre 10 numara transfer oldu. O açığı kim kapar dense ilk akla gelecek adamdı Vuoso. Özellikle Clasura 2008'de Santos'u şampiyonluğa taşıyan üstün performanstan sonra çok göze girmişti tekrar. Ancak sürekli iniş çıkışlı performansı olunca ne yapacağını kestirmesi zor oluyor. Clasura'yı fena sayılamayacak şekilde 6 golle kapattı. Bilhassa ekürisi Cristian Beniitez'in ayrılması onu etkilemişti diye düşünüyorum. Gerçi Benitez'de bu Apertura ile beraber geri dönecek Santos'a.

Vuoso Meksika'yı iyi biliyor. Orası artık vatanı gibi oldu demeyeceğim çünkü direkt vatanı oldu. Meksika pasaportu alması ile beraber az da olsa Meksika milli takımında yer aldı. Hatta Dünya kupası öncesi Aguirre onu hazırlık maçlarında denemişti. Ancak formsuz geçen 1-2 dönemden sonra orada da gösteremedi kendini.

Ben Vuoso'nun tekrar bir sıçrama yapacağını düşünüyorum Apertura ile beraber. En az 8-10 gol arası atar. Yerinde bir transfer oldu America için. Her ne kadar kendilerinden hoşlaşmasamda. Dünya kupasında kendini gösteren Beausejour, çok beğendiğim Enrique Esqueda ve Cabanas'ın sakatlığı sonrası kısa dönemde forma şansı bulan ama çok başarılı olan Antonio Lopez ile birlikte gol yollarında epey etkili olacaklardır.

Metalvaktim

2010-06-29T15:11:00.005+03:00

Sonisphere festivali kapsamında müthiş bir metal müzik fırtınası geçti ülkemizden. Şimdi adını burada anmak istemediğim bir gazetemsinin provakasyonuna rağmen muhteşem bir 3 gündü. Yukarıda görüldüğü gibi İran Metallica Fan Club üyeleri de oradaydı. Kendi ülkelerinde yaşayamadıkları özgürlüğü ülkemizde elde etmişlerdi. Zira kendi ülkelerinde değil bu tür müzik yapmak, dinlemek bile yasak. Kendilerini vincin tepesinde asılırken bulurlar. Ama dediğim gibi onlarca kilometre tepip buralara gelerek bu festivale katıldılar. Bu yukarıdaki resim de o gazetemsiye kapak olsun.

Festival iyisi ile kötüsü ile geçti. Organizasyon konusunda çok sıkıntılar var. Ama sürekli şikayet ederek bunları aşmak zor. Sanırım bu tür organizasyonları yaptıkça bu sorunlar aşılacak. Yani umarım böyle olur. Şimdiden Sonisphere 2011'i beklemeye başladım. Sonisphere 2010 bittikten sonra içimde bir burukluk, hüzün var 2 gündür.

Maradona Tekrardan Yunanistan'a Karşı

2010-06-22T14:37:00.003+03:00

ABD 94'i hatırlayanlar o Arjantin takımını da hatırlayacaktır mutlaka. Kaptan Maradona, Caniggia, Batistuta, Redondo gibi efsanelerin olduğu bir takımdı. İlk maçlarını da Yunanistan'a karşı oynamışlardı. Maçı 4-0 kazanmıştı Arjantin. Yukarıda gördüğünüz müthiş golü de Maradona atmıştı. Ama bu onun son maçı olacaktı. Daha sonra patlayan kokain skandalı hem Maradona'nın hem Arjantin'in önüne taş koymuştu. Bugün, 16 yıl sonra tekrar bir Dünya kupasında karşılaşacak 2 takım. Maradona ise bu sefer teknik direktör olarak Arjantin'in başında.

Aguirre'nin Oscar Perez seçimi

2010-06-15T00:44:00.005+03:00

Meksika-G.Afrika maçından sonra en çok konuşulan konuların başındaydı kaleci seçimi. Aguirre son hazırlık maçlarında ısrarla Oscar Perez'e şans verince ilk 11'e yerleşeceği belliydi Perez'in. Ancak ben yine de herşeye rağmen Ochoa'nın kaleyi alacağını düşünüyordum ki yanılmışım. Meksika'da benim en sevdiğim ve tuttuğum takım olan Jaguares'te oynadı geçen sezon Perez ama buna rağmen ilk 11'i hakettiğini düşünmüyorum. Kötü bir sezon geçirdi diyemeyiz belki ama bu ağırlıkta ve tempoda maçları kaldıramaz. İngiltere karşısında yaptığı hatalarda da ciddi uyarılar veriyordu zaten. Eğer Meksika yenilmediyse bu G.Afrika'nın bir bakıma beceriksizliğinden geldi.

Aslında kupa öncesi yazdığım yazıda Perez'i 3. kaleci olarak gördüğümü söylemiştim. Öyleydi de zaten. Ochoa ve L.E.Michel'den bir adım geride bana göre. Hatta turnuvaya davet edilmeyen Corona'dan da iyi değil. Ancak Aguirre enteresan bir şekilde Oscar Perez'e güveniyor. Ben ise hiç mi hiç güvenemiyorum. Meksika'nın bir an önce bu sorunu çözmesi lazım. Kaleyi Ochoa veya en azından Michel'e devretmeli Aguirre.

Hoşgeldin Sevgilim

2010-06-10T23:10:00.003+03:00

4 senede bir görüyorum seni. Ancak içimdeki aşkım hiç sönmüyor. Bazen gece yarıları bazen gündüzün körü çıkıyorsun karşıma. Ama o günler, sana kavuşacağım günler ne zaman yaklaşsa heyecan basıyor içimi. Kimi zaman bana sürpriz yapıyorsun kimi zaman beklediğim şeyleri. Yine çok az kaldı kavuşmamıza. Yine heyecan bastı beni. Binbir güzelliklerinle hoşgeldin Dünya kupası...

Afrika yolcuları: Son Şampiyon İtalya

2010-06-03T21:37:00.007+03:00

Sıkıcı keyifsiz futbol, savunma futbolu, Catenaccio, kontra atak oyunu diye sürekli eleştirilen bir ülke; son şampiyon İtalya. Catenaccio sistemini bırakmış olsalar bile en ufak savunma futbolunda bu terim üstlerine yapışmış durumda. Oysa 4’lü ve alan savunması anlayışıyla oynuyorlar uzun zamandır. Ayrıca sarkık bir geri libero da yok. Ama hücumun maç kazandırdığını savunmanınsa şampiyon yaptığını biliyorlar.

İtalya elemelerde 7 galibiyet ve 3 beraberlik alarak İrlanda Cumhuriyeti’nin önünde grubunu lider bitirdi. Ancak aldığı en farklı galibiyet 2-0. Savunma oyunu tabi her zaman olduğu gibi biraz ön plandaydı. Bu sırada bazı oyunculardaki performans düşüklüğü de İtalya’yı etkiledi.

İtalya şimdiye kadar oynanan Dünya kupalarından sadece 1958 İsveç’e katılamadı. 1930 Uruguay Dünya kupasına ise kendi isteğiyle katılmamıştı. Onun dışındaki tüm kupalarda yer alan bir ekip. Yani 1958’den beri de aralıksız katılıyorlar. 1934, 1938, 1982, 2006 Dünya kupalarında şampiyonluğu kucakladılar. Ayrıca 1970 ve 1994’te final oynayıp kaybettiler. Bunun haricinde 1 üçüncülük, 1 dördüncülükleri var. Dünya kupalarının her zaman favorilerinden birisidir yani İtalya. Bu turnuvada ne yapabilirler oyuncuları ele alarak biraz inceleyelim.

Kale:

Burada üstünde tartışılmayacak bir isim var haliyle; Gianluigi Buffon. İsim olarak onu tartışmak abesle iştigal. Dünyanın sadece şimdiki zamanda değil tüm zamanlarda en iyi kalecilerinden birisi Buffon. Ama bu sezon hem sakatlıklardan dolayı hem de kulübünün kötü performansından dolayı o da bir düşüş içindeydi. İyi bir sezon geçirmedi ve çok tartışıldı. Ama büyük oyuncular büyük turnuvalarda belli olur. Buffon’da bu turnuva ile beraber kendisine duyulan güveni boşa çıkartmayacaktır. 1 numaranın sahibi tabi ki kendisi olacak. Onun yedeği ise çok tanıdık bir isim. Bu sezon Napoli’de gösterdiği performans ile İtalya’da adından sıkça söz ettiren Morgan De Sanctis. De Santis Galatasaray’da eleştirildiği dönemlerde bile sürekli kadroda yer alan bir isimdi. Ancak genelde 2.kaleci Marco Amelia’nın ardından 3. kaleci oluyordu. Amelia’nın Livorno’dan ayrıldıktan sonra bir türlü dikiş tutturamaması ve giderek performansını düşürmesi De Sanctis’i onun önüne çıkardı. 3. isim olarak ise Serie A’yı düşme hattının hemen üstünde bitiren Cagliari’nin kalecisi Federico Marchetti var. Kendisine muhtemelen pek şans gelmeyecektir ama ligde yediği goller de kötü kaleci olduğu anlamına gelmez.

Savunma:

Yukarıda yazdığımız gibi haliyle İtalya için en önemli yer burası. Tecrübeli ve genç yetenekleri harmanlamış vaziyetteler bu turnuva için. 36 yaşındaki kaptan Fabio Cannavaro ve Milan’ın 33 yaşındaki oyuncusu Gianluca Zambrotta takımın tecrübelileri. Bunlara 28 yaşında olmasına rağmen İtalya ve Juventus ile zorluk düzeyi yüksek maçlara çıkan Giorgio Chiellini’yi de ekleyebiliriz. Diğer kalan 4 oyuncu ise ulusal takıma yeni girmeye başlamış oyuncular. Chiellini ve Cannavoro’yu stoperde, Zambrotta’yı sağ bekte Domenico Criscito’yu da sol bekte göreceğiz muhtemelen. Criscito’da genç olmasına baskıyı kaldıracak bir oyuncu. Serie A’da Genoa ile 3 sendir çok iyi bir performans sergiliyor. Tabi bu sene Napoli forması ile çok iyi işler çıkaran Christian Maggio’yu da bu 11’i zorlayacak isimlere ekleyebiliriz. Zambrotta sol bek oynar ise Maggio’yu sağ bekte görebiliriz. Zira tüm kadroda Maggio ve Zambrotta dışında sağ bekte oynayacak oyuncu yok. Kalan iki isim ise yine Genoa’da Salvatore Bocchetti ve Bari’den Leonardo Bonucci. Eğer Cannavaro’nun performansı tatmin edici olmaz veya sakatlık yaşanırsa stoper mevkisi için sıra bekleyecek isimler de bunlar. Bilhassa Andrea Ranocchia ile birlikte Bari’de çok iyi bir sezon geçiren Bonucci zorlayabilir.

Orta Saha:

Orta sahanın ortasında epey yetenekli isimler var İtalya’da. Müadele hırsı ve azmini çok iyi bildiğimiz Gennaro Gattusa, yine aynı agresiflikte oynayan ama daha teknik Roma’lı Daniele De Rossi, geriden oyun kuran ve etkili pasları, uzaktan şutları ile rakibi zorlayan Andrea Pirlo, Sampdoria’nın kaptanı ve Gattuso’su Angelo Palombo takımın defansif ağırlıklı oynayan orta saha oyuncuları. 2008 Pekin olimpiyat oyunlarında takımın en önemli kozlarından olan Fiorentina’Lı Riccardo Montolivo burada da hücum yöenünden çok şey katabilir İtalya’ya. Orada sergilediği performansa rağmen İtalya çeyrek finalde elenmişti. Şimdi göstereceği performans ile İtalya neler yapar göreceğiz. Ayrıca 2006 Dünya kupası finalinden sonra sahanın ortasında uzun saçlarını kestiren son samuray Mauro Camorenesi de tekrardan kadroda. Bakalım bu sefer kupayı kaldırırlarsa farklı bir atraksiyon deneyecek mi? Juventus belki kötü bir sezon geçirdi ama Claudio Marchisio yine kadroda tabi ki. Bu sezon İnter’e karşı oynadığı futbolu tekrar etmesi kendisinin adını uzun bir müddet zikretmemiz için yeterli olacaktır. Çok teknik bir oyuncu. Uzaktan şutları, etkili pasları, göze hoş gelen çalımları pek hazzedilmeyen İtalya takımında sıklıkla gösterebilir bize. Simone Pepe ise İtalya’nın Ribery’e cevabıdır muhtemelen. Topla birlikte müthiş hızlı ve tutulması zor bir kanat oyuncusu.

Hücum:

Savunma futbolu oynuyor diye eleştirilen İtalya savunma oyuncularında biraz sıkıntı çekse de hücum konusnda çok elternatifli bir kadro var. Hatta öyle ki Giuseppe Rossi gibi bir isim kadronun dışında kaldı. Ayrıca aylarca İtalya gündemini meşgul eden Amauri konusu İtalya yönünde çözüme ulaşsa da ve Amauri’nin İtalya ulusal takımında oynamasını önünde bir engel kalmasa da kadroya giremedi. Belki Palermo’da kalsa kadroda olacaktı ama forvet konusunda bol alternatifli Juventus seçimi Amauri’yi geriletti. Yine bir yanlış seçim sonrası Milano yollarına düşen ama sonunda Floransa’da kendini bulan Alberto Gilardino ise kadroda kendine yer bulan isimlerden. Büyük maçların oyuncusu değil söylemi biraz üstüne yapıştı. Ama şampiyonlar liginde ve Uefa Avrupa liginde başarılı olması bu ön yargının biraz kırılması gerektiğini gösteriyor. Amauri kadroya giremedi ama takım arkadaşı Vincenzo İaquinta forvet hattına ismini yazdıranlardan. Uzun boyuyla sıkışan maçlarda İtalya adına önemli işler yapabilir. Antonio di Natale ise geç gelen şöhretin hem keyfinde hem üzüntüsündedir muhtemelen. 32 yaşında ve çok büyük ihtimalle ilk ve son Dünya kupası olacak. Onu forvet hattında değil kanatta veya forvet arkasında izleyeceğiz tahminen. Ancak ilk 11’deki yeri garanti olanlardan. Serie A’da geçtiğimiz sezon tam 29 gol attı ve gol kralı oldu. Bu rakamı az bulabilecekler için söyleyelim son 50 senede 29 gol veya fazlasını atan sadece 1 oyuncu oldu; Luca Toni. Fabio Quagliarella ise Napoli’ye epey pahalı bir ücrete transfer olmasına rağmen Napoli’nin iyi bir sezon geçirmesinde katkısı olanlardan. 11 gol 6 asist ile tamamladı sezonu. Giampaolo Pazzini için Roma’yı şampiyonluktan eden adam diyebiliriz. Şampiyonluk yarışının son anlarında Roma ile İnter çekişirken, Roma’ya hem de Olimpiyat stadında 2 gol birden atarak şampiyonluk hayallerini başka bahara erteletti. Kendi açımdan söyleyecek olursam ilk 11’e ilk yazacağım isim olurdu Pazzini. Bakalım Lippi Gilardino ve İaquinta gibi isimlere tercih edecek mi Pazzini’yi.

İtalya bu turnuvaya gelirken pek favori görülmüyor açıkçası genelde. Ancak bu adının pek geçmeme durumu onları pozitif etkileyebilir diye düşünüyorum. Her ne kadar artık Silvio Berlusconi yüzünden ‘’Forza İtalia’’ diyemesekte ‘’Forza Azzurri’’ diyerek destekleyeceğiz bu sefer gök mavileri. Bakalım Lippi yönetiminde oyuncular birlik olup ‘’İtalyanların kardeşliği’’ni bize gösterebilecekler mi?

Dünya Kupasında Göremeyeceklerimiz: Kolombiya

2010-05-29T21:07:00.002+03:00

Kolombiya ve futbol denince akla kuşkusuz ABD 94 turnuvası gelir. Ocar Cordoba, Faryd Mondragon, turnuva sonrası vurulup öldürülen Andres Escobar, futbolundan çok saçlarıyla gündemde kalan Carlos Valderrama, Faustino Asprilla, Adolfo Valencia hemen akla gelen isimlerdi o turnuvadan. Kolombiya eleme gruplarını müthiş bir sonuçla bitirmiş ve o zamanlar 2 ayrı grupta oynanan Güney Amerika grubunu Arjantin ve Paraguay’ın önünde lider bitirmişti. Hem de son maçta Arjantine’e kendi evinde 5 atarak. Turnuva öncesi favori takımı sorulan Pele’ye; ‘’Favorim Kolombiya’’ dedirtmişti. Pele’nin kötü bir tahminci olduğu ve iddaa kuponu doldurulurken dikkate alınmaması gerektiği de turnuva sonunda ortaya çıkacaktı. Zaten bu turnuva öncesi de Diego Armando Maradona’nın en büyük dayanağı da bu. Zira 2010 öncesi Pele; ‘’ Arjantin bu turnuvada büyük hüsran yaşayacak.’’ dedi. Maradona ise cevaben; ‘’Pele öyle dediğine göre şampiyon biziz.’’ lafını yapıştırdı.

Kolombiya Pele kadar kendini iddialı görmese de en azından Romanya, ABD ve İsviçre’nin bulunduğu gruptan çıkmayı planlıyordu. Ama işler bir türlü istenilen gibi gitmedi. 4 takımdan 3’nün çıktığı grupta, Kolombiya sonuncu olarak turnuvaya erken veda etti. ABD maçında kendi kalesine gol atan Escobar için ise bu sonun başlangıcı olmuştu. Kimilerine göre bu gol yüzünden kimilerine göre ise bulaştığı mafya işlerinden dolayı evine döndükten sonra vurularak öldürüldü. Şampiyon Kolombiya olarak değil de, Hagi’nin efsane bir gol attığı Kolombiya olarak hatırlanacaktı turnuva sonunda. Fransa 98’e Arjantin ve Paraguay’ın ardından 3. sırada yer bularak gelecekti bu sefer Kolombiya. Brezilya son şampiyon olduğu için elemelere katılmamıştı o zamanki statüye göre. Ancak İngiltere, Tunus ve yine Romanya ile eşleşen Kolombiya yine gruptan çıkamamış ve sadece Tunus’u 1-0 yenerek 3 puanla grup 3.sü olarak turnuvaya erken veda etmişti.

İşte Kolombiya’nın son 2 Dünya kupası performansı bunlar. Çünkü onlar 1998 yılından sonra Dünya kupasına katılamadı. 2002 ve 2006 elemelerini 6., 2010 elemelerini ise 7. sırada bitirerek turnuvaya hasret kaldılar. Ancak ülke futbolu yeniden bir yapılanma içinde. Son dönemde oynadıkları başarılı futbol onlar adına biraz ümit ışığı oldu. Belki 2011 yılında yapılacak olan Copa America ile beraber tekrar yükselişe geçebilirler.

İvan Cordoba, Mario Yepes, Cristian Zapata, Juan Camilo Zuniga, Freddy Guarin, Juan Pablo Pino, Hugo Rodellaga, Wason Renteria, Falcao gibi Avrupa’da oynayan yıldızların yanı sıra ülke içinde ve Amerika kıtasında da iyi oyunculara sahipler. Ulusal takıma çıkar çıkmaz farkını belli eden Jackson Martinez ve Giovanni Moreno, Şili’de oynayan Macnelly Torres ve Trabzonspor’a büyük umutlarla gelen Teofilo Gutierrez takımın yeni kozları.

Yeni yüzleriyle kabuk değiştiren ve iddalı olmaya başlayan Kolombiya bu turnuvada yok. Ama umarım bu jenerasyonu da fazla yaşlandırmadan 2014’te, komşuları Brezilya’da onları görürüz.

Dünya Kupası İncelemesi: Meksika

2010-05-24T21:24:00.003+03:00

Hugo Sanchez’in taklaları, Jorge Campos’un kendi dizaynı olan birbirinden ilginç kaleci formaları, Sombrero ile maç seyreden taraftarları, Blanco’nun meşhur ‘’kanguru sıçrayışı’’çalımları ile her Dünya kupasında farklı bir tat olmuştur Meksika. Ayrıca 1970 ve 1986 Dünya kupalarına da ev sahipliği yapmıştır. Özellikle 1986 Dünya kupası tüm futbol tarihi açısından unutulmaz anlara sahip bir turnuvaydı. Maradona’nın yıldızının iyice tavana vurduğu, İngiltere’ye karşı efsane bir gol attığı, bunun yanında meşhur ‘’Tanrı’nın eli’’ golünün olduğu turnuvaydı. Ayrıca bu kupayla beraber tüm dünya literatürüne yeni bir sevinç ve eğlence ekliyordu Meksikalılar; Meksika dalgası.

Meksika bugüne kadar oynanan 18 dünya kupasının 13’üne katılmayı başardı. Kupanın gediklilerinden bir bakıma. 1934 dünya kupasına son anda ABD ile oynaması gereken bir play off eklenince katılamamıştı Meksika. 1938 Fransa’ya ise katılmamıştı kendi isteği ile. 1974 ve 1982 Dünya kupalarında ise elemeleri geçememişti. Son katılamadığı İtalya 90’da ise cezalı olması sebebi ile boy gösteremiyordu Meksikalılar. İtalya 90’dan sonra bütün Dünya kupalarına katıldığı gibi hepsinde de gruptan çıkmayı başardı.

Meksika’nın tarihindeki en büyük Dünya kupası başarısı ise kendi evlerinde 1986 yılında oynanan turnuvada geldi. Çeyrek finalde Batı Almanya karşısında, normal süresi 0-0 biten maçta penaltılar ile Almanlara 4-1 boyun eğen Aztekler böylece bir rüyadan erken uyanıyordu. O Batı Almanya ise finalde Maradona’lı Arjantin’in karşısına çıkacaktı. ABD 94’te 2.turda yine penaltılarla turnuvanın sürpriz takımlarından Bulgaristan’a eleniyorlardı 3-1 ile. Fransa 98’de Almanya’ya karşı 1-0 öne geçmelerine rağmen bunu koruyamıyorlar ve Bierhoff’un son dakikalarda attığı golle çeyrek finali yine kıl payı kaçırıyorlardı 2-1’lik mağlubiyetle. G.Kore ve Japonya 2002’ye geldiğimizde ise çoğu otoriteye göre sürpriz bir şeklide gruptan İtalya’nın önünde lider çıkıyorlar ama yine 2. turda bu sefer mutlak favori oldukları maçı 2-0 kaybediyorlardı ABD’ye karşı. Ve şansızlığın son halkası; Almanya 2006. Grubu Portekiz’in ardından 2. sırada bitiren Meksika’nın karşısına turnuvanın favorilerinden Arjantin çıkmıştı. Rafa Marquez ile 1-0 öne geçen Meksika bu üstünlüğünü çok fazla koruyamamış ve Crespo’nun golüyle maça denge gelmişti. Ancak ilerleyen dakikalarda gol olmayınca maç uzatmalara gitti. Bugün bile hafızlardan çıkmayan muhteşem bir gol atan Maxi Rodriguez uzatma dakikalarında Meksika’nın hayallerini yıkan isim oluyordu. 2010 elemelerine ise sıkıntılı bir süreçte başlayan Meksika bir ara turnuvaya katılamama tehlikesi bile yaşadı. Bilhassa İsveçli teknik direktör Sven-Göran Eriksson’un çok başarısız bir döneme imza atması sonucu tehlike giderek büyüdü. Meksika federasyonu daha fazla dayanamayarak Eriksson’un görevine son verdi ve takımı tecrübeli çalıştırıcı Javier Aguirre’ye teslim etti. Aguirre ile çıkış yakalayan takım G.Afrika 2010 biletini aldı.

Aguirre önce 26 kişi olarak açıkladığı kadrodan Aldrate ve Valenzuela’yı çıkarttı. Şu anki mevcut kadrodan 1 isim daha Dünya kupasını göremeyecek maalesef. Şahsi fikrim bu isim Nilo, Bofo Bautista ve Pablo Aguilar’dan biri olacağı yönünde.Meksika sürekli hazırlık maçları yaparak hazırlanıyor turnuvaya. Belki de en çok hazırlık maçı yapan ülkelerden birisidir. Dünya kupası tarihi yaklaştıkça bu maçların zorluk derecesi de artıyor. Önce Şili ardından İngiltere ve sonra da Hollanda ile İspanya. Meksika’nın kadrosunda Avrupa’da oynayan epey oyuncu bulunuyor. 24 kişiden 11’i Avrupa’nın çeşitli kulüplerinde oynuyor şu anda. İsterseniz detaylı kadro incelemesine geçelim.

Kale:

1 numarayı kimin alacağı şimdiden belli. Bu Dünya kupasında kale nihayet Guillermo ‘’Memo’’ Ochoa’ya emanet olacak. Aslında 2006 Almanya’da da kadroda yer almasına karşın daha tecrübeli eldiven Oswaldo Sanchez korumuştu kaleyi. Sanchez artık yaşlanınca kaleyi ise ismi çok bilinen ama kendi çok az izlenen Ochoa kaptı. Türkiye’deki futbolseverler ismine çok aşina olsa da onu fazla izlememişlerdir diye düşünüyorum. Çok çevik, bire birde etkili bir oyuncu. Ayrıca onu eleştirmek için kullanılan yan toplarda zayıf tanımlaması bir şehir efsanesi gibi. Her topu çıkıp uçarak alan bir kaleci olmasa da yan topları felaket değildir. Meksika kalesi turnuvada emin ellerde olacak. Ochoa’nın yedeği Chivas kalecisi Luis Ernesto Michel. O da Chivas’ta başarılı sayılaak bir dönem geçiriyor. Ancak biraz alan hakimiyeti zayıf bir kaleci olarak görüyorum kendisini. Yani amiyane tabirle çizgi kalecisi gibi biraz. 3. tercih ise sürpriz bir şekilde kadroya giren Oscar Perez. Kendisi 37 yaşında ve son yıllarını bir Dünya kupası ile taçlandıracak. Her ne kadar oynamayacak olsa da.

Savunma:

Hem tecrübeli hem de genç isimlerin harmanlandığı bölge Meksika için savunma. Sol bekte PSV Eindhoven oyuncusu Carlos Calcido, sağ bekte Stuttgart’lı Ricardo Osorio ve stoperde tabi ki takım kaptanlarından ve Barcelona’lı Rafa Marquez var. Ososrio’nun süre gelen formsuzluğunda ondan formayı kapmak için uğraşacak olan Efrain Juarez’de kaliteli bir sağ bek. Ayrıca savunma önünde orta sahanın sağında da denedi birkaç maçta onu Javier Aguirre. Bu denemeler pek başarılı sonuç vermese de sağ bek için alternatif olacaktır. Rafa Marquez’in yanına ise benim çok beğendiğim ve top tekniği yüksek olan Johnny Magallon, Az Alkmaar’ın başarılı ve genç stoperi Hector Moreno ve PSV Eindhoven’da pek istediği şansları bulamasa da kalitesi belli olan Javier ‘’Maza’’ Rodriguez yer almak için uğraş verecek.

Orta Saha:

Takım kaptanlarından Gerardo Torrado’yu bir kenara bırakırsak gencecik bir orta alana sahip Meksika. Torrado 2002 ve 2006 Dünya kupasında da kadroda yer alan isimlerden birisiydi. Hırsı, azmi, takımı ateşlemesi ile ön liberonun vazgeçilmez ismi. Takımdaki yeri de eğer bir sakatlık yaşamazsa garanti. Yine orta sahanın ortasında oynayan isimlerden birisi de Jonathan Dos Santos. Yani bizim bildiğimiz Giovani Dos Santos’un kardeşi. Ulusal takıma Kolombiya ile yapılan hazırlık maçı ile girmeye başlayan Jonathan kendisini Dünya kupası kadrosuna yazdırmayı başardı. Ancak Meksika ile henüz resmi bir maç yapmış değil. Kardeşinden bahsetmişken abisini atlamak olmaz. Gerçi onu artık çok yakından tanıyoruz ama yine de biraz bahsedelim. Gio 2009’da yapılan Kuzey Amerika Şampiyonası Gold Cup’ta en değerli oyuncu seçildi. Şu anda Meksika’nın çok şey beklediği yıldızların başında geliyor. Fifa tarafından da bu turnuvada dikkat edilmesi gereken genç yıldızlardan birisi olarak gösterildi

Sağ açıkta oynayan Alberto Medina bir ara düşüşe geçtiği dönemden sonra şu sıralar tekrar çkış içinde. Şili ile oynanan hazırlık maçında Meksika’nın tek golünü attı ve Meksika 1-0 kazandı o maçı. Ama önünde de ciddi rakipleri olacak ilk 11 için. Başta Giovani olmak üzere. Andres Guardado ise superboy olarak kendini Atlas’ta tanıttıktan sonra Deportivo’ya transfer oldu ve yakın zamanda daha büyük bir kulübe geçebilir. Etkili bindirmeleri, hızı ve uzaktan şutlarıyla dikkat çeken bir oyuncu. Meksika’nın sol kanadı ona emanet olacak hücumda. Hem sol kanadı hem de sağ kanadı zorlayacak bir isim ise Pablo Barrera. İşte bu adama dikkat diyorum. Eğer bir tecrübesizlik yaşamaz ve bulduğu şansları değerlendirirse çok yakında, belki de Dünya kupasından sonra onu da Avrupa’da görebiliriz. Her iki kanatta da oynayabilen, müthiş hızlı ve teknik bir oyuncu. Ribery’e benzetiyorum onun stilini. Saha içinde daha agresif ve saha dışında biraz daha ağırbaşlı bir Ribery’e.

Hücum:

Yine etkili ayakların olduğu bir yer Meksika açısından. Giovani Dos Santos ile beraber uluslar arası arenada küçük yaşlardan beri boy gösteren Arsenal’lı Carlos Vela, takımın tecrübeli ve Arjantin asıllı golcüsü West Ham’lı Guillermo Franco, Forvet, forvet arkası ve sağ açık oynayabilen, yanındaki forvetleri inanılmaz besleyen bir Adolfo ‘’Bofo’’ Bautista, bu sene kırmızı forma altında Manchester United’da göreceğimiz bana göre turnuvanın yıldız adaylarından Javier ‘’ Chicharito’’ Hernandez ve tabi ki efsane isim, takımın 10 numarası Cuauhtemoc Blanco’yu izleyeceğiz ileri hatta. Burada Blanco’yu forvet arkası olarak kullanıyor Meksika. 37 yaşında olmasına rağmen top tekniği iyi bir oyuncu Blanco. Geçen turnuvada Rafa’nın yaptığı kaptanlığı bu sefer o yapacak. Bu son turnuvasında bakalım bizlere yine o meşhur kanguru çalımını izletecek mi. Bir de sürpriz sırt pası yaparsa tadından yenmez.

En ileride ise 2 isim kıyasıya kapışacak gibi. Vela Arsenal’da pek şans bulamasa da Meksika ile çıktığı maçlarda çok iyi oynuyor. Zaman zaman 4-3-3 sisteminin solunda da değerlendirdi onu Aguirre. Bazen ise Chicharito ile beraber ikili oldular. Chicharito demişken, bu çocuk gerçekten bambaşka bir forvet. Ceza sahası içinde, dışında her yerde gol vuruşu yapabilen bir forvet. Çalım atma özelliği, top sürme özelliği var. Ayrıca kolay kolay yenilgiyi kabul etmemesi de artı bir özellik. Zaten Chivas’ta oynarken çok dikkat çeken bir oyuncu olmuştu son dönemde. Chivas maçlarını sürekli takip edenlerin gözünden kaçmadı tabi bu. Aynı zamanda Avrupalı scoutlarında. 2 yıldır sürdürdüğü performan belki geçen yıl rüya olarak gördüğü ulusal takım kapısını sonuna kadar açtı ona. Açmakla da kalmadı ilk 11’e yerleşti.

Genel anlamda baktığımız zaman A grubunda ev sahibi Güney Afrika Cumhuriyeti, Fransa ve Uruguay ile yer alan Meksika son 4 turnuvada olduğu gibi bu turnuvada da gruptan çıkacaktır bana göre. Ama şansı tutmayan Arjantin’den kaçması için grup liderliğini alması hiçte fena olmaz. Yoksa sürekli devam eden bu şansızlık serileri Afrika kıtasında da devam edebilir. Yine de Fransa ve Uruguay’ı geçip liderlik koltuğuna oturacaklarını düşünüyorum. Bu kimseyi şaşırtmamalı. Çünkü onlar Azteklerin torunları, sessiz sedasız muhteşem yapılarını inşa ettiler ve şimdi Dünya kupasında ortaya çıkaracaklar.

Paradinha Soytarılığı Bitiyor Mu?

2010-05-20T23:06:00.002+03:00

Brezilya'dan çıkıp yavaş yavaş moda olan bir soytarılıktan bahsedeceğim. Zaten bu tür soytarılılıklar hep Brezilya'dan çıkar. Soytarılık diyorum çünkü bu vuruşu başka türlü adlandıramayacağım. 11 metreden 7.32 x 2.44 bir kaleye, arada herhangi bir rakip oyuncu olmadan kullanılan ceza atışını bile böyle şaklabanlıklarla yapmak soytarılık bana göre. Penaltı atışı yüksek konsantrasyon, soğukkanlılık, etkili bir ayak ve önsezi gerektiren bir iş. Ama bunların hiç birisi olmadan sadece kalecinin yüksek konsantrasyonundan faydalanarak atmak da yukarıdaki linkte olduğu gibi mümkün. Bu penaltıyı atanlara kötü penaltıcı demiyorum ancak futbolun fair play ruhuna yakışmayan bir vuruş yapıyorlar. Topa hareketlenir ve vuruşunu yaparsın, kaçarsa kaçar. Dünya'nın en iyi oyuncuları da kaçırdı penaltı. Neyse ki Fifa Dünya kupası öncesi bu duruma el koymuş ve bu tür atışların tekrarlanacağını ve atan oyuncunun sarı kartla cezalandırılacağını açıklamış. Son derece doğru bir karardır, tebrik ediyorum Fifa yetkililerini. Bir de şu topa seke seke gelip, dolmuş şöförü gibi dur kalk yapanlara da yasak gelse mükemmel olur. Ülkemizde de görüyoruz böyle penaltı atanları. Panenka penaltısı ile bu paradinha penaltılarını karıştıranlar da var ki eyvah eyvah.

Korkunç Bir Şey

2010-05-17T16:32:00.002+03:00

Kupa bizim.

Ve Denizli'den Gol Haberi Geliyor.

2010-05-14T16:12:00.003+03:00

14 mayıs 2006. Bir inancın, bir hakedilmiş şampiyonluğun, bir azmin zaferi. Fenerbahçelileri üzüntüden, Galatasaraylıları sevinçten ağlatan bir tarih. Koca koca adamlar bile göz yaşlarına hakim olamamıştı o tarihte. Galatasaray belki tarihin en dramatik ama en anlamlı şampiyonluğuna ulaşmıştı. 83 puanla şampiyonluğa ulaşan takım puan rekoru kırıyor ve şampiyonluğu kucaklarken herkesi ağlatıyordu. Sanırım bugünlerde Galatasaray'da eksik olanlar o dönemdeki inanmışlık, hırs ve azimdi. Erik Gerets, Hasan Şaş, Tomas, Song, Mondragon, İliç ve diğerleri. Belki kalite olarak Dünya yıldızı değillerdi ama Galatasaray'a yakışır şekilde mücadele edip, ellerinden gelenin en iyisini yapmaya çalışan oyunculardı. 4 senede çok şey değişti Galatasaray'da. Başta teknik kadro ve oyuncular. Ama o hırslı oyunu, maçı son saniyelere kadar bırakmayan, yenilgiyi kabul etmeyen oyunu o tarihten bu yana fazla göremedik. Videoyu izlerken bugün bile duygulanmamak ve ağlamamak elde değil.

Paraguay'ın Forvet Hattı

2010-05-14T00:26:00.016+03:00

Dünya Kupasına katılan takımlar kadrolarını birer birer açıklıyor şu dönemde. Herkes Arjantin'i, Brezilya'yı, Almanya'yı, İtalya'yı konuşurken ben başka bir ülkeden bahsedeceğim; Paraguay.

Fransa 98'de ve G.Kore-Japonya 2002'de çok dikkat çekmişlerdi. Bilhassa savunlarıyla. Keza 2006'da da gruptan çıkma başarısını gösterdiler. Özellikle 98'de İspanya'yı grupta saf dışı bırakıp ev sahibi-şampiyon Fransa karşısında verdikleri mücadele mükemmeldi. Uzatmalarda 1-0 mağlup olmuşlardı o zaman Fransa'ya. Paraguay her zaman savunması iyi bir Güney Amerika takımıdır. Gerçekten savunma yapmasını iyi biliyorlar ve rakip kim olursa olsun teslim olmuyorlar kolay kolay. Yine G.Amerika gruplarından başarıyla geldiler 2010 G.Afrika Dünya kupasına. Ama bu sefer sadece savunma başarıları yok. Çok üst düzey bir forvet hattına sahipler. Kaldı ki bu forvetin en önemli ayağı olan Salvador Cabanas'ı çok talihsiz bir şekilde kaybettiler. Ama ona rağmen hala turnuvanın en iyi hatlarından biri onlarda.

Roque Santa Cruz başarısız ve yedeklik dolu Bayern Münih kariyerinden sonra gittiği Blackburn Rovers'ta adeta patlama yapıp kendini buldu. Ancak bana göre ondan sonra yaptığı tercih yine hatalıydı. O dönemlerde herkese el atan City onu da aldı ve kulübeye koydu. Bu sene Tevez ve Adebayor'un da gelişi ile yedek kulübesine mahkum oldu bir bakıma ve Bayern zamanlarına döndü Santa Cruz. Ancak o halen iyi bir golcü ve Paraguay'ın önemli isimlerinden. Bu turnuvada yine kendini göstereceğini düşünüyorum.

Lucas Barrios ise Şili liginde gösterdiği üstün performans ile geçen sezon başında Borussia Dortmund'a transfer olmuştu. Tahmin ediyorum onu yakından takip edenler hariç pek çok kimse bu kadar üst düzey performans göstereceğini tahmin etmedi Barrios'un. Ben bekliyordum açıkçası, çünkü kaliteli bir golcü Lucas. Ancak Paraguay onun için yeni bir macera olacak. Çünkü ulusal takımda daha önce hiç oynamadı. Kendisi Arjantin doğumlu. Ancak annesi Paraguay'lı olunca yetkililer ''Biz onu Uruguay'lı sanmıştık'' demedi ve elini çabuk tutup Paraguay ulusal takımına aldı. Cabanas'ı kaybeden forvet hattına müthiş bir transfer oldu açıkçası. Bu sezon 19 gol attı Barrios Bundesliga'da.

İşte Paraguay'ın bu Dünya kupasındaki en büyük kozu; Oscar Cardozo. Avrupa'ya gelirken bu patlamayı yapacağı tahmine dilen büyük yıldız. Müthiş bitiriciliği, hava toplarına hakimiyeti, uzaktan şutlarıyla komple bir forvet. Kesinlikle Barrios ile birlikte forvet hattının vazgeçilmezi olacaktır. Rakip takımlar için ise tam bir bela. Cardozo bu sezon Benfica ile ligde 29 maçta 26 gol attı. Neredeyse maç başına 1 gol ortalaması var. Portekiz ligini zayıf bulacaklar için bir de Avrupa ligi gol karnesini verelim; 12 maç 9 gol. Gerisini İtalya düşünsün...

Nelson Valdez ise belki bu forvet hattının en işlemez parçası gibi görülebilir. Ancak kim yedek kulübesinde böyle bir oyuncunun oturmasını istemez ki. Attığı golden çok savunmayı yıpratması etkin gözüküyor. Yaptığı koşular ve yanında oynayan oyunculara açtığı koşu yolları başarılı sayılabilir. Paraguay'ın sıkıntıya düştüğü zaman kullanabileceği ve ulusal takım içinde ağırılığı olan bir isim. Yine de kaçırdığı goller ve gereksiz artistlik hareketleri yüzünden aramın iyi olmadığı bir adam. Onu ekleyeyim.

Çoğu kimsenin bilmediği ama Paraguay'ın yeni nesil genç forvetlerinden Edgar Benitez. Meksika'da Pachuca'da oynuyor. 22 yaşında ve yetenekli bir oyuncu. Belki kendisine pek sıra gelmez bu aralar ama ilerisi için forvet yine sağlam ayaklara emanet olacak Paraguay'da.

Zaten savunması iyi olan takım bir de hücum hattını iyileştirince bu sefer daha da ilerlerken görebiliriz onları. Grupta sürpriz yapıp İtalya'yı geçmeleri beni şaşırtmaz. Zaten bu gruptan en kötü 2.lik ile çıkacaklarını düşünüyorum. Ama bir de efsane olsaydı o zaman ne olurdu merak içideyim. Arjantin'e karşı oynadıkları müthiş oyun ve galibiyeti henüz unutmuş değilim. Maçı tek kale oynayıp resmen hapsetmişlerdi Arjantin'i elemelerde. O maçta Cabanas bezdirmişti Arjantin savunmasını. Müthiş ara pasları, forvet arkasına gelip yaptığı top almalar ve dağıtmaları biraz arayacak Paraguay tabi. Ama Barrios katkısıyla son vuruş sıkıntıları olmayacak gibi.

Her şeye rağmen sadece Cabanas'ı herkesin izlemesi ve görmesi açısından beklediğim bir grup ve turnuvaydı. Sanırım en az Cabanas kadar üzüntülüyüm Dünya futbolseverlerinin bu oyuncudan mahrum kalacakları için.

Barcelona Altyapısı vs. Türkiye Altyapısı

2010-05-09T23:43:00.018+03:00

Barcelona adı bugünlerde çok revaçta. Tabi yaşadığı başarılar tartışılmaz. Ancak asıl önemlisi altyapıdaki gençlere aşıladığı sistem. Burada altyapıdan çıkarttığı oyunculardan bahsetmiyorum. Altyapıda ne kadar yıldız adayı olurlarsa olsunlar oyunculara yerleştirdikleri felsefeden bahsediyorum. Bizim temel eksikliğimiz de budur aslında. Yıldız oyuncu olmak başına buyruk hareket etmek değildir. Sistem içinde mümkün olduğunca efektif olmaktır.

Giovani Dos Santos'u senelerdir takip ediyorum. Belki yaşı henüz 20 ama çok erken yaşlardan beri üst düzeyde bir isim. Ne şartta olursa olsun bonservisinin de alınması lazım. Bunun nedenini şöyle bir kaç fotoğrafla anlatayım.

Aşağıdaki fotoğraflar Galatasaray'ın Antalyaspor ile oynadığı karşılaşmadan. Ayrıntıları tek tek yazalım.

Lucas Neill, Hakan Balta'ya doğru bir geri top atıyor ve Balta bu topu Sabri'ye aktarmak istiyor.

Sabri bu esnada ikili mücadele sonucu düşüyor ve top boşa düşüyor. Henüz Giovani gözükmüyor bile ekranda.

Ama müthiş bir deparla yetişiyor ve topun dibine harika girerek 2 oyuncuyu oyundan düşürüyor Giovani.

Devamında karşısına gelen oyuncuyu da yine harika bir feyk çalımla yatırıyor ve sıyrılıp kendini boşa çıkartıyor.

Ve işte asıl gelmek istediğim nokta. Önü açık olmasına ve bu güzel hareketlerinden sonra topu sürerek çıkayım demiyor. Baskıyı gördüğü için en müsait pozisyondaki Mehmet Topal'ı görüyor ve topu ona aktarıyor. Gerektiğinde çalım, gerektiğinde pas. İşte Rijkaard'ın sisteminde ve felsefesinde olması gerekenler.

Şimdi gelelim başka fotoğraflara. Başka bir maç veya başka bir andan kareler sunmayacağım size. Böyle yüzlercesini bulabilirim ama topu alan Mehmet Topal'a bakalım. Topal topu aldıktan sonra bakalım neler yapmış.

Mehmet Topal Giovani'den topu alıyor. Önü açık ve boş.

Biraz ağır davranıp çapraza kaçtığından Gio'ya baskı yapan adam Mehmet'e de basmak için geliyor.

Keita fotoğrafta da gözüktüğü gibi müsait olmasına rağmen Mehmet doğru pası aktaramıyor ve arkadaki oyuncu yetişip topa müdahele yapıyor.

İkili mücadeleyi kaybeden taraf Mehmet ve Keita pas alamayınca topa doğru hareketlenmiş. Rakip oyuncu da kalkıp son bir hamle ile topu taç çizgisine doğru dürtüyor.

Keita öne çıkınca onu savunan adam boşa çıkmış durumda. Mehmet'te yerde kaldığından topu alan rakip oyuncu savunmasız ve ani bir şekilde yakalıyor takımı. Taç çizgisine doğru giden topa hamle yapan bu rakip oyuncu hızla ilerlemek istiyor. Buyrun size bir kontra atak başlangıcı.

Giovani oyun zekası, hızı ve hüzum gücüyle bu takımda mutlaka yer almalıdır. Ona ödenecek ücret kesinlikle yüksek olmayacaktır bana göre. Galatasaray bu fırsatı kaçırırsa ileride çok pişman olur. Gol yollarında da kötü değil bana göre. Sadece biraz daha takımla çalışmaya ve maç eksikliğini gidermeye ihtiyacı var. Yoksa son vuruşları da etkilidir.

2 farklı altyapıdan çıkan oyuncunun anlayış farkı var bu fotoğraflarda. Bunun gibi onlarca koyarım, kabak Mehmet'in başına patlamasın, yanlış anlaşılmayalım. Maalesef Rijkaard ve felsefesi derken oyuncularımız bu felsefeden biraz uzaktalar. Dediğim gibi ne kadar yıldız olursan ol gerektiğinde çalım gerektiğinde pas. İşte Rijkaard felsefesi bu.

Hasan Kabze’yi Unutma

2010-05-07T23:53:00.001+03:00

Tarihler 7 mayıs 2006’yı gösterirken Dolmabahçe yazı andıran bir havadaydı. Sıcak ve güzel havanın etkisiyle kendilerini sahile atan, müthiş İstanbul manzarasında gezenler bu tarif edilemez güzelliğe bakarak sevgilileri ile, eşleri ile el ele yürüyorlardı. Bu sırada İstanbul’da yürüyen başkaları da vardı. Hayır onların sevgilileri yanlarında değil, o gün Dolmabahçe’de, İnönü stadyumunda sahada olacaktı. Yazı müjdeleyen sarı kırmızı renkler içinde…

Galatasaray haksızlığa isyan ettiği sezonda, futbol oynadığı sezonda, inandığı sezonda şampiyon olmak için gidiyordu İnönü’ye. Lider Fenerbahçe ile aynı puanda ama ikili averajla 2. sırada çıkıyordu sahaya. Bu maçı mutlak kazanıp Fenerbahçe’nin olası puan kaybını bekleyecekti. Maçtan önce her zamanki gibi medyamız Beşiktaş’ın maça asılmayacağını ima ediyor ve maçı Galatasaray’a vereceğini söylüyordu. Tabi 100 yıllık bir kulübe atılan bu çamur yakışıksızdı ama Fenerbahçe’nin şampiyon olması için bu motivasyona ihtiyaç vardı.

Sarı kırmızı sahaya müthiş bir tepki ile çıktı. Kendileri aynı sezonda, aynı rakibi 6-0 yenince sorun olmayan ama Galatasaray 8-0 yenince şike var diye isyan edenler, belli ki bu maçtan sonra ortada şike vardı diye dolaşanlar ile aynı kafadaydılar. Galatasaray tüm bu nefret ortamına rağmen maça iyi başlamış ve bu zorlu deplasmanda iyi oynuyordu. Beşiktaş’ta kolay rakip olmadığını göstermiş ve iddiası olmamasına rağmen hırslı oynuyordu. Tam ilk yarı 0-0 bitecek derken 41. dakikada Oscar Cordoba ceza sahasında Sasa İliç’i düşürmüş ve Galatasaray penaltı atışı kazanmıştı. Topun başına ise o gün sahada pek varlık gösteremeyen Necati Ateş gelmişti. Ancak 1 sene önce Hakan Şükür’ün yaptığı gibi topu direğe nişanlayınca Galatasaray için büyük bir fırsatın kaçmasına sebep olmuştu.

2. yarıya hızlı başlayan Beşiktaş Tümer Metin’in golüyle 1-0 öne geçiyor ve bu golden sonra üst üste pozisyonlara giriyordu. Tümer bu golden sonra başka bir pozisyona girmiş ama Galatasaray’ın penaltısını engelleyne direk bu sefer Galatasaray’ın yanında oluyor ve bir bakıma şampiyonluğun müjdecisi oluyordu. Beşiktaş’ın bu baskısından sonra Necati’nin yerine oyuna giren Hasan Kabze karambolde ceza sahasından topu düzgün ve sert bir vuruşla köşeye yolluyor ve maça beraberliği getiriyordu. Bu golden sonra baskısını arttıran Galatasaray savunmasında da açıklar veriyor ama Beşiktaş bu pozisyonları değerlendiremiyordu.

Artık maçın son anları yaklaşmıştı. Hakem uzatma dakikalarını işaret etmiş, Galatasaray bütün oyuncularıyla yüklenmeye başlamıştı. O sırada tribünlerdeki komplo teorisyenleri tezahürata başlayacaktı. ‘’ Zalad gelsin sizi kurtarsın. Zalad gelsin sizi kurtarsın.’’ Top orta sahada Sabri’deydi. İçeriye Hakan Şükür’e doğru bir orta yaptı Hakan Şükür Hasan’ın önüne indirdi ve…

‘’Sabri, Hakan şükür indirdi…Hasan Kabze…Goooooolllll. Hasan Kabze topu ağlara gönderiyor. Duraklama anlarında Hasan Kabze gecenin flaş ismi oluyor.’’

‘’Zalad gelsin sizi kurtarsın, Zalad gelsin sizi kurtarsın…Bu maçı satanın a…..s…..’’

Galatasaray’ı kurtaran para, pul, şike, kaleci satın almak, hakem satın almak değil bizzati kendi oyuncusu oluyordu. Tümer Metin’in ise neden bu kadar yıkıldığı daha sonra ortaya çıkacaktı zaten.

Onca haksızlığa, ekonomik zorluklara rağmen Galatasaray haremilerin saltanatını yıkmak için ilk adımını atmıştı bu zorlu deplasmanda. Bu maçtan 1 hafta sonra ise Türkiye futbol tarihinin en hak edilmiş ama en zor şampiyonluğuna yürüyecekti Galatasaray.

Bugün bu maçın 4. yılı. Galatasaraylı taraftarların belki de en unutamadıkları, en duygulandıkları ve ağladıkları Türkiye ligi karşılaşması. Bugünlerde Galatasaray şampiyonluk hedefinden uzaklaşsa da, başka olaylarla Türkiye ligi gündemde olsa da Hasan Kabze unutulmaz. O, tarihin en unutulmaz kapağıdır.

Droit Au But*

2010-05-06T17:38:00.003+03:00

Olympique Marseille sonunda şampiyonluğa ulaştı. Geçen yıl Gerets ile zuzun süre şampiyonluk mücadelesi verdikten sonra son 2 hafta kaçırmışlardı şampiyonluğu. Bu sene ise ellerindeki fırsatı kaçırmadılar. Geçen yıl ölen başkanları Dreyfus şampiyonluğu göremeden hayatını kaybetti. Bu şampiyonluğu ona adayacaklardır. Marsilya en sevdiğim kulüplerden birisidir. Bu şampiyonluk beni bu sene çok sevindirdi. Kesinlikle hakedilmiş bir şampiyonluk. Taraftarıyla, *mottosuyla, futbolcularıyla hayranlığım artıyor devamlı.

*Droit Au But: Marsilya kulübünün logosunda da yer alan Dosdoğru gole doğru anlamına gelen kelime.

6 Mayıs

2010-05-06T17:04:00.002+03:00

Deniz Gezmiş, Yusuf Arslan ve Hüseyin İnan'ın katledilişlerinin 38. yılı. Geçen günlerde onları idama yollayan hakimin boğularak öldüğünü öğrendiğimde garip bir sevinç vardı içimde. Bir insanın öldüğüne sevinilir mi? Eğer insan değilse sevinilir. Süleyman Demirel'in mecliste oylanan idam kararları için iki elini birden kaldırdığını da unutmamak lazım. Aynı hissi onun için de hissedeceğim. Deniz Gezmiş bugün Türkiye topraklarında saygıyla anılan bir devrimci. Adı sürekli tartışmalarda yer alır. Sol ile alakası olmayıp milliyetçi/faşist çizgide yürüyen yalancı solcularında sevdiği isimdir Gezmiş. Nedenini bende bilmiyorum. Son sözleri; "Yaşasın Türkiye halkının bağımsızlığı, yaşasın marksizm-leninizmin yüce ideolojisi, yaşasın türk ve kürt halklarının bağımsızlık mücadelesi, kahrolsun emperyalizm" şeklinde olmasına rağmen kapitalist-liberal solcular ile, en ufak demokratik açılıma karşı çıkan solcularda sever. Bir kıvılcım başlatmak isteyen ama gencecik yaşta ateşleri söndürülmeye çalışılan bu 3 devrimciyi saygıyla anıyoruz.

Meksika'nın 2010 Dünya Kupası Kadrosu

2010-05-03T19:19:00.003+03:00

Meksika'nın Dünya kupasında mücadele edeceği ilk kadro açıklandı Javier Aguirre tarafından. 26 kişilik kadro daha sonra 23'e inecek. Önce kadroyu yazalım.

Kaleci:
Francisco Guillermo Ochoa (America)
Luis Ernesto Michel (Chivas)
Oscar Perez (Jaguares)

Savunma:
Rafael Marquez (Barcelona)
Carlos Salcido (PSV)
Francisco Rodriguez (PSV)
Hector Moreno (AZ Alkmaar)
Ricardo Osorio (Stuttgart)
Efraín Juarez (Pumas)
Paul Aguilar (Pachuca)
Jonny Magallon (Chivas)
Juan Carlos Valenzuela (America)
Jorge Torres Nilo (Atlas)

Orta Saha:
Jonathan Dos Santos (Barcelona)
Andres Guardado (Deprotivo La Coruna)
Giovanni Dos Santos (Galatasaray)
Adrian Aldrete (Monarcas)
Gerardo Torrado (Cruz Azul)
Israel Castro (Pumas)

Hücum:
Carlos Vela (Arsenal)
Guillermo Franco (West Ham)
Adolfo Bautista (Chivas)
Alberto Medina (Chivas)
Pablo Barrera (Pumas)
Cuauhtemoc Blanco (Veracruz)
Javier Hernandez (Chivas-Manchester United)

Pek sürpriz bir kadro olmadı açıkçası. Çoğu oyuncu beklendiği gibi kadroda. Belki 3. kaleci olarak Corona girebilirdi, Nery Castillo'ya bir şans verilebilirdi, Miguel Sabah alınabilirdi ama Aguirre almamış bu oyuncuları. Sadece Sabah'ın girememesi biraz sürpriz geldi bana. Çıkacak 3 oyuncu ise bence Nilo, Valenzuela ve Aldrate olur. Her ne kadar Bofo ismi de çıkmaya yazkın gözükse de bence kadroda kalır, kalması gerek. :)

Hücum oyuncuları gerçekten zengin. Ancak onları bilerek hücum yazdım çünkü hepsi forvet değil. Mesela Barrera çok etkili bir kanat oyuncusu, müthiş hızlı teknik ve tutulması zor bir adam. Sol ve sağ açıkta oynuyor. 4-3-3'ün kanatları için ideal bir isim. Keza Medina'da sağ açık için öyle. Blanco ise forvet arkası oynuyor genelde. Geçen Dünya kupsı kadrosuna giremeyince son Dünya kupamı kaçırdım diye çok üzülmüştü ama 37 yaşında hem de formda bir şekilde Dünya kupasına gidiyor. Bofo'yu sanırım onu yedeklemek için kadroda düşünecektir Aguirre. Çünkü Bofo'da forvet, forvet arkası ve sağ açık oynayabiliyor. Carlos Vela, G.Franco ve artık J.Hernandez'i herkes tanıyor zaten yazmaya gerek yok.

Orta sahada Torrado banko. İsrael Castro'da yanında yer alır muhtemelen. Jonathan için henüz ilk 11 biraz zor. Belki bazı maçlarda sonradan giren adam olabilir. Andres Guardado sol açık, Giovanni sağ açık için diğer ilk 11 isimleri.

Savunma konusunda da sıkıntı yok. Maza Rodriguez'i pek düşündüğünü sanmıyorum Aguirre'nin. Rafa ve Magallon'u stoperde göreceğiz büyük ihtimalle. Görelim de zaten. Johnney Magallon oynadığı oyunla herkesi kendine hayran bırakabilir. Çok özverili ve teknik bir stoper, dikkat çekecetir. Sağ bek Osorio, Sol bekte Calcido yer alır ilk 11'de.

Kale için fazla bir şey söylemeye gerek yok. Ochoa her maç 11'de olacak sakatlık veya cezalı durumu olmazsa. Ama yeri gelmişken söyleyelim Luis Michel bana güven vermeyen bir kaleci. Alan hakimiyetini zayıf buluyorum. Yani amiyane tabirle biraz çizgi kalecisi. Ama kötü kaleci diyemeyiz tabi.

Genel olarak başarılı bir turnuva geçereceklerini ve gruptan çıkacaklarını düşünüyorum. Fransa'dan ziyade Uruguay daha çok zorlayabilir Meksika'yı. Fransa karşısında rahat bir galibiyet bekliyorum ben. Bir de şu kadroya baktığımız zaman en dikkat çeken şey çoğu oyuncu tek bir mevkinin adamı değil. Yani Rafa'ya bakarsak stoper ve ön libero oynayabiliyor, Salcido sol bek ve stoper oynayabiliyor, Barrera iki kanatta da oynayabiliyor, Giovanni öyle, Bofo forvet ve forvet arkası oynuyor zorlarsak sağ açıkta oynar, Blanco öyle. Bu sebeple bu bir avantaj Meksika için. Hem saha içinde değişerek oynama imkanı bulabilirler hem de sakatlık veya ceza durumunda daha az etkilenirler. Artık tek hedef gruptan lider çıkıp Arjantin'den kaçmak olmalı. Çünkü Meksika'nın Arjantin'e karşı şansı tutmuyor.

Yabancı Futbolcular, Yerli Futbolcular Ve İngilizce

2010-05-01T23:30:00.002+03:00

Her maç sonrasında yayıncı kuruluş futbolcularla ve teknik adamlarla röportaj yapıyor biliyorsunuz. Onun dışında yine başka medya kuruluşlarının görüntülü röportajları oluyor. Ferrari olsun, İvan Ergiç olsun, Frank Rijkaard olsun, Holosko olsun, Milan Baros olsun, Anadolu takımlarındaki sıradan yabancılar olsun ekrana çıkıyor ingilizce demeç veriyor, meramını anlatıyor. Acaba Türkiye'de doğup büyümüş yerli oyunculardan kaç tanesi İngilizce biliyordur diye merak ediyorum. Bugün neredeyse iş yerlerine çaycı alınırken bile İngilizce bilmek şart tutulurken, ''Benim hedeflerim var. İngiltere'de, Liverpool'da, Manchester United'da oynamak istiyorum.'' diyen oyuncularımızın kaç tanesi İngilizce biliyor merak ediyorum. Tuncay'ın oradaki durumu meydanda.

Bu konu önemsiz diye geçiştirilmemeli. Türkiye'deki temel altyapının Avrupa'dan ne kadar geri olduğunun göstergesidir bana göre. Mesela Almanya'dan Türkiye'ye gelmiş ve orada yetişmiş oyuncuların kaçı İngilizce biliyor diye araştırma yapsak aradaki fark belli olur. Bu sorunu sadece futbol kulüplerinin altyapısına da atmıyorum. Sanırım şu yıllarda ilkokullardan başlayan İngilizce eğitiminde çocuklarımızın kaçta kaçı gördüğü eğitimle İngilizce öğreniyor orası da muamma.

Efsane İkili: Jesper Gronkjaer & Dennis Rommedahl

2010-04-24T23:20:00.004+03:00

Kimi oyuncular vardır, tek başlarına fazla değerli gözükmezken takım içinde bir yıldız olurlar kimileri de sürekli beraber oynadığı arkadaşları ile çok daha başarılı olurlar. Jesper Gronkjaer ve Dennis Rommedahl ise ağzımıza bir parmak bal çalıp kaybolan iki yıldızdır benim için. Sakatlık, istikrar, kendini geliştirememe gibi sorunlar yüzünden bugün Dünya futbolu bu 2 yeteneği kaybetmiştir. Jesper kendi ülkesinin takımlarından Kopenhag'da, Dennis ise kiralık olarak Nec Nijmegen'de oynuyor bu sezon. Oysa biz onların 2002 G.Kore ve Japonya Dünya kupasındaki enfes futbollarına tanık olmuştuk.

Danimarka ulusal takımı 2002 Dünya kupasında büyük bir sürprize imza atıp Fransa, Senagal ve Uruguay'ın önünde grubu lider tamamlıyor, ardından şanssız bir şekilde İngiltere'ye 3-0 yenilerek turnuvaya veda ediyordu. Ama bu turnuvada akılda kalacak bir performans sergilemişlerdi kesinlikle. Forvette Jan Dahl Tomasson ve kanatlarda Dennis Rommedahl ile Jesper Gronkjaer müthiş bir hücum gücü oluşturmuştu. Bunda en büyük sebep ve bu yazıyı yazma amacım da olan, Gronkjaer ile Rommedahl'in maç içinde aniden kanat değiştirmeleri ve iki kanatta da müthiş oynamaları ile rakibin başını döndürmeleri idi. Bu yer değiştirme çok ani oluyor ve sürekli kanat değişikliği yapıyorlardı. Yani 10-15 dakika bir kanatta oynadıktan sonra diğer kanadı geçmiyordu bir oyuncu. 3-5 dakikalık kısa periyotlar ile sürekli kanat değişiklği yapıyorlar ve rakibi şaşırtıyorlardı. Tabi o dönemde henüz sakatlık sorunu olmayan bir Gronkjaer ve daha fit durumdaki Rommedahl'ı da düşünürsek epey etkili oluyordu bu.

Bugün bunu Galataaray'da uygulamak istiyor aslında. Keita ve Giovanni Dos Santos kanat değiştiriyorlar maç içinde. Ancak bu kanat değişikliği çok ani ve kısa periyotlarla değil. Kenardan direktif aldıktan sonra ve uzun süreli oluyor. Yani Rijkaard kanat değiştirmelerinin söyledikten sonra en az 20-30 dakika Gio'yu sağ açıkta ve Keita'yı sol açıkta görüyoruz. Oysa Rijkaard maç öncesi bu oyuncuları maç içinde kanat değiştirme serbestliği verse ve bu iki oyuncu kısa periyotlar ile sürekli kanat değiştirse çok daha etkili hücum organizasyonları seyredebiliriz. İki teknik ve hızlı oyuncuyu adam savunmasına alışmış rakip savunmaların durdukmakta zorlanacağını düşünüyorum. Frank Rijkaard'ın yarın oynanacak olan Bursaspor karşılaşmasında bu ikilinin sürekli yer değiştirerek rakibi şaşırtmasını istediğini okudum bu hafta içi medyada. Umarım Jesper ve Dennis gibi bir serbestlikle sürekli kanat değiştirirler ve Bursaspor'un beklerini zorlarlar. Eldeki bu potansiyeli kullanması Galatasaray açısından önemli. Çünkü hem Giovanni hem de Keita, Gronkjaer ve Rommedahl'den daha etkili birer kanat adamı. Danimarka'nın o güzel organizasyonlarını Galatasaray yaparsa hem sahada göze hoş gelen bir futbol görürüz hem de sonuç açısından Galatasaray'a pozitif etkisi olur diye düşünüyorum.

Giovanni Moreno

2010-04-20T23:59:00.004+03:00

Adı: Giovanni Moreno
Doğum Yeri: Segovia, Kolombiya
Doğum Tarihi: 1.7.1986
Boy: 1.90 cm
Yaş: 23
Mevki: Ofansif Orta Saha
Oynadığı takım: Atletico Nacional/Kolombiya

Kolombiya futbolu son dönemlerde biraz durulsa da yeni yıldız adaylarıyla ve gençleriyle bir atılım içinde. Daha önce Jackson Martinez'den bahsetmiştim. Teofile Gutierrez'i artık yakından biliyoruz zaten. Giovanni Moreno ise yeni dönemde bir başka etkili silahı olacak Kolombiya'nın. Yukarıdaki özelliklerde hemen bir şey göze çarpıyor zaten. 1.90'lık bir boy ve ofansif bir oyuncu. Bu nasıl olabilir ki diyebilirsiniz. Şahsen izlemeden ve takibe almadan önce bende diyordum. Ancak o boya göre inanılmaz yetenekli bir adam. Müthiş kıvrak bilekleri var ve hızlı bir oyuncu da. Geçen hafta sonu oynanan lig maçında hattrick yaptı. Bilhassa kendi adına attığı 3. gol müthişti.

Uzaktan etkili şutları olan, pas kabiliyeti yüksek ve gol yollarında etkili bir 10 numara. 4-4-1-1 veya 4-3-1-2 gibi formatlarda müthiş bir forvet arkası olur. Milli takıma yavaş yavaş oturmak üzere. Henüz 5 maça çıktı ama önü açık orada da. Bu sezon Nacional ile çıktığı 14 maçta 10 golü buldu bile. Tek eksiğinin temposuz oynamak olduğunu düşünüyorum. Bu sebeple bir an evvel daha üst düzey bir lige gidip kendini geliştirmesi gerekir. Avrupa'ya bir anda atlamak istemiyorsa da Martinez gibi Meksika veya Arjantin liglerine de gidebilir. Çünkü o boyunun avantajını kullanmaya başlayıp, temposunu da arttırırsa isim olarak daha da büyür. Ancak bunları bir an önce yapması gerek. Zira 23 yaşında ve artık ülkesinden ayrılış zamanı geldi bana göre.

Her şeye rağmen çok beğendiğim bir 10 numara kendisi. Skora katkısı çok üst düzeyde ve göze hoş gelen oyun oynayabiliyor. Bu ismi hafızalarda tutmakta fayda var.

*TGS: Hiçbir Yere Yerleştirilemedi

2010-04-14T16:20:00.006+03:00

Pazar günü sadece üzülerek, sıkılarak, bozularak bir maç seyrettim. Sağımdaki sussa solumdaki ıslık öttürüyordu. Sürü psikolojisi vardı resmen. Ama bu yapılan ayıbı hiç unutmayacağım. İlk 5 dakikalık sessiz ve güzel protestonun ardından gelen öfke dalgası giderek yükseldi. Eğer numaralı bir balans ayarı çekmese ben eminim ki bu öfke daha da büyüyecekti. Aslında gözlemlediğim ve yazacağım çok şey var ama içimden gelmiyor. İnsan ne yazabilir ki şu görüntülerden sonra. Hala çıkıp şu olayı savunan, bir de gider yapan taraftar örgütlerini gördükten sonra zaten ne diyebiliriz. Tek şansımız Aslantepe. Adnan Polat bunu iyi değerlendirir umarım. O geçiş sürecinde bunu sessiz sedasız halledebilir. Umarım bu taraftar grupları açıkta kalır ve hiçbir yere yerleştirilemez.

*TGS: Taraftarlık geçiş sınavı

Javier Hernandez Manchester United'da.

2010-04-08T22:50:00.006+03:00

Sonunda beklenen oldu ve Javier Hernandez 2 senedir gösterdiği üstün performansının meyvesini topladı. 2010/2011 sezonundan itibaren Manchester United forması giyecek kendisi. Yazdığım iki yazıda kendisinden bahsetmiştim daha önce şurada ve burada. Manchester United Dünya kupası öncesi onu alarak çok başarılı bir iş yaptı. Kupa sonrasına bıraksalardı daha yüksek bir bonservis bedeli ödeyebilirlerdi. Şu an için 7.5 milyon euro verdikleri söyleniyor. O kalitedeki bir oyuncu için kesinlikle yüksek bir rakam değil. Chicharito'nun İngiltere ligini seçmesi biraz enteresan olsada bu kadar büyük kulüpten gelen bir teklifte tabi ki reddedilemezdi. Eğer uyum sorunu yaşamaz ise müthiş işler yapacağına inanıyorum. Bizler hala Gio'ya verilecek para az mı çok mu, değer mi değmez mi onu tartışa duralım adamlar boş durmuyorlar.

Ali Sami Yen'deki Son Şampiyonlar Ligi Maçı

2010-03-30T14:51:00.001+03:00

Dün kafama bir soru takılmıştı. Açıkçası uzun saatler düşünmeme rağmen bir türlü cevabını bulamadım. Galatasaray, Ali Sami Yen'de en son ne zaman şampiyonlar ligi maçı oynadı diye düşündüm durdum. Uefa.com'a girmesem cevabı da bulamazdım. Bizim için öyle uzun sayılacak bir zaman geçmiş ki. 26 Ekim 2002'de Lokomotif Moskova'ya karşı oynamışız son maçımızı. Son golümüz de Felipe'nin müthiş ara pasında Hasan Şaş'tan gelmiş. Şu ara paslarını görünce Felipe'nin gidişine bir daha üzülüyorum. Ama koşmuyordu o değil mi, boşverin iyi olmuş gitmesi.

Havada Bulut Yok

2010-03-27T23:58:00.003+02:00

Geçen günlerde bir yazısına denk gelmiştim bu şahsın. Ancak ironi yapıyor diye pek dikkate almamış ve es geçmiştim. Meğerse adam ciddiymiş yahu. Bugünkü yazısında iyice açığa çıkardı yüzünü. Yiğit Bulut'tan bahsediyorum. Yazısını buraya kopyalayıp hiç okutmayacağım kimseye. Çünkü her zaman olduğu gibi yine saçmalamış. Rasmussen'e hakaret edip bunu bir övünç kayanağı olarak gören ve bizim Facebook'cuların en sevdiği adamlardan olan Bulut, torpille oturduğu koltuktan durmadan sallıyor. Aklının ermediği işlere de bulaşıyor, anlamadığı işlere de. ''Hoca''sını canlı yayına alıp saçını yaladığı gibi yalayan vatandaş, aklının ermediği evrim tartışmasından tutun da yine aklının ermediği siyasete kadar giriyordu. Hadi dedik izlemiyoruz geçiyoruz, zaten gazetede köşesini de okuduğumuz yok öyle takılsın. Ama bugün gördük ki yine aklının ermediği futbola el atmış. Hadi arkadaşlar Adnan Polat'ı seçtirmeyelim diye saydırmış. Ben kendisi kadar terbiye sınırlarını zorlayacak birisi olmadığımdan gülüp geçiyorum artık.

Yine Galatasaray liseli, büyük filozof Sakallı Celal'in dediği gibi; "İnsanoğlunda zeka, midyedeki inci gibidir. Hepsinde bulunmaz"

Kurşun Geçirmez

2010-03-26T23:14:00.002+02:00

Kurşun geçirmez dedik ama adam harbiden öyle çıktı yahu. Salvador Cabanas yaşanan talihsiz vurulma olayından sonra ayaklanmış bile. Kim ola ki derseniz sağdan üçüncü kişi efsane Cabanas'tır. Aylar sonra ilk kez Buenos Aires'teki rehabilitasyon merkezinde bir fotoğrafı basına yansıdı. Daha önce çok talihsiz fotoğraflar gördüğümüzden sürekli tedirgin oluyordum ama artık içim epey rahatladı. Bu adam bu hırsla futbola da döner ve kaldığı yerden golleri yazar. ''Kurşun geçirmez efsane...''

Meksika-İzlanda

2010-03-25T23:11:00.007+02:00

Dün gece TSİ ile 02:00'de Meksika ile İzlanda hazırlık maçında karşı karşıya geldi. Meksika bol bol hazırlık maçı yaparak Dünya kupasına hazırlanıyor. Bu karşılaşmada Avrupa'da oynayan oyuncular yer almadı. Dolayısı ile Giovani Dos Santos'ta yoktu kadroda. Hemen ''Gio kadroya giremedi'' diye haber yapmak isteyenler varsa yazayım baştan.

Meksika maça;

........................... Luis Ernesto Michel..........................

...Aguilar.......Magallon......Valenzuela.....Jorge Torres....

.....................Torrado......Adrian Aldrete...........

...Efrain Juarez...................................Pablo Barrera.....

.........................Bofo.............................................

....................................Vuoso...............................

şeklinde bir kadroyla çıktı. Bu maçta çok sevdiğim Bofo, Vuoso ve Barrera'yı bir arada izleme fırsatı buldum. Tabi Aguirre genelde şans bulamayan oyuncuları da denemek istiyor. Bu bakımda değişik bir kadro gördük. Torrado ve Magallon as takım oyuncuları zaten. Dünya kupası kadrosunda olmları banko. Diğer oyunculardan da kadroya girecek olur ileride.

Dün maçın adamı kesinlikle Pablo Barrera oldu. Zaten çok teknik ve hızlı bir oyuncu ama dün ekstradan bir hırs da vardı onda. Gerçekten süper bir maç çıkardı. Keza Bofo'da Barrera ile birlikte maçın iyilerindendi. Forvet arkasında etkili pasları, çalımları ve arapaslarıyla takımı pozisyona sokmaya uğraştı. Ancak aynı şeyleri Vuoso için söyeleyemeyeceğim. Meksika'nın zaten forvet hattı çok geniş, bu bulduğu şansları biraz daha iyi değerlendirmeli. Dün garip bir tedirginlik gördüm onda. Eli ayağına dolaşacak gibiydi. Zaten Meksikalılardan biraz tepki alıyor Arjantin doğumlu olduğu için. Bir de bu performansla oynarsa bir daha forma şansı bulması zor.

Maç 0-0 bitti ama zevkli bir karşılaşma oldu. Meksika genelde Barrera'nın bulunduğu sol kanatta geldi. Sağ kanatta garip bir şeklide aslında sağ bek olan Juarez oynadı. Aguierre öyle bir deneme yaptı ama o kanat çok etkisiz kaldı. Kalede Luis Ernesto Michel bana güven veren bir kaleci olmamıştır hiçbir zaman. Kötü değildi, güzel de 1-2 top çıkardı. Zaten refleksleri ve top karşılamasını beğeniyorum. Ama alan kontrolü çok zayıf geliyor bana. Amiyane tabirle biraz çizgi kalecisi diyelim.

İkinci yarı Sabah'ın da girmesi ile iyice bastırdı Meksika ama golü bulamadı. Sabah bu takım için önemli bir oyuncu ve sevdiğim bir forvettir. Ama dün o da çok şanssızdı. Ya direği vurdu ya da kaleciyi.

Maç sırasında sahaya dalan ve koşmaktan yorulan bir taraftar da gördük. Maçın ilginç anlarından biriydi. Bir ara kimse sahaya girip yakalamayacak sandım. Adam resmen koşmaktan yoruldu, sonra döndü Bofo'ya filan sarıldı...Maçın diğer ilginç ve güzel anıysa İzlandalı bir oyuncunun takla atarak kullandığı taçlardı. Maç içinde bir tebessüm bıraktı yüzümüzde.

Hızlı düşün Hızlı oyna, Farkı yakala

2010-03-23T17:18:00.002+02:00

Bir derbi maçına daha yaklaşıyoruz. Deplasmanda sıkıntı yaşadığımız bir gerçek. Uzun zamandır rakibimizi deplasmanda yenemiyoruz. Ali Sami Yen karnemiz kötü değil. Çoğu zaman yenmişiz. Ancak bu galibiyetlere bir bakalım.

2008: 1-0
2008: 2-1(Kupa)
2006: 3-2 (Kupa)
2004: 1-0
2003: 2-0
2001: 2-0

Bu maçlara baktığımız zaman lehimize olan durumlarda bile sıkıntı yaşamışız. Rakip eksilmiş ama fark yapamadığımız gibi gol yemişiz, erken gol bulmuşuz ama yine farka gidememişiz, rakip eksik kadroyla gelmiş farka gidememişiz, rakip iddiasız gelmiş yine farka gidememişiz…

Peki biz neden Fenerbahçe maçlarında kısır bir maç çıkartıyoruz. Neden zar zor bir galibiyet oluyor çok çok iyi oynasak bile. Bunları bir yazmamız ve düşünmemiz gerekir.

Fenerbahçe Parreira döneminde beri belli bir anlayışla oynuyor. Topa daha çok sakin olup, düşük tempoyla orta sahasına yüksek görev yükleyip rakibi de bu tempoya ayak uydurmaya zorluyorlar. Zico döneminde bu oyunla şampiyonlar liginde çeyrek final bile oynadılar. Hatta Chelsea’yi elemelerine ramak kalmıştı. Yine düşük tempoda oynayan bir Chelsea ile kafa kafaya götürmüşlerdi oyunu. Bizim maçlarımızı hatırlarsanız sürekli bu oyunu bize de kabullendirmek istiyorlar. Kendi sahalarında tempoyu kendileri yükselttikleri zaman bol pozisyon yakalayıp, tempoyu düşürerek bize pozisyon vermiyorlar. Selçuk gibi, Baroni gibi adamları bile bize karşı başarılı bu yüzden. Erken gol bulduğumuz derbilerde bile biz oyunu daha da forse edip rakibin üstüne çökemiyoruz. Bunun sebeplerinden birisi sürekli orta sahada ağır oynamamız ve yerleşik Fenerbahçe savunmasına karşı hücum etmeye kalkışmamız. Zaten bu yüzden bek olan Gökhan Gönül stopere geçtiğinde bile orayı zorlayamıyoruz.

Bu sene Fenerbahçe’yi zorlayan takımlara baktığımız zaman hep hızlı hücuma çıkan, savunmadaki boşluklarını değerlendirmeye çalışan, topu orta sahada ve geri çevirerek değil hızla ileriye atan takımlar olduğunu görürüz. Anahtar burada yatıyor. Sadece galibiyetin değil farkın anahtarı bu.

Bizde ise orta saha oyuncularımız maalesef çok ağırlar. Ağır derken hem topu ileri atmak konusunda hem de topla ilerlemek konusunda ağırlar. İlk Fenerbahçe maçımızda bu yüzden çok pozisyon verdik. Topu tutmaya çalışıp tutamadık ve kaptırdığımız zaman sürekli pozisyon verdik. Üstelik forvette Kazım oynarken. Bu maçta bunları yapmamamız gerekir. Yapmamız gereken Giovani, Keita gibi rakip savunmanın üstüne ve kaleye dikine gidebilen oyuncuları topla buluşturmak ve hızlı oynamak. Bilica, Lugano gibi tek hamleli stoperleri zorlamak.

Bu yüzden Mümkün olduğunca hızlı oynamalı ve Fenerbahçe’nin bu zaaflarını değerlendirmeliyiz. Oyunu tartalım, orta sahada kalabalık olalım, pas çevirelim mantalitesi bizi bozar. Alınacak galibiyet de en fazla geçmiş yıllardaki gibi tek farklı olabilir. Elimizde bu kozlar varken mutlaka bunları değerlendirmeliyiz. Dikkat derseniz yukarıdaki listeye 1 maçı almadım. O da 5-1'lik kupa maçı. Çünkü o maçta Ribery gibi, Neceti gibi hızlı oyuncularımız etkili kullanmış ve direkt kaleye giderek farka koşmuştuk. Eğer Hagi önce Ribery'i sonra da Necati'yi oyundan almasa bugün çok daha büyük bir farkı konuşuyor olurduk kesinlikle.

Bu konuda kaptanımızdan tek ricam ağır ağır oynayıp, sürekli çalıma gitmemesi, topu alıp sağı soluna bakıp pas çevirmemesidir. Eğer oynayacak durumda olursa o da teknik kapasitesini kullanıp rakip kaleye bir an önce atak yapmak istemeli. Zaten Gio ve Keita bu tarzda oyuncular. Keita’da umarım bencillik katsayısını düşük tutar.

Orta alan oyuncularımız; Barış, Mehmet, Mustafa, Elano kazandıkları veya aldıkları topları bir an önce bu etkili adamlarımıza aktarmalı. Geri pas ve yan pası en azından bu maçlık unutmalılar. Çünkü dediğim gibi sadece galibiyetin değil, farkın anahtarı da burada yatıyor.

Hızlı düşün hızlı oyna, farkı yakala…

Uefa Avrupa Ligi Şampiyonu Benfica Mı?

2010-03-18T23:33:00.003+02:00

Uefa Avrupa ligi ile ilgili ilginç bir istatistik var. Son 2 sezonda Marsilya'yı eleyen takımlar Uefa Ligi şampiyonu oldular. Önce Arshavin önderliğinde Zenit çok zorlanmasına rağmen elemişti Marsilya'yı, geçen yıl da Shakhtar. Bu sene ise Marsilya'yı eleyen kulüp Benfica oldu. Gerek kadrosu, gerek kendi sahasındaki atmosferi ile zaten etkili bir takım Benfica. Neden olmasın diyorum ben.

Diyarbakırspor ve Futbol'da Şiddet

2010-03-14T22:26:00.008+02:00

Geçen haftadan beri hemen hemen bloga yazı yazmıyorum, daha doğrusu yazamıyorum. Çünkü giriş yaptığım zaman gözüme çarpan yazılar beni endişeye sürükledi. Aynı şekilde çoğu forumlara girmek, yazıları okumak istemiyor canım. Bunun sebebi geçen hafta Diyarbakırspor maçında çıkan olaylardı. Bugün Baskın Oran'ın yazısını okuyunca biraz soluklanma imkanı bulmuştum ki öğleden sonra yine olaylı bir maç seyrettik. Ben bazı insanların yazdıklarını okuyunca utanıyorum. İnsanlığımdan utanıyorum resmen. İçimizdeki küçük Hitler'leri görünce çocuklarımın bana ileride söyleyeceği şeyler için şimdiden utanıyorum. Ancak artık birşeyler yazmak ve içimi de dökmek istiyorum.

Öncelikle ne geçen hafta yaşanan vahim olayların ne de bugün yaşanan rezaletin savunucusu olmayacağım tabi. Ben herkesin bir bahane ürettiği meşhur ''Sulu'' derbi hakkında aynı tarafta yer aldığımız kişileri de en ağır eleştirmiş kişilerden biriyim. Ülkemizde maalesef futbol'da şiddet sorunu var. Her ne kadar bu konunun üstü kapatılmaya çalışılsada bu bir gerçektir. Tabi bazı gruplar kendi menfaatlerine ters düşeceği için başlarını kuma gömmeyi seçiyor. Sürekli bahane üretmeye çalışıyor. Geçen hafta sahaya atılan yumruk büyüklüğünde taş ile herhangi bir maçta sahaya atılan ufacık 1 kuruşun arasında bana göre fark yok. Bir insan keyif almak için gittiği bir karşılaşmada, gönülden desteklediği takımı görmek için gittiği karşılaşamada neden sahaya bir yabancı madde atma ihtiyacı hisseder bunu anlayamıyorum. Bir keyif oyununu, bir kişisel zevki mastürbasyon aracı olarak görmek ve kendini tatmin etmek asıl sorunumuz. ''İnsanlar bütün haftanın sıkıntısını atıyor'' orada diye bir argüman artık televizyonlarda ve gazetelerde bile karşımıza çıkıyor. Peki bu sıkıntıyı atmak işini o günü bir karnavala çevirerek yapmak varken, kavga-dövüş ve küfür ortamıyla yapmak niye? Tabi insanları böylesine modern zamanlar arenasındaki seyirciye döndüren ''Endüstriyel futbol''un bundaki payını atlamıyorum. O konu hakkında daha sonra ayrıntılı bir yazı yazmayı düşünüyorum. İnsanlara takım sevgisi yerine rakip takım düşmanlığı ve kulüp müşteriliği aşılayan sistemin çürüklerinden biri de bu şiddet.

Diyarbakır'da ve bugün İstanbul'da yaşanan olaylar 2 kesimi sevindirdi. Öncelikle ilkinden yani Diyarbakır cephesinden bakalım.

PKK, devletin Diyarbakırspor'u bilerek finanse ettiğini ve halkın futbol ile uyutulduğu tezini şiddetle savunur. Burada yazdığım ''Şiddetle'' kelimesi tam anlamıyla oturuyor herhalde. Bu yerine göre doğru bir sav olabilir. Salazar ve Franco 3F( Fado, Fiesta, Futbol) ile senelerce halkı uyuttu tezi meşhurdur. Tabi burada olayın uyuma kısmına da dikkat etmek lazım. Çünkü örgütün istediği uyumasınlar bilinçlensinler değil bize katılsınlardır. 1980 darbesi sonrası başlayan apolitikleşme süreci zaten yeni nesil gençleri bitirmiş vaziyette. Politika, Felsefe, Güzel Sanatlar gibi kavramlar yeni nesil için öcü gibi şeyler. Ben politikadan anlamam demek bir ''Karizma'' katıyor kişiye. Bu sebeple futbolla alakalı olmayan bu gençlerin zaten siyaset veya felsefe ile alakalı olacağını da düşünmüyorum. O boşluğu mevcut sistem mutlaka başka bir şeyle dolduracaktır. Politika ile alakalı olan kişiler de zaten futbol seyretse de seyretmese de kendi dünya görüşlerine göre fikirlerini genişletmeye devam edeceklerdir. Politika ile alakalıdan kastım tabi abilerden, babalardan, dayılardan görülen ve girilen siyaset değil. Okunulan öğrenilen, fikir yürütülen bir politika ve siyaset anlayışından bahsediyorum. Yoksa ''Biz babamızdan böyle gördük'' siyaseti zaten epey güçlü ve apolikleştirilmeye çalışılan kesimlerde onlar değil. Diyarbakırspor ve taraftarları kendi içlerinde tarihi bir fırsatı kaçırmıştır. Eğer gerçek bir politik tavır koyup tribünleri ona göre şekillendirebilseler, örgütlere bağlı kalmasalar ve özgün olsalar bir milat yaratabilirlerdi Türkiye'de. Mesela St.Pauli gibi ''Diyarbakırspor ırkçılığa karşıdır'' pankartları ile bezeseler tribünleri. Bir gamalı haça yumruklarını vurabilselerdi hatta Adana Demirspor'un Livorno ile yaptığı tribün kardeşliği temasını(Gerçi Diyarbakırspor'da Livorno ile kardeş kulüp sayılır) örneğin bir A.Bilbao, Celtic, Marsilya ile yapıp o kulüpleri şehirlerine davet edip ırkçılık karşıtı turnuva düzenleyebilselerdi. Maçlardan önce bir ''Bandiera Rossa'' patlatıp Türkiye'nin muhalif kesimi olabilselerdi çok daha farklı bir tartışma yaşardık. Ama maalesef şehir bu ağırlığı kaldıramıyor. Daha doğrusu ülke kaldıramıyor. Che'nin kaleci olduğu ve futbolu sevdiği gerçeği(Hatta Emperyalist Amerikanın sporu Beyzbolu da severdi uykucu!!), Zapatistaların yine futbolcu ünlülerle kurduğu dirsek teması, Evo Morales'in ülkesindeki stadyum için verdiği savaşı yazmakta boynumuzun borcu. Onlar da çok uykucuymuş, pehh!!

Şimdi ikinci olarak değineceklerim ve yazacaklarım daha ağır olacak. Tayyip Erdoğan meclis konuşmalarından birinde; '' Şehitler gelsin de oylarımız artsın diye bekleyenler var.'' demişti.Yaptığı 1684651313 tane gafa rağmen bu sözünü dikkate değer bulmuştum ve üzerinde epey düşünmüştüm. Diyarbakırspor için de benzer cümleler kuracağım. ''Diyarbakırspor maçında olay çıksa da adamlara sallasam.'' diye bekleyenler epey bolmuş memlekette. Avrupa'nın envayi çeşit takımı ile maç yaparken dahi Fenerbahçe'yi desteklemeyen güruhtan bazıları Diyarbakırspor maçında Fener yense duasına yatmıştı daha dün gibi. Peki bu denli nefret uyandıran ne? Ben insanların bu kadar keskin söyleyemeyecekleri bazı şeyleri Diyarbakırspor üstünden rahat rahat söylediklerini düşünüyorum. Kürt sorununa, Demokratik açılıma ''Faşist'' yaftası yememek için köşeleri azıcık törpüleyip yazanlar iş Diyarbakırspor'a gelince çok rahat sövebiliyor. Başka bir şehirde bu olaylar yaşansa aynı güruhun şu yazdıklarını yazmayacağına adım gibi eminim. Adım gibi...

Diyarbakırspor çok büyük ihtimalle küme düşürülecek. Belediyenin muhalefeti, devletin desteği, halkın benimsememesi derken kaçan fırsatı gören yok. Yine defolsun gitsinler girizgahları gırla gidiyor. Kendilerini kanun koyucu yerine koyanlar kararları hemencecik bağlıyor. ''Bir daha lige alınmasınlar.'' Batman Belediyesi de alınmasın mı, Vanspor'da alınmasın mı, herhangi bir Doğu Anadolu bölgesi takımı da alınmasın mı? Zaten PKK'nın da istediği o. İki taraf içinde hayırlı olur aslında. Arada bu milliyetçilikten midesi bulunan bizlerde rahatlamış oluruz.

Ayrıca Diyarbakırspor'un, Hizbullah terör örgütünün gündüz vakti sokak ortasında katlettiği Gaffar Okkan'a nasıl sahip çıktığını, tribünlerde devletin emniyet görevlisinin nasıl bir saygıyla anıldığını da unutur bu az tereyağlı, bol salça soslu milliyetçiler. Oyuncuların verdiği selamları unutur. Tribünlerdeki pankartları unutur. Faili meçhule düşen, yakalanan 3-5 göstermelik zibidilerin de elden kaçtığı o katliamı unutan ve unutturanlara inat Diyarbakırspor resmi sitesi hala yer verir Okkan'a.

Hayat Pahalı!!

2010-03-08T23:38:00.003+02:00

''Belediye'nin o kadar parası yok. Kriz var ama hükümetin de yapacak bir şeyi yok. Ben de enkaz devraldım onlarda. Belediye'nin kaynakları kısıtlı.''

İ. Melih Gökçek

Javier "Chicharito" Hernandez

2010-03-02T19:36:00.004+02:00

Adı: Javier Hernandez

Doğum Tarihi: 01.06.1988

Mevki: Forvet

Oynadığı Takım: Chivas Guadalajara

Boy: 1.75 cm

Kilo: 62 kg.

Yaş: 21

İşte Meksika futbolunun yeni yıldızı. Başka bir yazımda kendisinden biraz bahsetmiştim. Ancak ayrı bir paragraf açmak ve ayrıntılı tanıtmak lazım artık. Hernandez, Chivas gibi altyapıya önem veren ve yabancı oynatmayan bir takımda yetişti. Kanada'da düzenlenen 20 yaş altı Dünya şampiyonasında Giovani Dos Santos, Carlos Vela gibi isimlerle birlikte kadroya dahil olmuş ve oynama fırsatı bulmuştu. Zaten yetenekli olduğundan şüphe yoktu ama asıl sorun ilerleme kaydedip kaydedemeyeceği idi. Çünkü her ne kadar yetenekli olsa da alt takımlarda Gio gibi, Vela gibi, Villluz gibi ondan daha çok dikkat çeken isimler oluyordu.

Chicharito, Apertura 2008'de hemen hemen hiç oynayamasa ve çok çok az süreler alsa da Clasura 2009'da yavaş yavaş aldığı süreleri uzatmaya ve ilk 11'e yerleşmeye başladı. Ardından gelen Apertura 2009'da ise tam anlamıyla bir patlama gerçekleştirdi. Tam 11 gol sığdırdı 17 maça. Üstelik takım da iyi gitmiyordu. Ben bu kadar kısa süre içerisinde bu kadar büyük çıkış yakalayan bir oyuncu daha görmedim hayatımda diyebilirim. Tam anlamıyla her şeyi oturdu Hernandez'in. Artık hem sorumluluk alabiliyor hem takım arkadaşları ona güveniyor. Takımın en önemli kozu haline geldi bir anda. Böyle bir patlama Omar Arellano'dan beklenirken ondan geldi üstelik.

Her yönden komple bir forvet gibi. Sanırım tek eksisi boyunun biraz kısa oluşu. Ama daha uzun olsa bu kıvraklıkta ve estetikte olur muydu bilemiyorum. Gerçi kısa boyuna rağmen hava toplarında etkisiz de diyemeyiz. Kafa ile attığı gollerde mevcut. Kendini boşa çıkartmasını çok iyi biliyor. Tekniği iyi derecede. Ayrıca ceza sahası dışından da iyi vuruşları var. Son vuruşlarından bahsetmeye gerek bile yok zaten. Hiç boş bırakmaya gelmeyecek bir oyuncu. Adeta gol için yaratılmış birisi. Tabi bu özellikleri onu daha fazla Meksika A takımından uzak tutamadı. Geçen haftalarda Bolivya ile oynanan hazırlık maçına davet edildi ve 2 gol de orada attı. Kısacası durdulamıyor efendim. Bu sene Clasura 2010'a da müthiş başladı. 8 maçta 7 golü var. Ama çok daha fazlası da olacak gibi bu oyunuyla.

Daha önceleri Dünya kupası şansı zor da olsa var, eğer bu formunu devam ettirir ve Clasura'ya da böyle başlarsa kadroya girebilir diyordum ama artık kesinlikle kadroda olur diyorum. Clasura'ya iyi istatistiklerle başlamakla kalmadı çok iyi de oynuyor. Avrupa'ya transferi de bu formuyla çok uzak değil.

1 Mart Üsküdar Vapuru Faciası

2010-03-01T20:01:00.008+02:00

1 Mart 1958. Türkiye denizcilik tarihinin en büyük sivil kazasının yaşandığı tarih. İzmit iskelesinden kalkan Üsküdar vapuru sonraki durağı olan Gölcük'e varamadan batıyor ve ortaya çok büyük bir facia çıkıyordu. Benim yengem iki kardeşini bu facia da kaybetmiş. Zaten o dönem de her evin önünden bir cenaze kalkmış Gölcük'te, Değirmendere'de ve Karamürsel'de. Bu ilçelerde bir lise bulunmadığından buradaki öğrenciler lise eğitimi için İzmit'e gidiyorlarmış. Tabi İzmit'e ulaşımın en kolay yolu da deniz. O zamanlar kara ulaşımı bu kadar gelişkin değil. Üstelik günümüz şartlarında bile hala körfezi denizden geçmek hem daha kolay hem daha rahat. İzmit Sanat Enstitüsü, İzmit lisesi, İzmit Kız Sanat Enstitüsü gibi çeşitli okullarda okuyan öğrenciler bu yolla ulaşımını sağlarmış. O zamanlar cumartesi günleri yarım gün eğitim olduğundan yine 1 Mart 1958 günü okullarına gitmişler. Ancak ne olduysa dönüş yolunda olmuş.

Saat 12:30'da kalkan vapur kimisine göre haddinden fazla yolcu aldığı için batıyor, kimisine göre bir anda çok değişen hava koşullarından dolayı alabora oluyordu. Kazadan az sayıda kurtulan kişilerden olan Hikmet Ağaçkoparan olayı şöyle anlatıyor;

O tarihte ben, İzmit Sanat Enstitüsü’ne gidiyordum. Okul o zaman da bu günkü yerindeydi. 3. sınıfa gidiyordum.

Değirmendere İzmit arasını vapurla gidip gelirdik. Kara yolu bu kadar güzel değildi o zamanlar ve kara yolu ulaşımı daha kısıtlıydı. 1 Mart 1958 cumartesi gününe rastlamıştı. O zamanlar cumartesi yarım gün okul vardı. Hafta sonu olduğu için İstiklal Marşı merasimi sonrasında, müdür muavini konuşma yapardı. O gün konuşma biraz uzun sürdü. Vapur 12.30 da kalkıyor, saat 12.00 da çıkmamız gerekirken 12.15 te serbest bıraktılar. Bir fırtına başladı ki inanılmaz. Demiryolu boyunca koşa koşa gidiyorum, ağaçlar devrilecek gibi… Vapur iskelesine vardığımda vapur insanların binmesi için iskeleye uzatılan küçük iskeleyi almış, halatları çözmüş gidiyordu. İskeleye 7 dakika erken gelmeme rağmen vapur kalkması gereken saatten 7 dakika erken kalkmıştı. Fırtına çıkıyor diye… Bindik vapura gayet normaldi. Biliyorsunuz, O zaman buharlıydı “çaf çuf çaf çuf “ sesler arasında 72 numara Üsküdar vapuru… Ve vapur hareket etti. Ben alt katta oturuyordum. Seka’nın önlerine gelmiştik. Şangır şungur alt katın camları kırılmaya başladı, üst kata çıktım.

O gün beden eğitimi dersi olduğu için çantamda eşofmanlarım ve ayakkabılarım vardı. Millette ve arkadaşlarımda bir telaş başladı. Can yeleklerini almaya çalışıyorlar, koşuyorlar. Bense gayet sakin ve soğukkanlıydım. O zaman çok zayıf sportif bir yapım vardı. Kendi kendime niye acele ediyorlar bunlar falan diye düşündüm. Biletçi Kamil vardı , ”korkmayın birşey olmaz yavaş yavaş gideceğiz böyle” dedi. Kaptan köşkünden çan sesi geldi “çan çan çan”… Ve gemi aniden sol tarafa doğru yatmaya başladı. Yukarıdan bir gürültü koptu. Kaptan köşkü kopmuştu. Kaptan köşkü kaptanla birlikte denize uçtu. Gemi idaresiz kalınca dümen sol tarafa döndü, sol tarafa doğru battı. Sürgülü bir kapı vardı dışarıya açılan, sağa çekersen kapanıyor sola çekersen açılıyor. Gemi sola yatınca kapı açıldı, ardından içeriye sular doldu.

Dünya önce masmavi sonra yeşil oldu, kahverengiye döndü ve simsiyah oldu. Geminin dibe oturduğunu hissettim. O anı çok iyi hatırlıyorum. Ciğerlerimin patlayacak gibi olmuştu. Oradan nasıl olduysa Allah’ın hikmeti o kapıdan daldım, yukarı çıktım yukarısı kaptan köşkü orası uçmuş açık… Oradan suyun üstüne çıktım ama suyun üzerine çıkarken hani bir denizaltıdan füzeatarsın ya, aynı o şekilde roket gibi denizin üzerine fırladım. Ayaklarımın denizden kesildiğini hissedecek kadar son sürat çıktım. Burnumdan ve kulaklarımdan kan geldiğini hissettim, yüksek basınç sebebiyle… Sonra poff diye denizin içine düştüm. Sağa sola baktım denizin üstü insan doluydu. Deniz öyle bir çalkantılı ki bir bakıyorsun Kavaklıyı görüyorsun biraz sonra Seka’nın arkasındaki dağları görüyorsun, tam bir can pazarı.30 metre kadar ileride kaptan köşkünün parçasını gördüm. Üstünde aletler vardı, karmakarışık yüzerek üstüne çıktım. Gölcük’ten aynı okula gelen Nuri adında bir arkadaş vardı. Yine okuldan Turgut ve Çiğdem isimli arkadaşlarda oradaydı. Çiğdem bir süre sonra kendini denize attı, herhalde soğuktan donmuştu. Turgut’ta Çiğdem diye bağırarak O’nun arkasından kendini denize attı. Gözümün önünde oldu ve sonradan bulunan cesetlerde bile ikisi de çıkmadı. Bir ara kaptanı gördüm, yüzerek kaptan köşküne giderken… Sizi kurtaracaklar, hiç merak etmeyin birşey yok battık işte falan dediğini hatırlıyorum. Kaptan köşkünün üzerine tırmandığımda kolumdaki saate baktım 12.59 da durmuştu. Uzaktan bir karaltı gördüm, denizaltı silueti olduğunu anlamam uzun sürmedi. Uyandığımda geminin içindeydim. Astsubaylar bana çay veriyordu. Halat atarak beni gemiye almışlar hiç hatırlamıyorum. Saat 17.30 gibi olmuş. Denizaltı iskelesinde geminin içinde uyandığımda çalışan makinelerin gürültüsünü hatırlıyorum. Titreyerek uyandım. Ne oldu bize diye soruyordum etrafımdakilere. Yazışmalar, zapıtlar gereken her şey bittikten sonra evdekiler beni teslim aldı.

Tekrar okula gittiğimde okuldan 38 kişinin kayıp olduğunu öğrendim. Sınıfın yarısı boştu. Sonrasında vapurlar değişti. İstinye, Beylerbeyi, Yeniköy falan geldi Çocuğu ölen bir aile beni görünce ben yolumu değiştiriyordum, hep bana soruyorlardı. Oğlum nerde, kızım nerde? Takip eden günler daha da kötüydü. Okula neredeyse her gün polis, savcı gelip bulunan cesetlerin teşhisi için beni götürmeye başladı. Devlet hastanesine birkaç kere gittim ceset teşhis etmeye. Onları gördükçe daha da moralim bozuldu. Bu ceset teşhis etme işi okulu bırakmama sebep oldu. O günlerde Gölcük ve Değirmendere’de her evin önünden bir, bazılarından iki cenaze kalkıyordu. Cenazesini bulup kaldıranlar da mutluydu üstelik… Uzunca bir süre hayat normale dönmedi. Arama taramalar sürerken kimse körfezden balık yemiyordu. Yaklaşık bir ay sonra askeri gemiler Üsküdar Vapuru’nun enkazını çıkarttı. Bulunamayan cesetlerin bir kısmı da enkazın içinden çıktı.-Sinir sistemim bozuldu, başkasının kullandığı araca hala binemem. Bu yüzden olduğunu düşünüyorum, motorsiklet kullanmayı çok severim. Rahmetli ağabeyim beni çok doktora götürdü. Bütün doktorlarda kendi kullandığı araca binsin doğayla iç içe olsun tavsiyelerinde bulundular. Hala iki tane motorum var, beni çok rahatlattığını hissediyorum. Denizaltılara merak saldım, Tersaneye işe girdim. Orada çalıştım o gemilerde hizmetler verdim. Çok da başarılı oldum takdirnameler aldım. Hayatımı kurtaranın bir denizaltı ve askeri personel olması benim denizaltılara olan ilgimi ve askeri personele sevgimi arttırmıştı Tersanede çalıştığım sürece askeri personel ile çok iyi ilişkilerim oldu. Askere gitmek için ayrıldım ve askerden sonra tekrar iş başı yaptım, iki kez daha takdirname aldım. Bir süre sonra Tersane’den ayrıldım ama Tersane’den ayrıldığıma hala pişmanım.

Ölü sayısının kimine göre 300 kimine göre 500, devlete göre 100 küsür olduğu büyük bir faciadır Üsküdar. Ancak hatırlanmayan ve unutulan bir acıdır aynı zamanda. Amerikan filmlerindeki gemi kazalarından haberdar olanların bilmediği faciadır Üsküdar. Çünkü ne doğru dürüst bir belgesi, ne de doğru dürüst bir belgeseli olmayan faciadır. Ancak olayı yaşayanlardan veya görenlerden duyabileceğiniz hikayeleri vardır.

Bu faciadan sonra Gölcük'te Barbaros Hayrettin Lisesi kurulmuş ve öğrenciler eğitimlerine burada devam etmişlerdir. Ben de öyle tabi. Ancak kader 1999 yılında bu sefer karadan gelerek aynı okulun bir çok öğrencisini yine alıp götürmüştür.

Sahiplenme Yarışı

2010-03-01T10:30:00.005+02:00

Giovani Dos Santos'un dün akşam Kasımpaşaspor'a karşı sergilediği müthiş futbol herkesin başını döndürdü. O kadar başı döndü ki insanların eskiden ne söylediklerini bile unutur hale geldiler. Fos Santos diye yazanlar bugün Fos değilmiş, çok iyi adammış sene sonunda bonservisi alınmalı diye yazıp çiziyor.

Giovani için uzun uzun analizler yapmıştım çeşitli forumlarda. İhtiyacı olan 2 şey var, ilki yanına bir forvet ikincisi biraz özgüven demiştim. Bugün itibarıyla yanında bir forvet olunca çok daha etkili olduğunu görebiliyoruz. Ancak hala henüz tam hazır değil. Gio bundan çok daha iyi olacak potansiyelde bir oyuncu. Bu sebeple sabır göstermek ve takıma alışmasını beklemek gerekir. Tabi yine çok bilmişler çıkıp eleştiriye başlayabilirler. Olsun bu ülkemizin sorunu. İlla ki yeni gelen bir oyuncuya sallama ihtiyacı duyarız. Ancak Giovani'ye daha 3 gün öncesine kadar demediğini bırakmayanlar şimdi kalkıp; ben sabır gösterilesin dedim, yok Barça boş adam oynatmaz, yanında forvet yoktu ondan kötüydü diye yazınca sahiden şaşırıyorum. Yahu susun da adam sansınlar bari.

Karaborsa ve GSBonus

2010-02-24T18:42:00.003+02:00

Sadece Türkiye'ye has olmayan bir mevzu karaborsa. Dünya'nın her yerinde olur bu işler. Özellikle talebi yüksek futbol karşılaşmaları çok rağbet görür. Ancak ülkemizin bir farkı var. Karaborsacılar normal seyircilerden daha kolay ulaşabiliyorlar bu biletlere. Galatasaray GSBonus ile birlikte bir yeniliğe gitti ve kartı olanların öncelik sahibi olacağını açıkladı. Bu görünüşte karaborsayı azaltacak gibi gözükse de bence daha da fazla tetikledi. Bir çok kişi üstüne kart çıkartan karaborsacılar, biletleri öncelikli alma hakkına sahip oldu. Aslında körün istediği bir gözken bulduğu iki göz oldu. Daha önce duyduğum, bildiğim ve yaşadığım bilet tecrübelerim olmuştu. Örneğin Biletix gişelerinin karaborsacılar ile ortak bazı işlere bulaşması her ne kadar kabul edilmeyen bir durum olsada bu gerçektir. Aslında Biletix gişeleri bir süre sonra bundan rahatsız olsa da ''Sana burayı kim aldırdı unutma'' diyerek korku dağı da verilmiyor değil. Bu konuları çoğunluk bilmez veya görmezden gelir. Ancak bu da bir gerçektir.

Galatasaray-A.Madrid maçı biletleri normal satışa sunulmadan ön satışta tükendi. GSBonus'un geçen günlerde açıklanan rakamı yaklaşık 25 bin üyesi olduğu yönündeydi. Bunların 3'te 1'i bilet için başvursa, kombineli biletlilerle birlikte Ali Sami Yen için yeterli olur. Ancak kazın ayağı öyle olmadı ve biletler hemen tükendi. Bilhassa eski açık biletleri 10 dakika civarında bitti. Burada dönen bir iş olduğu kesin. Yarın maça gittiğim zaman yine ''bilet bilet'' diye bağıranları görürsem, ''Abi bilet var, eski açık-yeni açık var'' diyen olursa bu maça bilet bulamadığı için gelemeyecek arkadaşlarım adına çok üzülürüm. Görmek istemediğim tablo bu belki ama maalesef yarın çok büyük ihtimalle yine bunlarla karşılaşacağım.

Edit: Karaborsa cephesinde yeni bir şey yok.

Mamadou Niang

2010-02-21T02:08:00.002+02:00

Genelde Türkiye futbol seyircisi Marsilya kulübünü sevmez, hele ki Galatasaraylılar Ribery davasından sonra nefetle yaklaşır bu kulübe. Ancak benim Avrupa'da en sevdiğim kulüplerin başında gelir Marsilya. Marsilya şehir olarak biraz sabıkalıdır, Marsilya kulübü de öyle. Ellerinden alınanan kupalar ilk şampiyonlar ligi şampiyonluğundan daha çok konuşulur. Üstelik şike ile itham edildikleri ve şuçlu bulundukları maçta herhangi bir şikeye gerek duymamaları ilginçtir. Çok kozmopolit ve suç oranı yüksek bir şehirdir Marsilya. Ama özellikle kuzey Afrikalı gençlere şans tanıyan ve onları o bataktan çıkarmaya uğraşan bir kulüplür OM.

Neyse bu Olimpik Marsilya analizini sonraya bırakıp şimdi bir oyuncuya değinmek istiyorum. Bugün Dünya'da değeri bilinmeyen bir oyuncu söyle deseler ilk sıralara koyacağım bir isim o; Mamadou Niang. Tıpkı Drogba gibi Marsilya kariyeri ile çıkış yakalamış ama onun gibi daha sonra yükselişe geçememiş birisi. Bu yükselişe geçemeyişe de aklım ermez bir türlü. Çünkü hem sırtı dönük hem yüzü dönük oynayabilen bir oyuncu. Gol yollarında etkili, kanatlara deplase olabilen ve yanında forvet varsa onu da besleyebilen bir oyuncu. Bence Avrupa'nın sayılı forvet oyuncularından birisi. Ancak dediğim gibi nedense kıymeti bilinmiyor. Her sene ki gibi bu sene de müthiş oynuyor ve 19 maçta 11 gol attı Fransa'da. Acaba çok daha büyük kulüplerde oynasa ne yapardı diye düşünmüyor değilim. Drogba ile yarışabilirdi belki de...

Transfermarkt Değerleri

2010-02-19T02:17:00.004+02:00

Dünyaca ünlü Alman spor sitesi transfermarkt'ı duymayayanınız yoktur sanırım. Çok güzel bilgiler ve haberler alınacak bir site. Hangi oyuncu hangi takımda oynamış, neler yapmış, ne zaman transfer olmuş vs. Bunun yanında oyunculara kendilerince bir değer de biçiyorlar. Mesela linkte gördüğünüz gibi Güiza'nın değeri 12.5 milyon euro olarak belirlenmiş. Daha önce çeşitli forumlarda ve bloglarda şu takımın değeri bu kadar gibi yazılar okurdum. Bunları normal karşılardım, sonuçta internet ortamında bazı bilgiler veriliyor. Ama artık ulusal televizyonlarda ve gazetelerde sürekli karşıma şu değerlerin çıkmasına feci halde uyuz oluyorum. A.Madrid'in değeri 100 küsür milyon euro iken Galatasaray'ın bu kadar, yok efendim Lille'in en pahalı adamı şu kadarken Kasımpaşa'nın stoperi bu kadar diye canlı kanlı maçlarda karşımıza çıkıyor bu değerler. Yahu adamlar kendilerince bir değer belirlemiş, senin maç anlatıcısı olarak veya televizyon yorumcusu olarak sanki gerçek değerleri buymuş gibi getirip benim önüme koyman neyin nesidir. Hayır 1-2 sefer denk geldim tamam dedim, bizim medya da keşfetmiş başka siteleri dedim. Ama artık her maçta bunları bizim önümüze koymayın. Madem değer değer diyorsunuz alın size değer;

Daniel Güiza: 12.500.000 Euro

Grafite: 9.500.000 Euro

Fos Derken??

2010-02-14T00:27:00.004+02:00

Vatan gazetesinin evvelsi günkü haberi bu. Reklamları silmek dışında herhangi bir oynama yapmadım resimde. Başlık aynen böyledir yani, gerçektir. Akılları sıra Giovani Dos Santos ile alay etmeye kalkmışlar. Türkiye'ye geleli daha 1 ay olmamış, 4 maça çıkmış ki onlarda da 90 dakika oynayamamış, Tottenham'dan gelirken maç eksiği olan Gioavini'yi eleştirmişler sözüm ona. Ama bu eleştiri değildir. Ben bugün üye olduğum forumlarda rakip oyuncular için bile bu tabirleri kullanamıyorum. Gerçi serbest olsa yine kullanmam, manyak mıyım. Rakibi alçaltarak kendi takımımı yükseltemeyeceğimi biliyorum. Onlar benim ezeli rakibim, ezeli düşmanım değil. Ama ülke çapında satış yapan bir gazete gayet rahat böyle bir başlığı atabiliyor. Hadi bu haberi yapanı geçelim, bu gazetenin editörü yok mudur. Haberlere, haber başlıklarına bakmadan gazeteyi baskıya mı gönderir? Neresinden tutsak rezalet bir durum.

2 günde bir oyuncuyu ''Fos'' eden bu sevgili arkadaşlarımızın başka bir haberi daha çarptı gazetede gözüme. Daniel Güiza artık acıların çocuğu değilmiş. Bursaspor maçı ile birlikte taraftarın sevgilisi olmuş. Tabi rakibin ayağına çarptırıp kaleciyi kontrpiye'de bırakmayı düşünmek büyük bir başarı. Bunu ''Fos'' adamlar akıl edemez. Ayrıca bu sezon tam bir patlama yaşamış sevgili Güiza. Nerede patladı bu arkadaş biz göremedik de. Sevgili Batan ahh pardon bir yandaki tuşa bastım, Vatan muhabiri arkadaşlarımız gösterse de biz de görsek.

Cassio Lincoln

2010-02-09T22:39:00.005+02:00

Lincoln, Palmeiras ile resmen sözleşme imzaladı. Bu haberi okuyunca çok sevindim. Hayır çoğu Galatasaray'lı arkadaşlarım gibi gitti de kurtulduk diye değil. Onu tekrar izleyebileceğim için sevindim. Benim için Brezilya ligini seyretmek eziyettir her zaman ve çok az izlerim. Ancak artık seyretmek için bir sebebim var. Daha önce çok yazdığım için Lincoln olayını yazmak istemiyorum. Ancak bugün Borges'in güzel bir yazısı mevcut. Herkese okumasını tavsiye ederim. Palmeira'a gittiği zaman ne Galatasaray hakkında kötü bir söz çıktı ağzından ne de Türkiye ile ilgili. ''Yıldız'' ve taraftarın sevgilisi Roberto Carlos'un söylediklerini düşünüyorum, ''Küçük''ler geliyor aklıma sonra ''Karaktersiz'' Lincoln'e bakıyorum...

Yolun açık olsun Lincoln.

Ayrıca neredeyse 1 senedir antrenman yapmamasına rağmen hala fit durumda gördüm kendisini. Bizim futbolcular 15 gün sakatlık geçirse ve antrenmana çıkmasa gıdısı sarkıyor, göbeği fırlıyor. Bunu da söylemeden geçemeyeceğim.

Galatasaray'ın Yıldız Futbolcu İle İmtihanı

2010-02-06T01:20:00.009+02:00

Transfer döneminde artık çok rahat bir hal aldı Galatasaray taraftarı. Özhan Canaydın dönemi stresini üstünden attı. Başta Haldun Üstünel olmak üzere transfer komitesi istediği oyuncuyu gidip alıyor ve dönüyor artık. Ancak keşke bu transfer başarısı reel hayata da yansısa. Cassio Lincoln transferi ile bir çağ atlamıştı adeta Galatasaray. O sıradan transferlerden kurutulup, Avrupa'nın en önemli 10 numaralarından birini almıştı. Ama her güzelin bir kusur olduğu gibi onun da vardı. Zaten Schalke 04 kulübü o sebeple satışına onay vermişti Lincoln'ün. Biraz disiplinsiz ve umarsamaz tavırdaydı Lincoln. Ancak oynadığı zaman da tek başına bir kulübü şampiyon yapacak yeteneğe sahipti. Tabi bu yeteneği sergilemesi için maaleseef uygun ortamı bulamadı fazla. Sadece Skibbe döneminde bulduğu rahat ortamı değerlendirip müthiş bir performans sergiledi. Ancak ondan sonra gelen Bülent hoca ile ters düştü ve takımdan koptu. Burada sadece Bülent Korkmaz ile değil Galatasaray taraftarı ile de ters düştü. Daha önceki yazılarımda da yazdığım gibi medya dolduruşunu da arkasına alan taraftar Lincoln'ü kurban belledi ve takımdan dışladı. Tabi o dışlama Hamburg elenişine ve ligde kötü sonuçlara yol açtı. Burada disiplin uygulaması tartışılır. Ancak kulüp ve taraftar yapısı bu tür cezalandırmayı genelde haklı bulmuştur. Ben ise tam tersi karşı çıkmışımdır hep. Neyse bu geçmiş konuları tartışacak değilim şimdi.

Ancak Lincoln'den böylesine ağzı yanan bir kulüp bu sene başında Abdul Kader Keita'yı transfer etti. İlk geldiği zaman ''Aman dikkat bu adamın da bazı disiplin sorunları var yedirmeyin kimseye'' diye uzun uzun yazdık. Ama bugün gelinen noktada Galatasaray'ın yine en önemli ismine yönelik başlanan karalama kampanyasına görüyorum ki taraftar alet olmak üzere. Üstelik kulüpten de tek tük muhalif sesler çıkıyor. Yahu bu adamın böyle olduğunu bilerek alıyorsun ondan sonra vayy efendim disiplinsiz çıktı, vurun kellesini muhalefeti. Böyle bir şey olabilir mi?

Şu an için Keita'ya Galatasaray'ın acil ihtiyacı var. Keita'ya verilecek ceza sadece ona değil tüm takıma verilecek cezadır. Alex sene başında 10 gün geç geldi ama 2 satır yazı yazılmadı hakkında. Yazamaz bunu medya, yazdırmazlar çünkü. En başta kendi taraftarı kendi oyuncusunu medyaya yedirmez, onlar korur. Ama biz kendi yıldızımızı aslanların önüne atarsak ondan sonra elalemin korumasını daha çok bekleriz. Evet Federasyon görevini yapsın, yıldızları korusun, sakatlanmasını önlesin demek güzel bir istek. Ama senin kendi oyuncuna böyle salladığını gören medya, federasyon o oyuncuya iltimas geçer mi, onu korur mu? Biz kendi içimizde birbirimizi yerken başkasına baskı yapabilir miyiz? Kendi elimizle medyaya yazacak konu vermişken ligdeki kasaplara dikkat çekebilir miyiz?

Hadi Keita'da yönetim tufaya düştü. Gerçi biz söyledik bu oyuncunun sorunları var, dikkat etmek lazım dedik ama dikkat edilmedi alındı. Madem disiplin herşeyden önemli neden Jo transfer ediliyor. Bilinmiyor mu ki bu adam da Brezilya'ya gittiği zaman vaktinde dönmüyor. Yani hem disiplin en üst düzeyde olsun isteniyor hem de disiplin anlayışı biraz gevşek olan adamlar alınıyor. Ben Jo transferi bizim kulübümüze uygun değil dediğim zaman arkadaşlarım da bana kızıyor. Peki ben 6 ay sonra Jo'yu savunacağım, siz nerede olacaksınız. Bu adam Brezilya'dan zamanında dönmediği vakit yine söylenen mi olacaksınız? Madem söyleneceksiniz niye bunu zamanında yapmıyorsunuz. Ya şimdi konuşun ya da sonsuza kadar susun diye boşuna demedik size!!

Afrika Uluslar Kupasının Ardından

2010-02-02T16:13:00.002+02:00

Bir Afrika uluslar kupasını daha geride bıraktık. Çoğu zaman olduğu gibi aslında çok zevkli ve heyecanlı bir turnuva olmadı. Beklenen performanslar gelmedi bazı takımlardan ve oyunculardan. Ayrıca Caf'ın gruplarda genel averaja değil de ikili averaja bakması bana göre hem saçmalık hem de turnuvanın kaderini etkileyen bir faktördü. Cezayir bu sayede averajı kötü olmasına rağmen Mali'nin önüne geçip Fildişi'nin karşısına çıktı. Müthiş bir maçın ardından da yarı finale yükseldi. Benim favorim Kamerun kötü bir turnuva geçirdi. Oyuncuların kafaları sahada değildi resmen. Eto'o pek iyi günler geçirmiyor ve bu turnuvada da beklentilerin altında kaldı. Final oynayan Gana ise normalde ogruptan çıkamazdı tahminen. Togo'nun başına gelen olaylar neticesinde turnuvadan çekilmesi onların yolunu açtı. Favorilerden bir diğeri Nijerya ise turnuvayı 3. olarak tamamladı. Ancak çok kötü bir teknik direktörleri var. Oyuncu seçimlerinden, maç içindeki taktiklerine kadar fiyasko. Tunus ise tahmin ettiğim gibi tecrübesizliğine kurban gitti. Çok genç kadroları var. Maç içinde zaman zaman iyi olsalarda genele yaymıyorlar henüz. Ancak önleri çok açık, bu kadro ileride çok iş yapar. Zambia ise o grupta Kamerun'un da önünde yer alıp çeyrek final oynadı. Herve Renard o takıma bir güç katmış, bu belli.

Turnuvada dikkat çeken oyunculara gelirsek. Geddo çoğu zaman yedekten girip attığı 5 golle hem turnuvaın gol kralı oldu hem de dikkat çeken oyuncusu. Ancak turnuvanın en değerli oyuncusu Ahmet Hassan seçildi resmi olarak. En iyi kaleci yine Mısır kalecisi Essam El Hadary oldu. Bu konuda zaten pek alternatif yok, birbirinden kötü kaleci performansları seyrettik. Buna Kameni gibi iyi bir kaleci de dahil olmak üzere. Ancak ben Mozambik'in kalecisini tek geçerim. Bir futbol karşılaşması seyrederken bu kadar güldüğümü hatırlamıyorum uzun zamandır.

Benim dikkatimi çeken bazı oyuncularda vardı. Gana'nın Al Saad'da oynayan 20 yaşındaki forveti Agyemang Opoku. Çok hızlı bir oyuncu, topla bir anda vites yükselterek ilerliyor. Yaşı daha genç, son vuruşları ve oyun içi konsantrasyonunu artırırsa çok iş yapar.Angola'da Gilberto ve Mabina dikkat çeken başka oyunculardı. Gilberto, Mali maçının yıldızları arasındaydı. O oyundan çıkınca işin rengi değişti birazda. Mısır'da Al Ahly'de oynuyor ve 27 yaşında. Sol açık ve kanat oyuuncusu. Mabina ise tamamen sürpriz oldu benim için. Onu da çok beğendim. O 26 yaşında ve ülkesinin takımlarından Petro Atletico'da oynuyormuş. Sağ bek ve 3'lü savunmanın önünde sağ kanat oyuncusu gibi oynadı turnuvada. Epey etkili bindirmeleri oldu. Bunun yanında Zambia'lı Felix Catongo'da iyi bir oyuncu izlenimi bıraktı. Kopuk kopuk oynuyor gerçi ama orta sıra takımlarda bayağı iş yapar.

Turnuvanın en değerli 11'i şöyle oldu;

Kaleci: Essam El Hadary

Savunma: Madjid Bougherra-Wael Gomaa-Mabina

Orta Saha: Ahmed Fathy-Peter Odemwingie-Alexandre Song-Ahmed Hassan

Forvet: Asamoah Gyan-Mohamed Zidan-Flavio

Giovani Dos Santos Galatasaray'da.

2010-01-28T01:41:00.007+02:00

''Giovani Dos Santos: Bu ismi şimdiye kadar duydunuz mu? Eğer futbolu çok yakından takip etmiyorsanız cevabınız hayır olabilir ama bir şeye emin olun yakında fazlasıyla duyacaksınız. Yıldızı Meksika Ulusal takımı ile U17 dünya şampiyonasında parlayan Dos Santos, her yetenekli genç oyuncu gibi Avrupa’nın bir çok ünlü kulübünden teklifler aldı. Bunların başında her zaman altyapıya önem veren Barcelona'nın yanı sıra zenginim diye kasım kasım kasılan Chelsea'de mevcuttu. Ancak Dos Santos doğru tercihi yapmışa benziyor, Barça'nın müthiş altyapı hocaları ve altyapı tesisleri onu geleceğin Ronaldinho'su veya Maradona'sı yapacağa benzer.''

Yukarıdaki paragrafı okuyunca biraz şaşırabilirsiniz. Ancak bu yazıyı 4 sene önce kaleme almıştım. Giovani’nin ne gibi bir potansiyelini azıcık Dünya futbolunu takip edenler bilirler. O günlerin ismi en çok zikredilen oyuncularından biriydi. Bizde tabi bu oyuncuyu Galatasaray’a öneriyoruz zannetmeyin diye tamamlamışız cümlemizi. Ama kader 4 sene sonra yollarımızı kesiştirdi. Şimdi isterseniz Dos Santos’u biraz daha yakından tanıyalım.

Giovani Dos Santos Meksika’nın Monterrey şehrinde Dünya’ya geldi. Bu hususta ilginç bir şeyi de sizinle paylaşacağım yazının sonunda. Babası Gerardo dos Santos yani bilinen adıyla Zizinho, Brezilya’dan Meksika’ya futbol emekçisi olarak gelmiş biriydi. Gio’da burada Dünya’ya geldi ve doğup büyüdü. Ailenin diğer oğullarından birisi olan Gio’nun kardeşi Jonathan Dos Santos’da şu anda Barcelona forması giymektedir. Yani yarı Brezilya asıllı bir oyuncu Gio. Monterrey’de başladığı futbol yaşamında Barcelona Scoutları tarafından erken yaşta keşfedildi ve İspanya yolunu tuttu. Bu süre içinde bir çok kulübünde listesindeydi. Yaşlı kıta’ya geldiğinde henüz 13 yaşındaydı. Ancak çok kısa zaman sonra Dünya’ya adını duyuracaktı. Peru’da yapılan ve Meksika 17 yaş altı takımının Dünya şamyonu olduğu Fifa 17 yaş altı tunuvasında Meksika formasını giydi ve asıl çıkışını burada yaptı. Tıpkı takım arkadaşları Carlos Vela, Hector Moreno, Cesar Villaluz, PAtricio Araujo gibi. O turnuvada Meksika ile aynı grupta yer alan Türkiye ise, grup maçında Caner Erkin’in son dakika golüyle Meksika’yı 2-1 yeniyordu. Ancak Brezilya karşısında şansız bir mağlubiyet alan takımımız turnuvayı Dünya 4. olarak tamamlamıştı. O turnuvada en değerli oyuncu ödülünü şu anda Manchester United forması giyen Anderson alırken , 2.sırada Gio yer almıştı. 3. ise yine tanıdık birisi, Nuri Şahin olacaktı.

İşta bu turnuva aslında Gio’nun kadereni epey etkilemişti. Barcelona’da oynama sırası kendisine gelecekti yavaş yavaş. Ancak İspanya’daki 3 yabancı kontenjanı önünde büyük engel oluyordu o sıralar. Henüz İspanya vatandaşlığına geçememişti ve önünde Eto’o, Rafa Marquez, Ronaldinho vardı geçmesi gereken. Daha sonra Rafa Marquez’in vatandaşlığa geçmesi ile rahatladı ve daha çok oynama fırsatı elde etti. Tabi başında Rikaard gibi bir hoca olunca insanın geleceği ile ilgili endişe duyması yersiz oluyor. Bulduğu fırsatları değerlendirse de Barcelona’nın talihsiz bir döneme girmesi onun için de işleri sıkıntıya sokacaktı. Frank Rijkaard’ın ayrılışının ardından o da fazla kalamamış ve sene sonunda ada yolunu tutmuştu. Barça’da iken ilk resmi lig maçına A.Bilbao karşısında 18 yaşında iken çıkan Gio yine ilk şampiyonlar ligi deneyimini bu takımda gerçekleştirmiş ve O.Lyon’a karşı oynamıştı. 2007-2008 sezonunu REal Murcia deplasmanında 5-3’lük galibiyetle kapatan ama istediğini alamayıp ligi 3. bitiren Barça’da o maça ilk 11’de çıkan Gio, hattrick yaparak İspanya’ya veda ediyordu.

Ada’ya çok yüksek sayılmayacak bir transfer bedeliyle gelmişti. Ondan beklentiler yüksek olduğu için burada kendini daha rahat göstereceği ve yıldızının parlayacağı düşünülüyordu. Ancak teknik direktör Harry Redknapp’ın gözüne bir türlü girmeyi başaramayan Gio kısa bir süre İpswich Town tecrübesi de yaşadı. Konuştuğu her zaman teknik direktörünün onu anlayamadığını söyleyen Gio adeta birisini işaret eder gibiydi. Onu çok iyi anlayan ve güvenen birisini. İşte bu gecikmiş birleşme şu andan itibaren geçekleşti ve Frank Rijkaard ile Giovani Dos Santos tekrar buluştu. Bu bizim için rüya gibi bir buluşma aslında. İsimleri çok değil 3-4 sene önce rüyalarımızı süsleyenlerin formamız altında buluşması.

Tabi Gio’nun kulüp performansına değinmişken ulusal takımdaki durumunu atlamayalım. 2005 yılndaki U17 şampiyonasından sonra hemen hemen aynı takım hatta biraz daha takviyeli şekilde Kanada’da düzenlenen Fifa 20 yaş altı Dünya şampiyonasına çıkmıştı. Gio bu takımında 10 numarasıydı. Yine Vela, Moreno, Villaluz, Araujo gibi isimler kadrodayken onların yanına Javier Hernandez, Pablo Barrera gibi isimleri de ekliyordu Meksika. Grup aşamasını yine lider tamamlamıştı yine Meksika ve Gio’Nun 2 golü vardı. 2.turda da yine Gio’nun 1 gol attığı maçta Kongo’yu 3-0 geçip Arjantin karşısına çıktılar. Arjantin’e 1-0 yenilip çeyrek finalde veda etmişti Meksika turnuvaya. Ama o Arjantin’de zaten turnuvayı şampiyon olarak kapatacaktı. U17 turnuvası sırasında gümüş top ödülünü alan Gio bu turnuvada da bronz top ödülünü aldı. O turnuvada Brezilya adına yer alan isimlerden birisi de Jo idi.

Meksika alt yaş kategorilerinde bu başarıları elde eden Gio beklendiği gibi A takım düzeyine de yükseldi. Meksika’nın çok alternatifli hücum hattında yer almak kolay olmasa da üstün yetenekleriyle formayı kaptı. Etkili kanat bindirmeler, üstün tekniğinin yanı sıra bitiriciliği de iyi olan Giovani’nin tek dezavantajı zayıf fiziği gibi gözüküyor. Ancak topa hakim oluşu iyi olduğundan dolayı ikili mücadelelerde kolay adam eksiltebiliyor ve rakip kaleye gidebiliyor. İki ayağını da kullanabilen, sağ ve sol kanat ile forvet arkasında başarı ile oynayan Gio, biraz zorlansa da forvet olarak da oynayabilmekte. Aslında ileri üçlünün solu veya sağında forvete yardımcı olarak çok çok daha başarılı. Jo gibi etkili bir Target Striker’a nice asistler yapacağını düşünüyorum.

Transferi gündeme gelir gelmez çok heyecanlanmış ve olumlu haberin gelmesini beklemiştim. Giovani Dos Santos gerçekten çok doğru atılmış bir adımdır. Eğer bu transferi Dünya kupası sonrasına bıraksaydık almamız bir o kadar da zorlaşırdı. Belki şu aşamada kendisine yer bulmak biraz zor gözükse de kullanılacak opsiyon ile önümüzdeki seneler çok faydalanacağı bir oyuncu transfer etti Galatasaray.

Ayrıca Giovani Dos Santos ülkemizde oynayacak 3. Meksikalı oyuncu. Daha önce Sergio Almaguer ve Antonio De Nigris oynamıştı. Bu 3 oyuncunun da ortak özelliği Monterrey doğumlu olması ilginç bir tesadüf. Almaguer gibi hayal kırıklığı yaratmayıp, De Nigris gibi bizi üzmeyeceğini düşünerek hoş geldin diyoruz G2S’e.

Gio Dos Santos

2010-01-27T16:04:00.000+02:00

Hiçbir Şeyimi Kesmem, Ne Olur Git

2010-01-26T17:11:00.003+02:00

Harry Kewell'ın ayrılması gündemde şu aralar Galatasaray'da. Çoğu taraftar Kewell'ın ayrılmasını istemiyor. Artık o bizim için efsane oldu. Ancak ben efsane olarak ayrılmasını istiyorum. Tadı damağızımızda buruk bir tat bırakacak olsa da, efsane olarak ayrılmasının daha doğru olacağı kanısındayım. Daha çok yeni Nonda'nn tribünlerde yuhalandığını görünce kesinlikle gitmeli diye düşündüm. Nonda gibi 200 bin dolara alınıp, yedekliği sorun etmeyen, sevimli bir ailesi babası bile yuhalanıyorsa bu yarın döner dolanır Kewell'a da gelir. Nonda'nın ilk yarı yaptığı katkılar, geçmiş yıllarda yaptığı katkılar, unutulmaz kafası filan unutulmuş hep. Fenerbahçe kupa maçında, son saniyede sağ kanattan müthiş bir hareketle sıfıra inip topu Ümit'e çıkarması efsanedir ve unutamam. O sırada aklı sıra bizimle tribünlerde dalga geçen rakipleri anında susturmuştu.

Nonda yaşlandı, Nonda ağır sakatlıklar geçirdi, sözleşmesi de sene sonunda bitecek. Şu ortamda bile ona sabır gösterilmiyor. Her yerde üstü çizilmiş bir adam haline gelmiş. Bugün Kewell kalsın, gidecekse Nonda gitsin diye yazılmaya başlanmış. Yarın öbür gün aynı şeyler Kewell için de yazılabilir. Yarın o da yaşlanacak, o da sakatlıktan dönecek. Eğer 2 ay gol atamaz, form düşüklüğü yaşarsa yuhalanmasını istemem. Efsane olarak gitsin... Yönetimin yapacağı en doğru iştir.

Salvador Cabanas

2010-01-25T23:00:00.007+02:00

Bugün öğleden sonra aldığım bir haber sonrası başımdan aşağıya kaynar sular döküldü tam anlamıyla. Salvador Cabanas başından vuruldu diyordu haber siteleri. Üstelik Cabanas'ı doğru dürüst tanımayan etmeyen ülkem medyası da flaş diye geçiyordu haberi. Hemen Meksika sitelerine, forumlarına girdim olayın aslı astarını öğrenmek için. Maalesef haber doğruydu ve Cabanas ciddi şekilde yaralanmıştı.

Tahmin ediyorum Salvador Cabanas'ı Türkiye'de benim kadar seven, izleyen ve takip eden başka birisi daha yoktur. Her fırsatta çok büyük oyuncu olduğunu dile getirdim. Üstelik oynadığı takım America, Meksika'da hiç sevmediğim takımdır. Ama ona rağmen Cabanas'ın büyük hayranıyım. Salvador dün gece gittiği barın tuvaletinde başından silahla yaralanmış. Olay çok taze olduğu için her kafadan ses çıkıyor. Ama en çok üstünde durulan ihtimal ve anlatılan; Cabanas, onu soymak isteyenlere karşı direnmiş ve böyle olunca da vurmuşlar. Sağlık durumu ile ilgili de her kafadan ses çıkıyor. Eşi kendisiyle konuştuğunu ve bilincinin bir ara o düzeyde açık olduğunu söyledi. Sanırım hastaneye yatıp operasyona girene kadar da açıkmış. Diğer yandan bazı medya kuruluşları beyin ölümü gerçekleşti diye haber girdi. Ama America başkanı Michel Bauer bunu hemen yalanladı.

Cabanas çok yetenekli ve kaliteli bir oyuncu diye sürekli övüyordum kendisini zaten. Ama bugün yine bazıları FM'de almıştım 10 numara adamdı, finishingi 20'ydi yazınca içim bir garip oldu. Adet edindik şu huyu sanırım. De Nigris için de yazılmıştı benzer şeyler. Cumartesi gecesi 03:00'e kadar oturdum kendisini izlemek için. Ama ben finishing veya composure anlamam. Bu adamın gerçek hayatta bir hayranıyım. Attığı son gol ofsayt sebebiyle iptal edilmişti. Umarım bu sefer hayata golü gerçekten atar ve aramıza döner.

Şimdilik mutlu haberleri bekliyorum. Dayan Chava!!

İtirazı Olan Varsa Şimdi Konuşsun...

2010-01-22T22:11:00.006+02:00

Amerikan film klişelerindendir ama severim. Hıncal Uluç'ta değinmişti yakın zamanda bu konuya. O filmlerde düğün olur ve dini görevli kalabalığa şöyle bir cümle kurar; ''Bu evliliğe itirazı olan varsa ya şimdi konuşsun ya da sonsuza kadar sussun.'' Klişedir ama güzeldir. Çünkü söylenecek şeyler zamanında söylenmelidir. Nikahtan 3 ay sonra çıkıp biri; ''Durun siz kardeşsiniz.'' derse ortamı rahatlatmış değil germiş olur. Oldboy misali olaylar farklı yere gider.

Neyse konumuza dönersek Jo'yu Galatasaray transfer etti bildiğiniz gibi. Daha önce Elano konusunda da yazmıştım bunu. Bizim taraftarın yumuşak karnıdır bu. Medyanın dolduruşuna çok çabuk gelir. Lincoln gelmemiş vurun kellesini, Jardel çok para alıyormuş yakın parasını, Felipe koşmuyormuş kırın bacaklarını diye gider...Jo'da futbol olarak konuşulacak bir adam değil. Ama ilk ofsaytı Brezilya'lı olması. Ben Kaka dışında normal bir Brezilyalı futbolcu tanımıyorum. İlla ki bir kusuru var hepsinin. Kaka'da doğuştan zengin olduğundan sonradan görme değil. Jo mutlaka çok katkı sağlayacaktır takıma. Avrupa liginde oynayamaması bu transferi hayal kırıklığı olarak tabir etmeme neden oldu benim. Galatasaray için ilk hedef Avrupa başarısıdır her zaman. Lig araçtır. Ancak daha 1 hafta önce Nonda ile mi eleyeceğiz A.Madrid'i diyen arkadaşlarımın ''Jo iyi adam boşver, bir şekilde hallolur Avrupa işleri''demesi enteresan. Ben o dönemde Nonda yeter, transfere gerek yok diyordum üstelik. Şimdi ben karamsar düşünüyorum bu arkadaşlarım optimist. Bir enteresanlık var bu işte. Tabi Jo ile de veya başka bir forvet transferi ile de A.Madrid'i eleyeceğimiz garanti değil. Ama en azından yönetim elinden geleni yapmış olacaktı o zaman. Eğer elenirsek seçim zamanı muhalefetin eline büyük koz vermiş olacağız. ''Galatasaray'ı küçük düşüren kulüp haline getirdiler'' lafları şimdiden kulağımda. Sanki kendi dönemlerinde Kaka ile Ronaldinho yan yana oynuyormuş gibi.

Şimdi bu transfer konusunda sıkıntılar olduğunu yazdım ancak bu Jo'ya destek olmayacağım anlamına gelmez. Tabi nice adamlar var ki Jo'yu yere göğe koyamayıp ilk basın dolduruşunda kurşuna dizecek..İşte onlara söyleyeceğim şu;

''İtirazı olan varsa şimdi konuşsun ya da sonsuza kadar sussun.''

19 Ocak'ta Ne Olmuştu?

2010-01-19T00:56:00.002+02:00

Jackson Martinez Jaguares'te

2010-01-16T14:16:00.002+02:00

İndipendiente'nin yıldızı Jackson Martinez Meksika takımlarından Jaguares de Chiapas'a geçti. Meksika liginde sevdiğim 2 takımdan biridir Jaguares. Bofo Bautista ve Nery Cardozo'yu kaybetmişlerdi. Mutlaka takviyeye ihitiyaçları vardı ve bunu en iyi şekilde yaptılar. Burada da fazla kalmaz zaten Martinez. Buradan sonraki durağı ya America CF ya da Avrupa olur. Kolombiya'dan önce Teofile sonra da Martinez gitti. Bakalım ikisini de yakından izleme olanağım olacak yine.

Nazım 108 Yaşında

2010-01-15T17:49:00.008+02:00

Nazım Hikmet Ran'ı 108. doğum gününde bir kez daha saygıyla anıyoruz. Bugünlerde kendilerine sahip çıkanları görse eminim çok şaşırırdı. Bir popülerlik halinde Nazım Hikmet'e sahip çıkma yarışı var her cenahta. Çok ilginç gelmiştir bana hep bu sahiplenme yarışı. ''Bu memleket bizim'' der gibi ''Nazım Bizim'' demek isterdim onların suratlarına karşı.

Galatasaray Sağlık Kurulu

2010-01-15T03:22:00.001+02:00

Oussama Darragi

2010-01-11T20:18:00.002+02:00

Adı: Oussama Darragi
Doğum Tarihi: 3 Mart 1987
Doğum Yeri: Tunus
Oynadığı Takım: Esperance Tunus
Mevki: Ofansif Orta Saha
Boy: 1.90
Yaş: 22
Lakabı: Picasso

Esperance Tunus forması giyen genç yetenek. Daha önce aynı takımdan Michael Eneramo'yu yazmıştım. Tabi onu görüp de Darragi'yi atlamak olmazdı. Hem kendi takımının hem de Tunus ulusal takımının 10 numarası. Gerçekten çok yetenekli bir oyuncu. Bu Afrika kupasında yıldızının parlamasını bekliyorum. Uzun boyundan beklenmedik şekilde teknik, aynı zamanda mücadeleci ve son vuruşları da iyi bir oyuncu. Avrupa'ya geçişi yakındır.

Afrika Uluslar Kupası Grup Değerlendirmesi 2

2010-01-09T23:11:00.007+02:00

Togo'ya Cabinda'da yapılan silahlı saldırı sonucunda takımda yaralılar oldu ve otobüs şöförü hayatını kaybetti. Önce şans eseri ufak yaralanmalarla atlatan sporculara geçmiş olsun diyelim. Ancak medyada ve bloglarda gördüğüm enteresan yorumlara da değinmem lazım grupları yorumlamadan önce. Efendim batı medyası ve kulüpleri hemen yaygaraya başladı, oyuncularımızın can güvenliği yok hemen geri gelsinler diye. Medya'da şak şak tutuyor buna.Ruanda'da 1 milyon insan katledilirken olayı sadece seyreden, hatta destek veren Fransa ve Belçika kendi oyuncularının sağlığından endişe duyuyormuş. Cetvelle sınır belirleyen İngiltere Adebayor'un sağlığını merak etmiş. Bizim basına gelirsek yaygaraya onlarda katıldı. Vay efendim burada turnuva yapılırmıymış. Oyuncuların can güvenliği yokmuş. Nerede yapılsın peki. Senelerdir sömüre sömüre bitiremediğiniz, dininizi, silahınızı pazarlama ve daha da çok para kazanma uğruna savaşlar çıkarttığınız kıtada güvenli yer mi kaldı. Hmm pardon Sudan vardı değil mi? Hani başbakanımızın oralara kadar gidipte soykırım filan göremediği Sudan. Aslında mantıklı Sudan'a alınabilir turnuva..

Neyse geçelim işin bizi asıl ilgilendiren futbol kısmına. Hafta içi A grubunun yorumunu yapmıştım. şimdi diğer gruplara da kısaca değineceğim. Keyfim kaçtı çok uzatamayacağım çünkü. B grubunda Fildişi Sahilleri sadece grubun değil turnuvanın da favorisi. Kadrosundaki isimleri tek tek saymaya lüzum yok. Ortalama futbol seyircisi zaten hemen hemen hepsini tanıyor. Sadece kalelerinde bir sıkıntı var. O kadar üst düzey oyuncu varken kalecileri vasat bir oyuncu. Gana ise Appiah ve Muntarisiz geldi. Ancak Essien, Anthony Annan gibi orta saha oyuncuları yine etkili olacaktır. Forvetleri de gayet iyi. Asamoah Gyan, gençler turnuvasında yıldızı parlayıp Milan'a transfer olan Adiyiah, Andre Ayew etkili isimler. Kalelerini de bildik bir isim koruyor; Richard Kingson. Togo çok şanssız bir şekilde turnuvaya geldi. Kadroları zaten yeterli değilken bir de bu saldırı morallerini iyice bozabilir. Ancak oyuncular tam tersine bu saldırıya karşı kenetlenip ekstra motivasyonla da oynayabilirler. Buna rağmen takımın herşeyi Emmanuel Adebayor. Genç bir kadroyla turnuvadalar. 30 yaşın üzerinde sadece kaleci Agassa var. Şansları Fildişi ve Gana'ya karşı çok zor. Adebayor'un insan üstü performansına bağlılar sadece. Burkina Faso da zor bir gruba düşmenin sıkıntısını yaşıyor. Hamburg'lu Pitoipa ve Marseille'lı Kabore en tanındık isimleri Burkina Faso'nun. Fildişi'nin lider, Gana'nın 2. çıkmasını bekliyorum.

C grubunda ise işler biraz daha belirgin diğer iki gruba göre. Mozambik tam kapalı kutu. Takımın çoğu G.Afrika cumhuriyeti liginde oynuyor. Pek bilindik bir isim yok. Benin'de ise Denizlispor'da bildiğimiz Koffi Anderson, PSG'li Sessegnon ile bir Galatasaray'lı olarak adını duymak istemediğim Omotoyossi var. Ancak bu kadro onları ilk 2'ye sokmaya yetmez. Grubun diğer 2 takımı Nijerya ve Mısır ilk 2 sırayı alır. Mısır'da sakat olan Mohammed Aboutreika kadroda yok. Keza Mido ve Amr Zaki'de yer almıyorlar. Kayserispor'a transfer olan Mohammed Shawky'de kadroya giremeyen bir başka isim. Ancak bu gruptan çıkmak için yeterli kadroya sahip Mısır. Mohamed Zidan, Hossam Ghaly, Emad Motaeb, Ahmed Hassan takımın etkili isimleri. 2.lik için yeterli bence bu kadro. Nijerya ise turnuvanın favorilerinden. bu grupta da 1.lik adayım. Çok beğendiğim ve yazdığım Michael Eneramo kadroya girdi. Kalede Enyeama, savunmada Taiwo, Shittu, orta sahada John Obi Mikel, Chidi Odiah gibi isimler var. Hücumcu konusunda ise bol alternatifliler. Tecrübeli kaptan Kanu, Victor Obinna, Odemwingie, Obafemi Martins, Yakubu, Obasi...Gerçekten müthiş bir hücum hatları var. Bunların bir kısmı maalesef yedekte oturacak.

D grubu ise en rahat grup bana göre. Turnuvanın kadro olarak en zayıf takımlarından Zambiya ve onlardan çok az daha iyi olan Gabon'un Tunus veya Kamerun'u zorlaması mümkün gözükmüyor. Gabon'da Ankaragücü'nde oynayan Roguy Meye ile Sivasspor'lu Bruno Zita var. Takımın en önemli kozları ise Milan'lı Willy Aubemeyang ile Eski G.Rangers'lı Daniel Cousin. Tabi bu kadrolar ile 2 takımında Kamerun ile baş çıkması mümkün değil. Tunus ise bazı oyuncularından yoksun ve çok genç bir kadroyla geldi. Benim kadroda göremediğim, çok iyi bir yıl geçirmese de görmeyi beklediğim Youssef Mouihbi vardı. Ama Tunus'un 10 numarası Ossama Darragi'ye özellikle dikkat etmenizi istiyorum. Çok çok genç bir kadroları var. 23-24 yaş ortlaması olan bu kadro tecrübesizlik yapmazsa bu grupta 2.liği alır. Kamerun'u sona sakladım çünkü sadece bu grupta değil turnuvada da favori takımım. Herkes kupanın Fildişi sahiline gideceğini düşünedursun ben Kamerun'u favori görüyorum. Kadro olarak hiçbir eksiklikleri yok. Hatta Fildişi'nin yaşadığı kaleci sıkıntısını onlar yaşamıyor. Kameni iyi bir kaleci. Savunmada biraz sıkıntı var gibi gözüksede etkili orta saha o açığı kapar bana göre. Emana, Alexandre Song, Jean Makoun, Enoh gibi fizik gücü çok üst düzey ve aynı zamanda teknik orta saha oyuncularına sahipler. bu oyuncular sadece savunmaya değil hücuma da katkıda bulunuyor. Hücum yönünden de bir sıkıntısı yok gerçi takımın. Golcü Eto'o, daha önce Fildişine karşı hattrick yapan Webo.

Turnuva yarın Angola-Mali karşılaşması ile açılacak. Futbolun güzelliklerinin yaşandığı, savaşın bir kenara bırakıldığı bir turnuva diliyorum.

Düzeltme: Togo sanırım kupadan çekildiğini açıklamış. Üzücü bir olay, spora gölge düşüren bir olay. Keşke yaşanmasaydı da Togo'yu seyredebilseydik. Muhtemelen gruptan yine çıkamayacaklardı ama mücadele eceklerdi, ülkelerini temsil edeceklerdi.

Joseba Etxeberria

2010-01-06T18:25:00.002+02:00

Ülkemizde Athletic Bilbao'yu sevenler de nefret edenler de vardır. Ben sevenler ve destekleyenler tarafındayım. İspanya'da sevdiğim takımdır Bilbao. Yabancı oynatmıyorlar, milli takım gibiler klişelerinden uzak bir sevgi benimkisi. Evet tabi ki onlarında etkisi var. Ancak altyapıya verdikleri önem, futbolun endüstriyelleşmesine karşı duruşları, Bask bölgesindeki çocuklara kucak açmaları ve onlara imkan vermeleri asıl dikkat ettiğim nokta. Bir de kulübün bir aile olarak görülmesi kuşkusuz gözden kaçmıyor. Kulüpten nice başarılı ve kariyerli oyuncular yetişti. Bunlar İspanya'nın ve Avrupa'nın dev takımlarına da transfer oldu daha sonra. Halen o potansiyelde olan bazı oyuncular da şu anda takımda top koşturmakta. Ancak herkesin yakından tanıdığı bir isim var ki Athletic Bilbao ile özdeşleşti son yıllarda.

Joseba Etxeberria bir başka Bask kulübü olan Real Sociedad'da kariyerine başladı. Daha sonra İspanya tarihinde o dönemde, o yaşta ödenen rekor bir ücret olan 3 milyon dolar ile Athletic Bilbao'ya geçti. İşte efsane olmak için attığı ilk adımdı o. Athletic Bilbao'da oynadığı müthiş futbol ile dikkat çeken Etxeberria hem ''büyük'' kulüplerin dikkatini çekiyor hem de İspanya ulusal takıma girmeyi başarıyordu. Onu A.Bilbao'daki kanat bindirmeleri ve birbirinden güzel gollerinin yanında Euro 2004'te oynadığı müthiş futbolla da hatırlayacağız. Tabi henüz futbolu bırakmadı ama örnek bir kara verdi kendisi bu sezon başında. 1977 doğumlu olmasına karşın muhtemelen sene sonunda futbolu bırakacağını ve bu son sezonunda kendisini Etxeberrria yapan kulübünü unutmadığını, ona neler verdiğini bildiğini söyleyerek herhangi bir ücret almadan tüm sezon oynayacağını açıkladı. Bundan önce ülkemizde nice kulübüne aşık oyuncular görmüştük. Sözleşmesinin bitmesine 3 sene varken bayrak öpüp, sahada haldır haldır koşan ama son 6 ayında ben profesyonelim gelen teklifleri değerlendiririm diyen. Ya da onlardan biraz daha iyi halli olanlarının, oturur konuşuruz ama para mevzusu çok geçmez aramızda kulüp ne derse o olur diyen. Ama bu bir ilk herhalde futbol tarihinde. Daha önce sadece bir Damiano Tomassi'yi hatırlıyorum. Ancak o da cüzi bir miktarda olsa almıştı. Etxeberria ise alacağı yıllık ücretin ''Athletic Bilbao Foundation''a aktarılmasını ve yeni nesil genç yeteneklerin kulüpten çıkmasını istedi.

İşte Etxeberria'nın tavrı, duruşu orada. Yine ülkemizde ise kimi küçük düşünenler, senelerce milyon dolarlar kazanmasına rağmen kulüplerinin onlara vefasızlık yaptığını ve sırtını döndüğünü iddia ederek kendilerine sunulan üyelikleri bile almaya gitmeyecek derecede ''profesyonel'' olmuşlar. ''Endüstriyel futbola karşı Metin Oktay'' düsturunun yeni nesil temsilcisi Etxeberria'ya selam olsun.

''Endüstriyel Futbola Karşı Joseba Etxeberria.''

Meksika'nın En'leri

2010-01-05T16:53:00.006+02:00

Meksika'da bir internet sitesi tarafından yapılan yılın en iyileri anketi, taraftarlar tarafından verilen oylarla belli oldu. Humberto Suazo en iyi futbolcu seçildi. Ancak en iyi forvet ödülünü Cruz Azul'den Emanuel Villa aldı. En iyi kaleci Jonathan Orozco en iyi kaleci, Alejandro Acosta en iyi stoper, Gerardo Torrado en iyi ön libero, Jaime Lozano en iyi ofansif orta saha seçildi. En iyi takım ise tabi ki açık ara farkla Monterrey oldu. Resmin üstüne tıklayarak detaylı seçimleri görebilirsiniz.

Afrika Uluslar Kupası Grup Değerlendirmesi 1

2010-01-04T23:32:00.011+02:00

Afrika uluslar kupası hakkında daha önce bir yazı hazırlamıştım. Ancak o zaman her takımın kesin kadrosu belli değildi. Şu anda tüm takımların kadroları belli oldu. Turnuva haftaya Pazartesi başlayacak. Her gün bir grubu değerlendirmeyi düşünüyorum. Sonra genel bir değerlendirme de yapıp turnuvayı açacağız. A grubundan başlayalım hemen.

Turnuvanın en enteresan gruplarından birisi aslında. Ev sahibi olarak Angola, Grubun favorisi Mali ve Dünya kupası vizesini sürpriz bir şekilde kapan Cezayir arasında geçecek mücadele. Malawi'nin herhangi bir şansı yok bana göre. Angola 2006 Dünya kupası ile hafızalarımıza kazındı. Onları genelde Dünya Basketbol şampiyonasında Afrika kontenjanından görürdük. Ancak futbolda'da boş olmadıklarını gösterdiler. Esas itibarıyla yıldız bir oyuncuları yok. En büyük yıldızları Benfica'lı Mantorras ve Manucho. Avrupa'nın çeşitli liglerinde oynayan bazı oyuncuları da var. Bu forvet hattını oluşturan ikili gayet başarılılar. Ev sahibi olmanın da avantajıyla gruptan çıkma mücadelesi verecekler.

Mali ise bence bu grubun tartışmasız favorisi. Aynı zamanda turnuvanın da sürpriz takımı olabilir. Avrupa'nın üst düzey liglerinde ve üst düzey takımlarında oynayan yıldız oyuncuları var. Orta sahayı oluşturan Mahamadou Diarra, Seydou Keita, Mohamed Sissoko üçlüsü rakiplere biraz zor geçit verir gibi. Forvette ise Frederic Kanoute var. Bunun yanında Nice forması giyen tecrübeli Bagayoko'yu da unutmamak lazım. Yine Gerets zamanı Marseille'da parlayan ve bu yılı Valenciennes'da kiralık geçiren Samassa forvette. Savunmada ise İtalya tecrübesi olan Diamoutene olacak.

Grubun diğer bir takımı ise Cezayir. Onlarda gruptan çıkmak için şanslılar. Eğer Angola ev sahibi olmasaydı ben bu grupta Mali ve Cezayir rahat çıkar derdim. Ancak ev sahibi olarak Angola ne yapar kestiremiyorum. Cezayir'de Nadr Belhadj, Karim Ziani, Antar Yahia, Mourad Meghni gibi tanıdığımız isimler var. Dünya kupası vizesini zor da olsa aldıktan sonra burada bir gevşeklik göstermezlerse başarılı olabilirler.

Malawi dosyasını açmak kolay değil. Takımın Avrupa'da oynayan tek oyuncusu Kanyenda. O da Rusya 2. liginde forma giyiyor. Diğer oyuncuların çoğu da Güney Afrika liginde forma giyiyor. Tam anlamıyla kapalı kutular. Bence grupta şansları yok. Bu kadro ile çok büyük bir sürpriz çıkartırlarsa mucize olur.

Genel anlamda Mali ve Angola'nın çıkacağını düşünsemde Cezayir ev sahibini elerse büyükte bir sürpriz olmaz. Hatta olması gereken olur. Ama Angola sadece hakem ve seyirci desteğini değil, fazladan bir hırsı da arkasına alacak. O yüzden 2. takmı kestiremiyorum. Mali ise bu gruptan çıkar ve turnuvanın sürpriz takımı olur tahminimce.

Old Firm

2010-01-02T20:31:00.004+02:00

Dünyanın 1 numaralı derbisi için iki ezeli rakip yarın karşı karşıya gelecekler yine. Senede 4 kez gerçekleşen bu buluşmalarda atmosfer yüksek oluyor tabi ki. Bu sene ne Rangers ne de Celtic eski güçlerinde değil. Özellikle Celtic beni çok hayal kırıklığına uğratıyor. Tabi Rangers'a sempati duymadığımdan onların başarısızlığına pek bakmıyorum. Mesela çok kötü bir şampiyonlar ligi performansları vardı. Ama Celtic genel anlamda çok yıldızını kaybetti. En son Nakamura'nın da ayrılmasıyla 10 numarasız bir takım oldular. Alışık değiliz tabi bu duruma. Ligde de işler istenilen gibi gitmiyor. Lider Rangers ile arada 7 puan fark var. 2 takımlı ligde fazla bir fark gözükmesede oyun olarak gelecek vaadeden bir oyun yok. Transfer dönemiyle belki bazı takviyeler yapılacaktır. Rangers'ta ise Boyd epey formda. Premier League'e transferi de an meselesi. Muhtemelen Old Firm oynayıp oraya geçecek. En son taliplisi Aston Villa idi. Celtic'in ise en önemli kozları tabi ki McDonald ve Samaras. Gönül Celtic ile birlikte bu maçta. Tribündeki You'll Never Walk Alone'a evde kanepeden eşilk edeceğim.

Muhtemel 11'ler;

Celtic: Boruc; Hinkel, Caldwell, Loovens, Fox, McGeady, Crosas, N'Guemo, Robson, McDonald, Samaras.

Rangers: McGregor; Broadfoot, Weir, Wilson, Papac, Whittaker, Davis, McCulloch, Lafferty, Fleck, Boyd.

Euro 2016 Konusunda Açıklama

2009-12-30T14:10:00.005+02:00

Türkiye Futbol Federasyonunun, Euro 2016 Avrupa Futbol şampiyonası hakkındaki stadyum kararlarını üzüntüyle karşıladığımızı söyleyerek cümleme başlıyorum. Görülüyor ki bu kararlar baskılar sonucu ve siyasi olarak verilmiştir. Yoksa bu stadyumların içerisinde Güven Halı Saha'yı görememenin başka bir açıklaması olamaz.

Şirketler arası halı saha turnuvasına ev sahipliği yapmış bir saha ile daha inşaatı bile tamamlanmamış bir sahayı federasyonun bir tutması akıl almaz bir karardır. O sahaki ne mücadeleler görmüştür. Naklen yayın araçlarının sığmadığı ise tamamen hayal ürünüdür. Kanal 99 final mücadelesini canlı yayınlamış ve herhangi bir sorunla karşılaşılmamıştır. Yine otopark sorunu tamamen yanlı medyanın uydurmasıdır. Gidilen hiçbir müsabakada otopark sorunu ile karşılaşılmamıştır. 20 kişilik modern ve bekçi Hakkı'nın güvenliğindeki çağdaş otopark ile Güven Halı Saha Euro 2016'ya hazırdır.

Ulaşım sorunu ise hiçbir şekilde yaşanmamaktadır. Her maç sonrası Tofaş Şahin'e 6 kişi binerek 2 seferde takımların ulaşım sorunu hallolmaktadır. Seyirciler ise sahanın önünden geçen Ğ00 no'lu belediye otobüsü ile şehrin her yerine kolayca ulaşabilmektedirler. Yine seyirciler için rahat ve konforlu bir maç için çaycı Behçet maç boyunca servis yapmaktadır. Koltuklarımız konforlu olup seyirciler için özel olarak tasarlanmıştır. Resimde de görüleceği üzere VİP tribünümüzde masa ve deri koltuklar hizmetimizdedir.

İşte tüm bunların ışığında Futbol Federasyonunun bu kararını esefle kınıyor. 7 gün 24 saat açık olan, duşlarında sürekli sıcak su ve saç kurutma makinesi bulunanan modern ve Avrupai tesislerimizin neden Euro 2016 listesinde yer almadığını merak ediyoruz. Tüm halkımıza duyrulur...

Güven Halı Saha-Futboldaki Güveniniz

Meksika Top 10

2009-12-29T17:40:00.008+02:00

Geçen günlerde yorumlarda bir arkadaşımız bir liste dileğinde bulunmuştu. Benim de aklıma yattı daha sonra bu fikir. Meksika liginde oynayan ve dikkat çeken 10 oyuncuyu bir araya toplayayım dedim. Yalnız şimdiden söyleyeyim bu listeye 30 yaş ve üstü bir oyuncu almadım. Ayrıca herkesin tanıdığı Humberto Suazo, Memo Ochoa gibi isimleri de dışarıda bıraktım. Onun dışında bu listenin Meksika liginde oynayan tüm oyuncuları kapsadığını, uyruk ayrımı yapmadığımı söylemek isterim. Yurt dışındaki Meksikalılar liste dışındalar o yüzden. Belki bir top 5’te onlar için yaparız ilerleyen günlerde. Neyse lafı çok uzatamadan listeye geçelim. Genelde her mevkiden bir oyuncu koymaya özen gösterdim. Ancak onu mu listeye alsam bunu mu alsam derken bazı sempati duyduğum oyuncuları ve takımları kayırdığımı da itiraf edeyim. :)

10-Jose de Jesus Corona

Her ortamda Memo Ochoa’dan bahsedilirken benim öne sürdüğüm bir isimdir. Ochoa’nın astronomik bonservis ücretine karşılık biraz daha mütavazı bonservis bedeli ama hiç de mütavazı olmayan bir kaleciliği var. Zaten ulusal takımın da 2. kaleciğini aldı. 28 yaşında ve 1,84 boyundaki Corona Tecos’taki başarılı performansı sonrası Cruz Azul’a transfer oldu. Sözleşmesi 2012 yılına kadar da devam ediyor. Karşı karşıya pozisyonlarda, birebirlerde müthiş bir kaleci. Refleksleri de harika. Yan toplarda da zayıf diyemeyiz aslında. Eksikliği biraz deli dolu olması kanımca. Bir de Ochoa’nın onun önünde olması. Yoksa ulusal takımda 1. kaleci olurdu.

9- Vicente Matias Vuoso

Geçtiğimiz sene ScoutGS’de kendisi hakkında uzun bir makale yazmıştım. Onun hikayesi çok ilginç aslında. İnişlerle ve çıkışlarla dolu bir futbol hayatı var. Kısa süreli ve başarısız Manchester City macerası ardından geldiği Mesika’da bir iyi bir kötü geçen sezonlar. Ancak ardından gelen Meksika vatandaşlığı ve Meksika için forma giymeye başlaması. Aslında kendisi Arjantin doğumlu ve Meksika’ya 2003 yılında geldi. Ancak son zamanlardaki başarılı formu onu Meksika’nın forvetine de yerleştirmişti. Gerçi Aguirre sonrası pek şans bulamıyor. Forvetteki ekürisi Cristian Benitez’de Birmingham yolunu tutunca biraz yalnız kaldı. Ancak bitirici vuruşları, adam eksiltmesi, top sürmesi, tekniğiyle çok kaliteli bir forvet. Asıl sıkıntıyı bu iniş çıkış yaşadığı dönemlerde çekiyor. Yine de ligin kaliteli ve dikkate değer forvetlerden benim gözümde.

8-Danilinho

Brezilya futbolunun yetiştirdiği genç yeteneklerden. Brezilya 20 yaş altı takımında oynadığı oyunla Avrupa’ya transferini beklerken o Meksika’ya geldi. Jaguares biraz daha orta seviye takımdır. Ancak orada Bofo ve Neri Cardozo ile beraber ölümcül bir hücum hattı oluşturmuşlardı. Henüz yaşı çok genç, 22. Ofansif orta saha mevkisinde oynuyor ama kanatta da oynayabilir. Maç içerisinde kanat değiştirip tehlikeli olabiliyor. Ama 1.64’lük boyu onun için en büyük dezavantaj. İleride mutlaka boylu poslu bir forvet olması gerekiyor. Ya da ona sürekli destek olacak hücum hattı. Kısa boyu bazen dezavantaj olsa da hız ve çabukluk konusunda ona ekstra özellik kazandırıyor. Ancak Avrupa macerasında bu onu yine de zorlayacaktır.

7-Daniel Emmanuel Luduena

Santos Laguna’nın orta saha yükünü çeken oyuncu. Onun da aynı takım arkadaşı ve eski vatandaşı Matias Vuoso gibi Meksika vatandaşlığına geçip, Meksika ulusal takımı için oynaması bekleniyordu. Ancak gerçekleşemedi. Luduena orta sahada oynuyor ve hücumcu bir oyuncu olduğu kadar mücadeleci de birisi. Serbest vuruşlarda ve uzaktan şutlarda çok etkili. Aynı zamanda golcü de. Onu en mantıklı kılan yanı bu sene sonunda sözleşmesinin sona eriyor oluşu. 27 yaşında ve 1.74 boyunda. Avrupa için geç bir yaş değil, üstelik oyun stilinin de Avrupa’ya uyum sağlayacağını düşünüyorum. Ancak Amerika kıtası dışına hiç çıkmadı. Olası bir uyum sorunu yaşar mı, dil ve kültür olarak bilemiyorum.

6-Edgar Ivan Pacheco

Atlas takımı şu anda Deportivo’da oynayan ünlü Guardado’yu yetiştirmiş takım. Sol kanatta fırtına estiren Guardado’dan sonra sağ kanadı esir alacak oyuncuyu yetiştirmesi de uzun sürmedi Atlas’ın. Pacheco henüz çok genç 19 yaşında ve 2 sezondur şans bulmaya başladı. Meksika genç takımlarında oynarken dikkat çekmeye başalmıştı zaten. Bu yazın Kolombiya’ya karşı oynanan hazırlık maçında ilk defa A milli takımın formasını da giydi. O maçı canlı olarak seyretmiştim. Yedek ağırlıklı bir kadroyla çıkmıştı Meksika ve aslında beklenen oyunu da ortaya koymamaıştı. Zaten o maç için bütün gözler Barça’nın yeteneği Jonathan Dos Santos’un üstündeydi. Ama fiziği kuvvetli, uzaktan etkili şut atabilen bir oyuncu her zaman iş yapabilir. Pacheco’ya dikkat.

5-Salvador Cabanas

Nasıl ki herkes Ochoa dediğinde ısrarla Corona diyorsam, Suazo dendiğinde de Cabanas derim her zaman. Paraguay’ın über forvet hattının bir oyuncusu olan Cabanas uzun yıllardır Meksika’da. Yaşı belki 29 oldu ama hala atıyor efendim durduramıyoruz. İnanılmaz bir forvet. İlk gören birisi bu güreşçinin sahada ne işi var diyebilir. Ya da hafif göbekli görüp birakolik damgası vurabilir. Ta ki seyredene kadar. O boy ve kilo oranına göre hızlı, bitirici bir forvet. Forvet diye aldık gol makinesi çıktı diyorlardır sanırım America CF yöneticileri. Jaguares yöneticileri ise kafalarını taşa vuruyordur. Sözleşmesi 2013 yılına kadar devam edecek. Ama forvetin ve golcünün tanımı yapmam istense Cabanas derim. Başka da söze gerek yok.

4-Johnny Magallon

Meksika ve Chivas defansının vazgeçilmez ismi. Üstün top tekniği, kesiciliği ve oyun zekasıyla çoktan en iyi savunma oyuncuları arasına girdi. Ancak 28 yaşına kadar Avrupa transferi yapamaması bana hep ilginç geliyor. Üstelik Chivas’tan takım arkadaşı ve stoperi beraber oluşturdukları Maza Rodriguez PSV’ye gitmişken onun kalması çok daha ilginç bence. Maza’dan çok daha kaliteli bir oyuncu kesinlikle. Aynı zamanda zorda kalınırsa sağ bekte de oynayabilir. Önümüzdeki Dünya kupasında dikkatle izlemenizi tavsiye ederim. Hem tekmeye kafa sokan hem de oyun kurabilen, pas dağıtan bir stoper bulmak kolay değil.

3-Enrique Esqueda

İlk 3’e biraz daha genç isimleri ve gelecek vaat edenleri ayırayım istedim. Tabi onları da yazmak kolay değil. Bazı isimleri dışarıda bırakmak zorunda kaldık ama ileride başka makalelerde inceleriz onları da. America Cf Meksika’nın zengin takımıdır. Genelde kaliteli ve ünlü isimleri kadrosuna katar. Para yönünden bir sıkıntıları yok. Ama bu kaliteli ve tanınmış isimlerin kadroya dahil edilmesi altyapıdan genç oyuncuların yetişmediği anlamına gelmesin. Yani ülkemizdeki bazı takımlarda olduğu gibi para var, ne gerek var altyapıya mantığı yok orada. Memo Ochoa altyapıdan çıkan bir kalecidir mesela. Yine böyle yetenekli bir isimden bahsedeceğim sizlere; Enrique Esqueda. Sağ açık mevkisinde oynayan oyuncu 21 yaşında ve yavaş yavaş forma şansı bulduktan sonra Apertura 2009 ile beraber takımın vazgeçilmezi oldu. Hızlı, tenik bir kanat oyuncusu. Şu an için tecrübesiz gibi gözükse de Meksika ulusal takımı ile de 4 maça çıkıp 1 gol attı. 2010 Dünya kupası için Aguirre’ye göz kırpanlardan. Ama işi de kolay değil tabi.

2-Javier Hernandez

İşte Apertura 2009 ile patlama yapan bir forvet. Patlama demek az kalır sanırım. Clasura 2009 ile beraber Chivas’ta ciddi dakikalar almaya başlamıştı ama bu kadar kısa sürede bu kadar aşama kaydetmesi inanılmaz gerçekten Javier ‘’Chicharito’’ Hernandez’in. 1.73 boyunda, 63 kilo ve 21 yaşında. Apertura’da tam 11 gol attı. Chivas’ın eski günlerini mumla aradığını düşünürsek müthiş bir grafik. Clasura 2010’a biraz daha iddialı olacak Chivas’ta çok daha iş yapacaktır kanımca. Aynı Pacheco gibi o da Kolombiya’ya karşı yapılan hazırlık maçında milli formayı sırtına ilk kez geçirdi. Belki bu Dünya kupası kadrosu için tercih edilmeyecek ama bu formunu devam ettirir ve beklentileri boşa çıkarmazsa uzun yıllar Meksika’nın forveti olacaktır.

1-Victor Manon

Meksika futbolu kaliteli ve Dünya çapında bir futboldur, ligi de kaliteli derim her zaman. Brezilya gibi yumuşak bir lig değil kesinlikle. Sadece A milli takımları da değil her yaş grubundan takmları da üst sıralara yerleşmeye başladı Meksika’nın. En son Nijerya’da yapılan Fifa 17 yaş altı turnuvasında Meksika Brezilya’yı yenip gruptan turnuvanın şampiyonu İsviçre ile beraber çıkmıştı. Favori Brezilya ise gruplarda veda etti turnuvaya. Daha sonra G.Koer akrşısında çok şanssız bir maç geçiren Meksika, normal süresi 1-1 biten maçta penaltılarla G.Kore’ye elenmişti. İşte o takımın kaptanı Victor Omar Manon idi. Meksika ligi istatistiklerine baktığımız zaman ilk maçında Apertura 2007’de sadece zaman geçirmek için 2 dakika oyuna girebilmiş. Clasura 2008’de hiç süre almamış, Apertura 2008’de 62 dakika oynamış, Clasura 2009’da 67 dakika ve Apertura 2009’da 28 dakika. Bu sürelere bakarak ne izledin de, ne gördün de bu adamı 1 numaraya koydun diyenler olabilir. Ancak genç takımlarda izlediğim maçları ve yeteneği beni çok umutlandırıyor. Yaşı zaten çok genç daha; 17 yaşında. Yavaş yavaş Pachuca’da da aldığı süreleri uzatacağını düşünüyorum. Tabi önünde oynayan Mendivil ve Cacho gibi isimleri şu aşamada kesemez belki ama tecrübe açısında hem onlardan bir şeyler öğrenebilir hem de takıma ısınabilir.

İşte Meksika’dan yaptığım liste bu. Aslında bazı isimleri dışarıda bıraktığımdan içime sinmedi tam. Ama ilerleyen günlerde belki bir liste daha yapabilirim. Hatta haftaya bu işe başlamışken Şili ligi ile devam edeceğim. Böyle hepsini bir araya toplamak daha hoş oluyor.

''Barça''ladı

2009-12-28T13:13:00.003+02:00

Bu başlığı hep atmak istemişimdir güzide medyamıza özenip. Ama dün Barcelona Real Madrid'i kelimenin tam anlamıyla parçaladı. Baştan sona o kadar rahat bir karşılaşma oldu ki -Rıdvan ekolüne geçiş-çıkart Real Madrid formasını Mutlu Akü Selçuk Üniversitesi oynuyor sanırsınız Barcelona'nın karşısında. Maç sonucu 79-57 Barça lehineydi ama daha da farklı olabilirdi. Tabi Real Madrid'in önemli eksiklikleri vardı, onu bir kenara atmayalım. Ama tam kadro çıksalar bile ben bu Barcelona ve Rubio ile başedeceklerini sanmıyorum. Rubio demişken, bu adam olmuş. Sene sonunda bonservis sorunu çözülsün de NBA'de izleyelim artık. Eğer biraz şut ve fizik olarakta gelişirse orada da kimse tutamaz onu. Nash ve Kidd sonrası olmadık yerlerden asist çıkaran ve yanındakileri kral yapan bir Guard daha göreceğiz. Hele dün öyle bir slalom yapıp basket attı ki anlatılamaz.

Real Madrid'de sorunlar bence çok. Aynı futbol takımları gibi toplama takımlar herşeyden evvel. Bazı mevkilerde eksiklikleri var. Üstelik yeni transfer Jaric'in takıma ne katacağı da tartışılır. Barcelona ise bu sene futbol takımıyla yarış içinde. Bütün sezonda sadece 1 mağlubiyet aldılar. O da kendi liglerinde G.Canaria'ya karşı. Nedir bu spor camiasının Barcelona'dan çektiği.

El Clasico

2009-12-27T20:34:00.001+02:00

Bu sefer basketbolda karşı karşıyalar. Saat 21:30'da TRT 3'te canlı yayında. Kaçırmamak lazım bu dev randevuyu.

Herkesin Hayalini Gerçekleştiren Kaleci: Cengiz Biçer

2009-12-25T22:57:00.003+02:00

Türkiye'de arkadaş arası sohbetlerde senelerdir kullanılan bir geyik muhabbeti vardır; '' Hacı Liechtenstein'da doğsak kesin futbolcuyduk şimdi.'' diye başlar mutlaka arkadaşın biri lafa. ''Manavı, kasabı toplayıp oynatıyorlar olm'' devamıdır genelde o cümlenin. İşte o hayali gerçeğe dönüştüren bir oyuncudan bahsedeceğim sizlere. Belki Barcelona'ya transfer olup rekor sayıda kupayı kucaklamadı kendisi ama başka bir ülkede Samsunlu bir ailenin oğlu olarak doğdu ve orada futbol hayatına başladı.

Cengiz Biçer 1987 yılında İsviçre'de Dünya'ya gelmiş. Doğum yeri olan Grabs, İsviçre'nin St. Gallen kantonuna bağlı ancak Liechtenstein'a çok yakın ve hemen sınırda bir şehir. Futbola da burada başlayan Cengiz kısa sürede başarılı olunca Liechtenstein 21 yaş altı ulusal takımında forma giymeye başlamış. Kendisi şu anda Liechtenstein ulusal takımının 2. kalecisi durumunda ve geçtiğimiz sezon Samsunspor'a transfer oldu. Şu an için çok fazla forma şansı bulamamış durumda. Bu sene sadece 3-3 biten Samsunspor-Karabükspor maçında forma giymiş.

Belki büyük umutlarla Türkiye'ye transfer olmadı. Belki hedefi çok yükseklerde değil. Belki formasını giydiği ulusal takım uzun yıllar galibiyet bile alamayabilir. Ama kabul edelim ki ilginç bir hikayesi var Cengiz'in. 2016 Türkiye Avrupa şampiyonası elemelerinde Liechtenstein Ulusal takımının kalesinde Cengiz'i görebiliriz belki, kim bilir?

Malzemeci Kurbanları #9

2009-12-25T22:21:00.002+02:00

Don Hutchison

2010 Afrika Uluslar Kupası - Angola

2009-12-24T12:17:00.007+02:00

2010 Afrika uluslar kupası 10 Ocak-30 Ocak 2010 tarihleri arasında Angola'da başlayacak. Afrika'nın büyüğünü belirleyecek bu turnuva her zaman Avrupa takımlarının kabusu olmuştur. Turnuvaya katılan oyuncularını yollayıp sıkıntıya düşen çok takım oluyor. Ama bizim gibi liglerde devre arası uzun tutulduğundan bu eksiklik nispeten az hissediliyor. Tüm takımlar kadrolarını açıkladığında kadro bazında değerlendirmeleri ve oyuncu yorumlamasını yapacağım. Şimdilik takımlar üzerinden grupları değerlendirmek istedim önce.

4 grupta 16 takım mücadele edecek. Turnuva 10 ocakta Angola-Mali maçıyla açılacak. Gruplar ise şöyle;

A Grubu:

Angola

Mali

Malawi

Cezayir

B Grubu:

Fildişi Sahilleri

Burkina Faso

Togo

Gana

C Grubu:

Mısır

Nijerya

Mozambik

Benin

D Grubu:

Kamerun

Zambiya

Gabon

Tunus

Fildişi Sahili zor kura çekme işini buraya da taşımış. İlk gözüken o. B grubu müthiş bir mücadeleye sahne olacak. Fildişi'nden sonra grubun favorisi tabi ki Gana. Ancak Adebayor'lu Togo'da ilk 2'ye girmeye uğraşacaktır. A grubunda ev sahibi Angola ve Cezayir favori gözükse de Mali'yi unutmamak lazım. Çok yeteneki isimleri mevcut. Dediğim gibi kadrolar tam açıklanmadığı için isim yorumuna giremiyorum ama Mohamed Sissoko, Fredric Kanoute, Mahamadou Diarra, Seydou Keita, Mamadou Samassa ile belki de turnuvanın favorisi olabilirler. C gurubunda bir önceki şampiyon Mısır ve Nijerya öne çıkıyor. Onları Sessegnon'lu, Omotoyossi'li Mali biraz zorlayabilir. Ancak sürpriz olmadan Mısır ve Nijerya rahat çıkar tahminim. D grubu en rahat grup bana göre. Tunus ve Kamerun'u azıcıkta olsa zorlayacak takımlar değil Gabon ve Zambia.

Ülkemizden de bu turnuvaya katılacak epey futbolcu olacak gibi. Kadrolar tam açıklandığında kesin bir sayı belli olur. Şimdilik Abdul Kader Keita, Roguy Meye, Lamina Traore, El Saka, Koffi Anderson, Ali Zitouni, Rigobert Song, Souleymanou gibi isimler muhtemelen takımlarının formasını giyecek.

Güzel ve zevkli bir turnuva olacağı kanısındayım. Süper ligsiz günlere ilaç gibi gelecektir.

Copa Mustang II Şampiyonu İ.Medellin

2009-12-21T14:54:00.004+02:00

Kolombiya futbol ligi Copa Mustang'in ikinci ayağı, yani bir nevi Clasura'sı sonuçlandı. Finalin ilk maçında deplasmanda İndipendiente Medellin, Atletico Huila'yı Jackson Martinez'in güzel bir aşırtma golüyle 1-0 yenmişti. Artık her şey rövanşa kalmışken Huita ilk yarının sonlarında bulduğu golle umutlandı. 69. dakika da sahneye çıkan ve Huita'nın umutlarını azaltan gol yine Jackson Martinez'den geldi. Bu golden hemen sonra bu sefer rövaşatayı tam vuramayan Martinez'in topunu Mosquera tamamladı ve 5 dakikada bütün maçın seyrini değiştirdi. Huila 83. dakikada bir gol daha bulsada bu yeterli olmadı ve kupa Medellin'e gitti.

Geçen yıl Copa Mustang II'de çok kötü bir sezon geçirmişlerdi. Bu seneki şampiyonluk onlara biraz nefes aldırır. Jackson Martinez ise gümbür gümbür geliyor. Onu takip etmeye başladığımda yedekten giren bir oyuncu iken şimdi milli takımın da vazgeçilmez ismi oldu. Hava toplarında etkili, boy, pos var, dribling yapabiliyor, son vuruşları iyi. Her şeyiyle komle bir forvet. Tabi onu ilk yazdığım sıralardaki fiyatı 500 bin dolar civarında iken şimdi 5 milyon dolar civarında. İstatistikleri artarken haliyle bonservis fiyatı da arttı. Tek şanssızlığı bana kalırsa Kolombiya'nın Güney Afrika 2010'da olmayacak olması.

Bofo Tekrar Chivas'ta

2009-12-20T23:16:00.003+02:00

Efsane yerine döndü. Bofo ile Chivas anlaştı ve Clasura ile birlikte 100'ü tekrar sahalarda göreceğiz. Bonservis olarak 1 milyon euro ödenmiş Jaguares'e. İyi bir anlaşma olduğunu söylememize bile gerek yok. Eski kadro toplandı yavaş yavaş, yeni gelen genç yeteneklerde var. Artık Chivas için de yukarılara oynama zamanı geldi. Clasura ile birlikte tekrar dönüş yaparlar diye tahmin ediyorum.

Müdahele!!!

2009-12-17T23:27:00.006+02:00

Bugün hangi haber sitesini ve televizyonunu açsam Tekel işçilerine yapılan müdahaleden!! bahsediyorlardı. Müdaheleymiş bunun adı. Provakatörler varmış, kışkırtma varmış. Babam da bir tekel emekçisi olarak çalıştı yaklaşık 30 sene, memurdu o. Orada eylem yapanların neler hissettiğini az çok anlayabiliyorum. Gerek çalışırken gerekse emeklilik hayatında babamın neler yaşadığını biliyorum çünkü. Şimdi devletin verdiği 3 kuruşta çok gelmiş olacak ki fabrika kapatılmaya, insanlar işsiz bırakılmaya başlanmış. Ya da gel 500 liraya çalış diye dayatılıyor. Neyse demagojiye girmeyelim(hükümet öyle diyor) ancak biber gazı yiyen, coplanan, göz altına alınan, kötü muameleye maruz kalan, bu Ankara soğuğunda kendini göle atanlara geçmiş olsun diyelim. Bu baskılar onları yıldırmasın, haklarını alana kadar kendi pankartlarında da dedikleri gibi; ''Ölümüne direniş.''

''El Pueblo Unido Jamas Sera Vencido''

Apertura Şampiyonu Monterrey

2009-12-15T19:47:00.004+02:00

Meksika'da Apertura heyecanı müthiş bir finalle sonuçlandı. Monterrey'in sahasında oynanan ilk maçta gol yağmuru vardı. o maçı 4-3 kazanan Monterrey avantajlı olarak ikinci maça çıkıyordu. Ancak Cruz Azul'un sağı solu hiçbir zaman belli olmaz. Ülkenin ekol kulüplerinden. Hıncal, Meksika'da olsa Azul'un formasını koy yine şampiyonluğa oynar der. Öyle bir takım Cruz Azul. Ama finalin ikinci ayağında da Monterrey üstünlüğü vardı. Hızlı başladıkları maçta Suazo'nun müthiş asisti ve Aldo De Nigris'in mükemmel kafasıyla 1-0 öne geçtiler. İşte ondan sonrası duygu dolu.

Aldo golü atınca formasını çıkardı ve atletinde abisinin resmi vardı. O anda ben bile zor tuttum artık kendimi. Golü ve şampiyonluğu kısa süre önce kaybettiğimiz abisine hediye etti.

Cruz Azul 77'de köşe vuruşundan beraberliği sağlayınca acaba dedim ama 90. dakikada Suazo işi bitirdi. Monterrey yine başarılı bir sezon geçirdi. Clasura'da da favori olacaklar ama bu kadroyu ne kadar ellerinde tutabilirler bilemiyorum. Ayrıca diğer takımlar da transfer çalışmalarına yavaştan başladı.

Chivas anyayı konyayı iyica anladıktan sonra Bofo'ya geri döndü. Şu anda tekrar geri almak istiyorlar. Efsane geri dönüyor diyebiliriz kısaca.

2010 Dünya Basketbol Şampiyonası Kuraları

2009-12-15T18:50:00.002+02:00

2010 Dünya Basketbol Şampiyonası kuraları bu sabah çekildi. Tabi bu organizaasyonsa kolay zor rakip yoktur gibi muhabbetler başlar şimdi. Ancak Türkiye'nin grubu orta halli bir grup oldu. Bu grupa ilk 4'e gireceğimizi düşünüyrum. Diğer takımlardan ziyade bizim oynayacağımız oyun dah önemli. Tanjeviç'e rağmen ev sahibi olmanın avantajı ile başarılı olabiliriz bu organizayonda. İlk torbadan Yunanistan'ı çekmek biraz avantaj oldu. Yunanistan kesinlikle kolay bir rakip değil. Ancak ABD, Arjantin ve İspanya'yı düşündükçe Ynanistan ile biraz daha başa baş oynarız diye düşünüyorum. 3. torbadan ise Porto Riko geldi. 2002'de çok şanssız bir mağlubiyet almıştı onlara karşı. Rövanş vakti geldi. 4. torbadan Rusya, 5. torbadan Çin oldu rakibimiz. Rusya wild card ile katıldı turnuvaya. Ama kesinlikle çok zorlu rakip. Onlarla olacak maçımız bence grupta sıralamayı direkt etkileyecek. Çin ise Yao Ming etkisiyle biraz tehlikeli gözükse de yeneceğimizi düşünüyorum. Son torbadan ise futbolda esip gürleyen Fildişi sahili var. Tabi basketbolda herhangi bir iddiaları yok. Çok alt seviye bir takım, rakibimiz olamazlar. Genel itibarıyla bakarsak iyi bir oyunla 2. sırada bitiririz bence grubu. Tabi bunu ev sahibi olmanın avantajı ile yazıyorum.

ABD ve Brezilya'nın İstanbul grubuna düşmesini çok sevindim. NBA yıldızlarını canlı canlı seyredeceğiz ilk turda da. Varejao'ya ise laflar hazırladığımı başka bir konuda belirtmiştim. Bu çirkefi de merakla bekliyorum. Ama Nowitzki ilk turda çok uzaklara düştü. İlerleyen turlarda göreceğiz artık.

A Grubu (Kayseri); Arjantin, Sırbistan, Avustralya, Almanya, Angola, Ürdün
B Grubu (İstanbul); ABD, Slovenya, Brezilya, Hırvatistan, İran, Tunus
C Grubu (Ankara); Yunanistan, Türkiye, Porto Riko, Rusya, Çin, Fildişi Sahili
D Grubu (İzmir); İspanya, Fransa, Kanada, Litvanya, Yeni Zelanda, Lübnan

Halil Çolak

2009-12-11T11:45:00.006+02:00

Adı: Halil Çolak
Mevki: Forvet
Yaş: 20
Doğum Tarihi: 29.09.1989
Boy: 1,76
Oynadığı kulüp: Go Ahead Eagles ( Hollanda )

Bu sezon Hollanda 2.liginde kendini epey gösteren bir oyuncu. Şimdiye kadar attığı 10 golle takımını sırtlamış vaziyette. Şimdilik biraz gözlerden uzakta ama yakında adını daha çok duyarız diye düşünüyorum.

2010 Kış Olimpiyat Oyunları

2009-12-07T17:58:00.006+02:00

2010 kış olimpiyat oyunları Kanada'nın Vancouver şehrinde, 12 Şubat tarihinde başlayacak. Ülkemizde kış oyunları pek ilgi görmüyor. Gerçi olimpiyatların da ne kadar ilgi gördüğü tartışılır. Olimpiyat oyunları devam ederken yüzmede, atletizmde rekorlar kırılırken ''Totti Fener'de, Adriano Galatasaray'da'' başlıklarını atmayı daha uygun görüyor ülkemiz spor basını. Tabi basını bu kadar umarsamaz olan ülkeden de haliyle fazla katılım olmuyor oyunlara. Hele ki kış oyunlarına.

Benim bildiğim kadarıyla şu ana kadar 2 sporcu ile katılacağız. Artistik patinaj'da Tuğba Karademir ve Cross'ta Kelime Aydın ile. Kelime Aydın adını belki ilk kez duymuşsunuzdur. Bu gayette normal bende adını yazılı basınımızda duymadım zaten. Kendisi kış oyunlarına Türkiye adına katılan ilk kadın sporcu. Ayrıca Vancouver ile birlikte üstüste 3. kez bu oyunlarda ülkemizi temsil edecek. Tuğba Karademir'i ise hepimiz tanıyoruz.

Belki benim bilmediğim ve duymadığım bir kaç sporcu daha katılacaktır oyunlara. Ancak başlamasına az bir zaman kala ülkem medyasından takip etmeye kalksak bu organizasyonu ''Aaa olimpiyatlar mı var bu sene'' deriz muhtemelen. Böyle bir ilgisizlik ve vurdumduymazlık var.

Tabi sadece medyaya atmak olmaz bu suçu. Bu ülkede bir olimpiyat komitesi ne işe yarar onu da sormak lazım. Herkesin vergisinden kesilen paralarla ne yaparlar onu sorgulamak lazım. Pardon efsane bir olimpiyat stadı yapmışlardı değil mi?

Genç nüfusu ile bu kadar övünürken, Avrupa yaşlandı geyikleri çevirirken kış oyunlarına katılan sporcu sayımız bir elin parmakları kadar olması garip değil mi? Sporcu yetiştirmek, sporu desteklemek bu ülkede neden bu kadar zor. Yüzme yarışlarında olimpiyat 45. olup Türkiye rekoru kırıldı haberlerini okuduğumda midem bulanıyor. Avrupa'nın, Dünya'nın 30 sene önce kırdığı rekorları daha ancak kıran yüzücülerimiz var. Atletizm deseniz yabancılara bel bağlamış vaziyette. Jimnastikte zaten yokuz. Bunlar olimpiyatların 3 ana branşıdır. Halter, Güreş gibi güce dayalı sporlarda başarılı olamasak tahminen oradan da eli boş döneceğiz.

Alp disiplini, Kayakla atlama, Biatlon, Curling, Buz hokeyi gibi branşlarda temsilcimiz bile olmayacak. Acaba bunu Milli olimpiyat komitesi, Spordan sorumlu devlet bakanlığı, Gençlik ve Spor genel müdürlüğü kendisine soruyor mu? Biz en az 3 çocuk dedik ama alın kendiniz yetiştirin, kaydırağın tepesinden kuma atlayarak kış olimpiyatlarına hazırlayın mı diyorlar merak ediyorum.

Ufak bir not: 1924'ten beri yapılan kış olimpiyat oyunlarında Türkiye tek bir madalya dahi alamamıştır.

Hüseyin Ne Oluyor...

2009-12-06T22:48:00.002+02:00

Galatasaray maçları ile alakalı fazla yorum yazmam, hakem hakkında da yazmam. Bugünkü İ.B.B. maçında 2. golü bulamayınca puan kaybı yaşadık. Burada bütün suçu hakeme yıkmak doğru değil. Ancak öyle bir pozisyon var ki beni benden aldı. Ben hayatımda binlerce, onbinlerce maç izledim bu kadarını çok az gördüm. Hüseyin Göçek eğer şu pozisyona orta sahadan, ceza sahasının oradan filan kale atışı verse tamam deriz. Ancak yarım metreden bu pozisyona kale vuruşu vermek için ya art niyetli olacaksın ya da gözlerin 8 numara bozuk olacak. 2 durumda da hakemlik yapılamayacağı için federasyon ve hakem kurulu gereğini yapsın. Gerçi şıracının şahidi bozacı.

Hüseyin ne oluyor...

2010 Dünya Şampiyonası

2009-12-03T18:34:00.002+02:00

2010 Fifa Dünya kupasının kura çekimi yarın yapılacak. Çeşitli spor sitelerinde ve bloglarında futbolun en büyük organizasyonu ile ilgili yazılar mevcut. Ancak ben başka bir konuya değinceğim. Ülkemizde yapılacak 2010 Fiba Dünya Basketbol Şampiyonasına.

2005 yılında bu turnuvayı düzenleyeceğimiz açıklanınca herkes gibi sevinçten uçmuştum. Dünya'nın en önemli basketbolcularını bir arada görme olanağımız olacaktı. Bu basketbolseverler için bulunmaz bir nimet aslında. Ancak o günlerde bile kafamı kurcalayan ve beni sıkıntıya sokan bir şey vardı. Biz organizasyon düzenlemesinde o kadar da başarılı bir ülke değiliz maalesef. Ülkece genimizde bulunan her işi son dakikaya bırakma huyu başımıza çok iş açıyor. Bu turnuvayı aldığımızda ilk hava atışı yapılırken son çiviyi çakarız diyordum. Ancak işler daha da kötü durumda.

Önce turnuvanın bir ayağı Antalya'da iken Kayseri'ye alındı. Çünkü Antalya'da yapılması beklenen salon bırakın yapılmayı arsası bile bulunamadı. Ankara ayağı için de benzer durumlar söz konusu hala yeni salonun yapılması bekleniyor ama şu saatten sonra onun da yetişmesi mucizelere bağlı. Sanırım Disneyland yapımı ile meşgul sorumlular. İstanbul için ise yine yeniden Abdi İpekçi var. İzmir'de ise Halkapınar'daki salon.

NBA yıldızlarını ülkemize getirecek olan bu turnuvada sanırım ilk şoku onlar yaşayacak. Çünkü şu an itibarıyla fiyasko durumdayız. Salonlar yetersiz, yeni yapılması gereken salonlar yapılmamış. Tam bir keşmekeş durum söz konusu. Her hafta E-posta kutuma düşen 2010 bültenini, acaba yeni bir gelişme var mı salonlarla ilgili diye açıyorum ama hep hüsran. Biletler ön satışa kondu bile ancak basketbolseverler maçları nerede izleyeceklerini bile bilmiyorlar tam. Ya da daha doğru bir ifade ile gittikleri salonda ne ile karşılacaklarını bilmiyorlar. 2001 Avrupa şampiyonasından beri yapılan bir yenilik, bir düzenleme yok. O turnuvayı çadır salonlarla ufak düzenlemelerle atlatmıştık. Bakalım bu sefer nasıl atlatacağız.

Böyle büyük bir organizasyona bu kadar ilgisiz, bu kadar acemice yaklaşan profesyonellerimiz olduğu müddetçe biz nasıl olimpiyatlara ev sahipliği yaparız bilemiyorum. Ama doğru ya mükemmel bir olimpiyat stadımız var bizim...

Malzemeci Kurbanları #8

2009-12-01T17:37:00.002+02:00

Roque Santa Cruz

Galatasaray Savunmasındaki 2 Sorun

2009-11-24T00:47:00.006+02:00

Galatasaray Frank Rijkaard’ın gelmesi ile başka bir futbol kültürüne adapte oluyor. Şu sıralar aslında bunun sıkıntılarını yaşıyoruz. Savunma, orta saha, hücum anlamında komple bir değişiklik mevcut aslında. Savunma olarak her ne kadar 4’lü modern anlayış bozulmasa da oyuna bakış açısından bir değişiklik var. Ancak bu anlamda 2 tane yanlış görüyorum. Rijkaard eleştirisinden öte genel anlamda bir takım eleştirisi olacak benimkisi. Savunmamızdaki 2 soruna parmak basmak lazım.

1- Rijkaard’ın ilk geldiği günden beri söylediği ve takıma uygulattığı bir şey var. Oyunu ne şartta olursa olsun kısa paslarla başlatmak istiyor. Daha doğrusu uzun pasları yani ülkemizdeki deyimiyle şişirme pasları kesinlikle istemiyor. Tabi buna olumlu yaklaşabiliriz ilk başta. Ancak kale vuruşları dahil tüm savunma organizasyonları böyle başlatmak bana göre sıkıntı yaratıyor. Savunmamız genel olarak pas yeteneği ve tekniği üst düzey oyunculardan kurulu değil. Keza defansif orta saha oyuncularımızda da bu özelliklerin olduğunu söyleyemeyiz. Leo Franco kaleci vuruşlarını hemen önündeki oyunculara oynadığında buradaki savunma adamları bazen bocalıyorlar. Hemen önlerindeki Mehmet, Mustafa ve Ayhan’a pas aktarsalar bile Galatasaray ileriye çıkmaya zorlanıyor. Van Bronckhorst, Marquez, Puyol, Belletti dörtlüsü ve önlerinde Xavi, Deco varken belki ileriye vurulmadan kısa paslaşmalarla hücuma çıkmak etkili olabilir. Topun takımda olması ileriye öylesine kale vuruşu yapılmaması gayet mantıklı o düzende. Üstelik rakip stoperlerin de yine benzer özelliklere sahip olduğunu ve kolay top kaybetmeyeceğini de hesaba katarsak kesinlikle paslaşmak çok daha akıl karı. Ancak Galatasaray savunması ve orta sahası bu kısa paslaşmalarla ileriye rahat çıkamıyor. Ayrıca olası pas hatalarında top kaleye daha yakın olduğundan daha da tehlikeli pozisyonlar veriyor rakibe. İleriye doğru atılan uzun paslar ve orada yapılacak etkili pres teknik düzeyi düşük stoperlerin oynadığı Türkiye’de zaman zaman daha etkili olabilir. Kaldı ki rakip sahada yapılacak bir pas hatası da savunmanın hazırlıksız yakalanmasını engeller. Bu eleştirimden topu şişirerek oynamamız gerektiği çıkmasın. Ancak Türkiye’deki futbol gerçeği ile Avrupa’daki futbol gerçeğini de ayırt etmemiz gerekir. Kimi zaman ileriye doğru atılacak paslar ülkemizde çok daha etkili olacaktır. Savunma ve orta saha topu oyuna sokmakta başarısız ise her topu illa ki kısa pasla ileriye aktarma düşüncesi bana göre başarılı olamaz. Kaldı ki Galatasaray bu yüzden çok tehlike yaşadı ve goller de yedi. Eğer Savunmaya Marquez gibi bir oyuncu gelir, orta sahada da gerektiği zaman savunmaya kadar gelip topu dağıtacak biri olursa o zaman her topu kısa oynayabiliriz. Ancak şu anki kadroda ve Türkiye’deki mevcut futbol koşullarında kale vuruşlarının, degajların ve savunmada kalan topların uzun paslarla da değerlendirilmesi gerektiğini düşünüyorum.

2- Galatasaray savunmasındaki 2. sorun bana göre seyretme sorunu. Özellikle köşe vuruşlarında arka direğe adam yerleştirmiyoruz pek. Bu kalecinin tercihidir, eleştirsem de bir şey demem. Ancak bizde şöyle bir şey oluştu ki çok çok tehlikeli. Orta yapılırken veya pas atılırken rakip futbolcu ile yan yana duran adamlarımız sonrasında bir anda ekranda gözükmüyorlar, kadraja bile giremiyorlar. Pozisyonu adete seyirciler gibi seyrediyorlar. Bu konuda en çarpıcı örneği Fenerbahçe maçından verebilirim. Fenerbahçe’nin sayılmayan golünde Lugano gidip koşarak topu ağlara yollarken 2 metre etrafında bile 1 tane oyuncumuz yoktu. Hakem ne karar verir onu bilemeyiz. Bizim yapmamız gereken orada koşarak en azından Lugano’nun topa rahat vurmasını engellemek. Ancak ne savunma ne orta saha ne de hücum oyuncularımız zorlamıyor. Resmen pozisyona dalarak seyrediyorlar. Bu iki şeyden kaynaklanabilir. Ya maça konsantre değiller ya da temel bir savunma anlayışı zaafları var. Kimi zaman konsantrasyon zaafından böyle şeyler olsa da Fenerbahçe maçı gibi yüksek atmosferli maçlarda da tekrarlanıyorsa bu, demek ki ortada bir savunma anlayışı zaafı var. En son Manisaspor maçında yenilen gol de zaten bunu gösteriyor. Ceza sahasındaki onca oyuncuya rağmen bırakın topa müdahale edecek adamı Simpson’ın rahat vuruşunu engelleyecek, onu bozacak 1 tane bile oyuncumuz yok. Fenerbahçe’den yenen ilk golde keza örnek gösterilebilir. Bu konu gerçekten sıkıntı yaratıyor. Bilhassa rakibin çok adamla geldiği duran toplarda.

Öncesi ve Sonrası

2009-11-22T01:09:00.002+02:00

3 Hafta Önce;

Maç boyu hiçbir şey oynamadınız hakeme kabahat buluyorsunuz, doğru düzgün pozisyonunuz bile yok, Keita'da tahrik olmayıp atılmasaydı kardeşim bize ne?

Bugün;

Penaltımız verilmedi, direkten topumuz döndü, Kazım'ın üstüne oynuyorlar, tahrik ediyorlar, 3. gol ofsayt vs.

İlginç...

Cezayir Dünya Kupasında

2009-11-19T18:48:00.002+02:00

2010 Dünya kupası Afrika elemerinde son bileti kapmak için müthiş bir mücadele vardı. Hafta sonu oynanan maçı Mısır mucize bir şekilde 2-0 kazanarak işi uzatmıştı. O maç sonucunda iki takımında punları, averajları, attığı ve yediği goller eşit olunca Sudan'Da bir tek maç daha oynandı. Tıpkı Mısır'daki maçtan önce olduğu gibi yine olaylı bir maç öncesi ve sonrası yaşanmış. Açıkçası bizim İsviçre maceramıza benzettim Mısır'ın yaptıklarını. Onlar sadece saha içinde olay çıkartmadılar. Bu sebeple de fazla bir ceza ile karşıalşmazlar.

Her ne kadar Mısır ulusal takımını sevsem de bu turnuvaya Cezayir'in katılmasını istiyordum. Mısır kadro olarak daha güçlü bir takım. Mohamed Aboutrika, Mohamed Zidan, Amr Zaki gibi çok etkili isimlere sahipler. Üstelik ulusal takımda oynatılmayan bir de Ahmet Hossam Mido var. Eski bir Fransız sömürgesi olan Cezayir yetenekli oyunculara sahip aslında. Ancak bunların çok üst düzey olanlarını Fransa ellerinden kapıyor. Tek istisnası sanırım Karim Ziani. Ziani Fransa formasını giymeyi reddedip Cezayir adına oynamayı seçmişti, Karim Benzema'nın tersine. Takımın da en önemli kozu o zaten. Bir de daha önceleri ScoutGS'nin incelediği Nadir Belhadj gibi önemli isme sahipler. Takımın golcüsü ve en tecrübeli oyuncularından biri Rafik Saifi. Şu aralr iyi durumda olmasa da Lazhar Hadj Aissa'da dikkat çeken bir oyuncu.

Genel anlamda Cezayir'in resimdeki gibi kupa kaldıramayacağını bilsem de turnuvaya renk getireceklerini düşünüyorum. En büyük dileğim de Fransa ile aynı gruba düşmeleri.

Güle Güle Dost Nigris

2009-11-17T00:19:00.002+02:00

Geçen yıl hemen hemen bu zamanlarda, 30 Ekim günü Ankaraspor-Galatasaray maçını tribünden izlemiştim. Genel anlamıyla sıkıcı bir maçtı. Yenikent Asaş'ın çilesini çekmeye değecek bir maç değildi. Kendi kendime ne işin var, hem de kupa maçı için kalkıp gittin maça diye sormuştum. Ama bu sabah öğrendiğim bir haber yüzünden şu anda iyi ki o maça gitmişim diyorum.

Kuzey ve Orta Amerika futbolunu yakından takip ederim, bilenler bilir. Uzun zamandır Meksika ligini de çok yakından takip ediyorum. Takiplikten kastım sadece istatistiklere bakmak geçmek değil, maçları da canlı yayınlarda seyrediyorum 3-4 senedir. Gaziantepspor Antonio De Nigris'i ülkemize getirince de çok sevinmiştim. Almaguer ile Türkiye'deki imajı yerle bir olan Meksikalıların popülaritesini arttıracağına emindim. Öyle de oldu aslında. Gerk oynadığı oyun, attığı gollerle olsun gerekse gol sevinçleriyle. Onu herkes Kadıköy'de taktığı maske ile hatırlıyor. Ancak ben onu hep bize, Galatasaray'a attığı golden sonra kenardaki banka önce kendisi oturup sonra arkadaşlarını oturtması ve poz vermesi ile hatırlayacağım. İyi ki o maça gitmişim, iyi ki senin o gol sevincine canlı tanık olmuşum Antonio.

Son bir şey daha yazalım. Eğer bu kalp krizi genetik bir rahatsızlığın sonucu ortaya çıkmışsa- ki Meksika basınıa yansıyan kadarıyla öyle-, kardeşi Aldo De Nigris'in de sıkı bir kontrolden geçmesi şart. Eğer abisine söyledikleri gibi oynayamazsın derlerse de lütfen bizi üzmeden hayatı için kullansın seçim şansını.

Aynı Nakarat

2009-11-15T23:36:00.004+02:00

Bu akşam müthiş bir basketbol karşılaşması seyretti sporseverler. Galatasaray ile Fenerbahçe bu sefer parkelerde karşı karşıya gelmişlerdi. Galatasaray’ın pota altında sıkıntılı olduğu, Fenerbahçe’nin ise Solomon sonrası skorer sıkıntısı yaşandığı maçtan önce konuşulanlardı. Galatasaray maça senelerdir futbolcularda görmek istediğimiz ama göremediğimiz bir hırsla başladı Fenerbahçe karşısında. İnanılmaz bir mücadele vardı. Sürekli önde götürdüğümüz maçta son dakikalarda biraz hücumda bocalayarak Fenerbahçe’yi de oyuna ortak ettik. Tribünlerde 40 dakika boyunca müthiş bir destek vermişti takıma. Öyle ki televizyon kamerası bile yerinde sabit duramıyor, salondakiler ile ekrandaki seyirciler de birlikte zıplıyor, yıkıyordu salonu sanki. Maçın normal süresi berabere bitti ama asıl bu güzellikte maça yakışmayacak olaylar ondan sonra başladı.

Fenerbahçe benchinin arkasında yer alan fenerli 1-2 vatandaş Galatasaary tribünlerine laf atıp, el kol hareketlerinde bulununca ortam gerginleşti. Bu sırada kendini bilmez bazı densizler sahaya girip ortalığı daha da karıştırmaya uğraşıyordu. 40 dakika boyunca en ufak bir taşkınlığı olmayan seyirci bir anda bu raddeye nasıl geldi gerçekten şaşırtıcı bir durum. İşte provakasyon denecek bir durum varsa tam buna denir herhalde. 2 kendini bilmez densiz Galatasaray tribünlerini çileden çıkartıp kıvılcımı çakıyorlardı. Ancak biz Galatasaraylılar olarak bu provakasyonlara alışığız. Malum yeni biten bir derbi öncesi; ”Benim ayağıma bastılar ondan tepki verdim diyenlerle oynamıştık.”

Provakasyon karşı tarafın en iyi yaptığı olaydır her zaman. Mesela bir yöneticileri çıkıp gayet rahatlıkla biz böyle olay görmedik daha önce diyebilir. Hiç gocunmaz, kendini sorgulamaz. Sen niye seyircisiz maç oynuyorsun o zaman kendi sahanda diye soran da olmaz tabi. Efes pilsen’li oyunculara kim saldırdı diye soran olmaz. İbrahim Kutluay’ın tribünlere tıpkı bugünkü provakatör kadın gibi yaptığı orta parmağı hatırlamaz, Rasim Başak’ın yine bir derbide olay çıkarttığını hatırlamaz. Can güvenliğmiz yok diye haykırır da rakibin can güvenliğini kendi salonunda önemsemez.

Yarınki gazete manşetleri şimdiden bellidir. Yazılıp çizilecek olanlarda. Galatasaray’ın maçın büyük bölümünde üstün oynayıp eze eze aldığı galibiyet atlanıp olaylara odaklanılacak. 2 hafta önce;” Olayları boşverin siz sahada ne oynadınız da konuşuyorsunuz.” diyenler ortalığı yıkacak. Ama bu maçta kendisine bir yabancı madde atılmamasına rağmen yerlerde kıvranan Emir Preldzic konuşulmayacak. Oyuncularımıza saldırdılar denirken Fenerbahçe’li oyuncu Kinsey’in Galatasaray taraftarına yumruk atması konuşulmayacak. Semih’in soyunma odasına giderken yaptığı hareketler yayınlanmayacak.

Olsun biz alıştık artık Galatasaray taraftarı olarak. Her maç olay çıkartıp, her maç ortamı gerip bu gerginlikten nasiplenmek isteyenlerin taktiğine alıştık. Maalesef, çok üzücüdür ki bu oyuna gelen bir çok taraftarımız da bulunmakta ve oyuna gelmekte. O benchin arkasında yer alanlar kimlerdi ve ne amaçla oradaydılar acaba. Kinsey’in şu taraftarımıza yaptığının fitilini ateşlemek için mi oradaydılar?

Bu nakarat sıktı artık. Biz masumuz valla günahımız yok oyunları da şu bilgisayar çağında, tarafsız bilgilere ulaşmak kolayken yemiyor artık. Tamam bu olaylar konusunda sizler daha tecrübelisiniz, bizim gibi amatör değilsiniz. Olay çıkartıp çıkartmadık diyebiliyorsunuz veya medyayı kendinize çekebiliyorsunuz. Organize olduğunuzdan hiç çaktırmadan işi bitirebiliyorsunuz. Cem Yılmaz’ın gösterisinde tanımladığı gibi ”Profesyonel”i olmuşsunuz işin. Ama sıktı bu nakarat. Artık bırakın karşı tarafı kızdırıp, sindirip yenelim tarzında eski Roma’da bile olmayan ayak oyunlarını. 90′ların bir şarkısında dendiği gibi;

Aynı Nakarat

Hep aynı aynı

Yarısı bayat

Hep aynı aynı…

Yazık lan!!

2009-11-13T23:11:00.002+02:00

Çirkef Varejao ağzının payını almış dün gece. Öncesinde King!? James'de, Jermaine O'neill'den blok yiyince içimin yağları eridi. Ama yazık lan yine de adamlara. İnsan insana bunları yapar mı hiç.

Bu smacın posteri bulunup odaya asılmalı.

Çakal!! Carlos

2009-11-11T20:00:00.002+02:00

Aradan geçen yıllara rağmen pek değişen bir şey yok.

Not: Hakem bu pozisyonda kale vuruşu kararı vermiştir.

Jackson Martinez

2009-11-11T16:47:00.001+02:00

Adı: Jackson Martinez
Doğum Tarihi: 03.10.1986
Doğum Yeri: Medellin, Kolombiya
Oynadığı Takım: İndipendiente Medelllin
Boy: 1.84
Mevki: Forvet

Kendisini bir 6 aydır filan takip ediyorum. 6 ay önce kendi takımında zaman zaman şans bulan ama bulduğu şansları iyi değerlendiren bir isim iken şu anda takımı İndipendiente Medellin'in vazgeçilmezi olmuş durumda. Ayrıca o zamanlar bu ismin yavaş yavaş yükseleceğini söylerken Kolombiya ulusal takımı için de önü açık diyordum. Fazla bekletmedi beni ve Kolombiya ulusal takımına da seçilmeye başladı. Ulusal takımda oynadığı ilk maçta da gol attı ve iyi oynadı. Şu anda Dünya kupalarına katılamamaları onun için bir dezavantaj.

Bir forvet olarak hızlı ve güçlü. Tek eksiği bence tecrübe. Hem hava toplarında hem de yerden etkiliydi benim izlediğim çoğu maçında. Yakında Avrupa'ya yol alır diyorum ben.

Enke'ye Dair

2009-11-10T23:32:00.004+02:00

Ülkemize geldiğinde teneke bağlanıp yollanmıştı gerisin geriye. Medyamızın tek maçta yediği adamlardandır Robert Enke. Bu akşam saatlerinde intihar ettiği haberini öğrendim. ''Parası-pulu var, yediği önünde yemediği arkasında nasıl ölmek ister abi.'' sıradanlığına girmeyeceğim. Bazen insanlar karşılarındakilerin neler yaşadığını anlayamazlar, onlar için herşey yolundadır, güzeldir. Daha 1 maçla insan yargılayanların bu adamın niye bu yola girdiğini çözmesi imkansızdır. Karşısındakileri anlamak, tanımak zaman isteyen birşeydir. Hele ki futbol gibi oyun olmayan bir ''Hayat'' mevzu bahisse. İşte o ''zaman'' bazen insanı bitirir ve çaresiz bırakır. Kimse sizi çözemeden, anlayamadan gidersiniz, arkanızda sizi anlamaya çalışanları bırakarak. Soren Kierkagaard ile bitirelim yazıyı.

Kendinizi asın ve pişman olun.
Kendinizi asmayın, onun için de pişman olun.
Kendinizi asın ya da asmayın, ikisi için de pişman olun.
İster asın ister asmayın, her ikisi için de pişman olun.
İşte sevgili dostlarım, tüm insan bilgeliğinin özü.

İkiyüzlülük

2009-11-07T23:42:00.004+02:00

Ülkemizde her kesimden insanın söylediği bir laf vardır; ''Batı'nın ikiyüzlülüğü.'' diye. Batı güya ikyüzlü de biz doğrucuyuz, dürüstüz. Bu satırları yazarken bile sinirlerim hala tepemde. Çünkü uluslararası hukuk kuruluşlarının soykırım suçlusu ilan ettiği, ülkesinde 300 binden fazla kişinin ölümünden sorumlu tutulan, küçücük kız çocuklarına askerlerinin önce tecavüz edip sonra kurşuna dizdiği Ömer El Beşir tekrardan ülkemizi ziyaret edecekmiş.

Geçen sefer geldiğinde VİP muamalesi gören şahıs muhtemelen yine öyle karşılanacak. Filistin'deki çocuklar ölüyor diye medya önünde zırlayan ''First Lady'' ve ''Siz çocuk öldürmesini iyi bilirsiniz.'' diyen başbakan ortalarda gözükmüyor pek. Sanırım onur konuklarını ağırlamak için meşguller. İslam konferansı'nın toplantısına katılacakmış soykırımcı beyefendi. Herhangi bir AB üyesi veya çağdaş ülkeye gittiğinden tutuklanıp yargı önüne çıkartılacak olan El Beşir bizim ülkemize gayet rahatlıkla geleceğini açıklayabiliyor. Çünkü burada devlet erkanı tarafından sevildiğinin farkında.

Yıllardır söylemişimdir. Asıl bizim ülkemizdeki ikiyüzlülerin, eğer müslüman olmasalardı ne Filistin ne de Bosna olayları umurunda olurdu diye. Bu sefer soykırım işleyenler müslüman olunca ağlanmıyor, üzülünmüyor demek ki. Darfur ile dayanışma geceleri düzenlenip, küçücük çoculara şiir okutulmuyor. Darfur'da katledilen hem de aşşağılıkça katledilen çocuklar, insanlar umurunda değil ikiyüzlülerin.

Bu adam yine elini kolunu sallaya sallaya gelir, Anıtkabir özel defterine imza attırılır, VİP muamelesi görürse ülkem adına utanç duyarım. Nasıl ki Sırp kasabı diye söyleniyorsa, nasıl ki İsrail'e çocuk katili deniyorsa Ömer El Beşir ve onun askerleri de çok daha aşşağılık birer katil ve çok daha aşşağılık birer kasaptır.

Save Darfur.

Sonuncu Maç, Onuncu Maç

2009-11-06T18:11:00.003+02:00

Galatasaray deplasmanda Dinamo Bükreş karşısında çok rahat bir galibiyet elde etti dün gece. Bir ara kalede Aykut mu var Leo Franco mu maçın başındaki kadroları kaçırdığım için hiç anlayamayacağım zannettim. Keita ve Elano'nun yedek kulübesinde oturtulması aslında bir bakıma sürprizdi. Ama sanırım Frank Rijkaard onlara biraz da gözdağı vermek istedi.

Mehmet Topal-Barış Özbek-Mustafa Sap'tan kurulu orta saha 2 maçtır iyi gözüküyor. Ancak bence bunda rakiplerin rolü de yadsınamaz. Bu orta saha çok ısıran, mücadelecei bir orta saha olsa da top dağıtımı ve hücuma katkısı biraz daha az. Burada Mehmet Topal'ın sakatlık sonrası kendini bulmaya başlaması bu açıdan önemli. onun iki yönlü oyununa ihtiyaç olacak. Bir de Linderoth'un döndüğünü düşünürsek orta saha da epey alternatifli bir durumdayız. Forvette ise Nonda beklentilerin çok üstünde bir performans ile devam ediyor bu yıl. Sanırım sene başında kimse ondan bu performansı beklemezdi. Ben biraz da Aurelio'nun gönderilmek istenip kulüp bulamadığından mecburen takımda kaldığı yıla benzetiyorum. Nonda'da aslında sezon başı yollanmak istenmişti. Ancak iyi ki kadro da kalmış.

Dinamo Bükreş maçı ile beraber, Galatasaray Avrupa kupalarında üstüste 10 maçtır deplasmanda yenilmiyor. Tabi bu rakamlar basınımızda pek ilgi çekmiyor. Çekmemesinin sebebi ise bu başarıyı Galatasaray'ın elde etmesi, Fenerbahçe kırmak üzereyken tanımlanan rekorlardan olmaması sanırım.

Çimlere Basma Ercan...

2009-10-31T23:22:00.004+02:00

Kendisini ciddiye alıp yazı yazmamak gerekir aslında. Geleneksel olarak her sene saçmalar. Bu saçmalamaları genelde Galatasaray yenilgileri ertesinde veya şampiyonluğun gittiği maçın sonrasında gelirdi. Bu sefer aceleci davrandı biraz. Gazeteciliğin ''G''sinden, sanatın ''S''sinden anlamadığı halde, bu iki işten parayı sadece ülkemizde götürebilirdi. Normal bir ülkede gazete bayisi veya müzik market sahibi bile yapmazlar bu şahısı. Sanatçılığı ile alakalı şu anda söyleyecek birşeyimiz yok, konumuz bu değil. Zaten o konu hakkında cevabını almıştı daha evvel. ''Ben Saatçilerle değil, sanatçılarla muhatap olurum. Bak işine...'' diye.

Bu Ercan, damatlık torpilinden edindiği yazarlığı amigoluğa götürüp, ağzından köpükler saçarcasına Galatasaray'a saldırır sürekli. Saha yeşilini başka yeşillerle karıştırdığı da olmuştur. Tabi yenilginin acısı öyle kolay çıkmıyor, hele ki Galatasaray'a yenilince. Maç hakkında tek satır yazmayıp tüm köşesini renklere, çiçeklere, böceklere vermişti zat-ı muhterem. Gerçi bunların başkanları da yenilince ''Merdivenler doluydu.'' bahanesiyle karşımıza çıktığı için normal bir durum. Bu sefer de güya sanat konuştukları bir programda Metin Özülkü ile beraber kafa kafaya verip Galatasaray'a sövmüşler. Kendilerine bu yakışır zaten. Kapasitesi, söyleyebilecekleri bu kadar bu şahsın. Tabi bu kadar kolay mevki edinince insan bu hale geliyor demek ki.

Maçın 3 adamı;

1- Kayınpederim

2- Aziz babam

3- Nikah memurum

Artık bu şahsın futboldan ve yeşil sahlardan uzak durması lazım. Zaten yeşil sahayı bile bilmiyor, görmüyor, görse bile anlamıyor.

Çimlere basma Ercan,

Çimleri eziyorsun.

Hiç kusura bakma Ercan,

Bir halttan anlamıyorsun.

Malzemeci Kurbanları #7

2009-10-31T00:45:00.002+02:00

Ole Gunnar Solskjaer

Revolution, Now!!

2009-10-29T22:56:00.002+02:00

Galatasaray Fenerbahçe'ye karşı kaybedince yine bilindik söylemler peydahlandı piyasada. Ben aslında Fenerbahçe camiasının ve medyasının söylediklerini takan ve dinleyen birisi değilim. Ancak benim için önemli olan Galatasaray camiasının ve taraftarının bu mağlubiyete yaklaşımı. Fenerbahçe maçına zaten 2288 formamızla çıkmama kararı alarak yönetim ''aman başımıza iş gelmesin'' taktiğini gütmüştü. Hesapta ''Mor'' ile dalga geçmeyecekti Fenerbahçe. Ama tabi ki sahada parçalı yer almamız onların bu esprilerini uzak tutmadı.

Daha maç başlamadan olay çıkartıp tansiyonu yükseltmişlerdi. Ve adım gibi eminim ki bu tartışmada Arda seçimini bilerek yaptılar. Onun bu provakasyona geleceğini biliyorlardı. O gün sahada durdurmaları gereken 2 isim vardı. Birisi de Arda idi. Arda'yı daha maç başlamadan çok güzel durdurdular. Arda bu oyuna geldi. Keita'yı ise döverek durdurma yoluna gittiler. Orada da başarılı oldular.

Maalesef ne taraftar olarak, ne yönetim olarak ne de futbolcular olarak bu derbiye hazırlanamıyoruz. Bizim artık daha sakin ve akılcı bir planla hazırlanmamız gerekir. Fenerbahçe camiası bizi yakından tanıdığı için bir 10 sene daha galibiyet alır eğer biz bu kafa ile gidersek. Sahaya votka şişesi de atarlar, hakemin kafasını da yararlar, ofsayttan gol de atarlar, penaltı da uydururlar ve sonra çıkıp ne olmuş ki diyecek pişkinliği kendilerinde görürler. ''Ne olmuş ki.'' Hesapta biz iyi oynamamışız, pozisyonumuz yokmuş. Bizim kötü oynamış olmamız hakemin kötü olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Sahaya 3-5 tane şişe atılmış, Ali Sami Yen'de atılanların yanında hiçmiş. Tabi birde bunlar geçen sene bu olaylar sadece Ali Sami Yen'de oluyor diyorlardı ama orası ayrı şimdi. Maalesef bizim içimizde de bu oyuna gelenler var. Bugün biz bunlara itiraz etmezsek yarın iyi oynasakta kazanamayız. Tabi o zaman iş işten de geçmiş olur. Bu kabullenmişlik, bu teslimiyettir bizi bu sonuçlara mahkum eden.

A'dan Z'ye bir devrime ihtiyaç var. Devrim derken ne yönetim değişikliğini ne de futbolcu kadrosunda bir değişikliği kastediyorum. Bir fikir devrimine ihtiyacımız var. Taraftarından futbolcusuna kadar beyinlerde bir fikir devrimine..

Battle Royale

2009-10-28T00:31:00.004+02:00

Orası Kadıköy. Orada ayakta kalmak değil, hayatta kalmak gerekir.

YES WE CAN

2009-10-22T00:46:00.002+03:00

Bir takımın hedefini belirleyen ilkelere yazılmış bir inançtı bu;

EVET, BAŞARABİLİRİZ.

Türkiye’de alınmadık kupa bırakmayan, adını en tepeye yazanların bağırışıydı;

EVET, BAŞARABİLİRİZ.

Yurt dışından gelen oyuncularımızda söylemişti bunu. Avrupa’nın devlerine karşı durup onları dize getiren kendi evlatlarımızda;

EVET, BAŞARABİLİRİZ.

Çağrısıydı tüm taraftarların, Ali Sami Yen’de omuz omuza bağıranların. Bize başarı için Avrupa kupalarını gösteren kurucu başkanımızın ve bizi Avrupa’nın tepesine çıkarıp hedeflenen kupaları gösteren imparatorun;

EVET, BAŞARABİLİRİZ.

Şimdi yine zorlu bir maça gidiyormuşuz. Umutsuzluğa kapılan, baskıya boyun eğenlerin içimizdeki bu ruhu unutarak düşündükleri bir maça. Yüreklerde ve dillerde aynı slogan olacak;

EVET, BAŞARABİLİRİZ.

Schmeichel; Manchester United nerede?

2009-10-20T00:03:00.007+03:00

1992/1993 sezonunu şampiyon tamamlayan Galatasaray, 1993/1994 sezonunda yeni statüsü ile Şampiyonlar liginde oynamaya hak kazanmıştı. Buna göre artık eleme maçlarından sonra çeyrek finaller dörderli iki grup halinde oynanacaktı. Galatasaray 2. eleme turundan itibaren kupaya dahil oluyordu. Bu turda rakip İrlanda Cumhuriyetinden Cork City idi. Cork’u Ali Sami Yen’de Kubilay ve Arif golleri ile 2-1 yenip İrlanda’ya avantajlı gitmiştik. Gerçi yenilecek bir golün pahalıya patlama olasılığı da vardı. Ancak Kubilay yine ortaya çıkıp Tugay harika pasında topu ağlara yolluyordu. Böylece Galatasaray bu turu geçmişti. 3. turda rakip ise çok daha güçlü olacaktı; Manchester United.

Tarihler 20 Ekim 1993’ü gösterirken Galatasaray, Old Trafford’a tarih yazmak üzere çıkıyordu. Maçtan önce İngilizler yine klasik şekilde hindi doldurmanın, bahisten gelecek paralarla tatil yapmanın, hafta sonu oynayacakları lig maçının hesabı içindeydiler. Galatasarayımız ise maça; Hayrettin, Falco, Stumpf, Bülent, Yusuf, Tugay, Hamza, Suat, Arif, Kubilay, Hakan Ş. 11’i ile çıkacaktı. 2 yabancı stoper haricinde( Kubilay her ne kadar İsviçre ulusal takımında oynasa da) tamamen yerli oyuncularla sahadaydık. Ayrıca son yıllarda pek kullanmadığımız sarı forma ile çıkmıştık karşılaşmaya. Manchester United ise o sene sadece kendi liginin değil Şampiyonlar liginin de favorileri arasındaydı.

Maçtan önce Falco’nun deyimiyle Cantona kabarık horoz gibi artist artist sahda dolanıyordu. Henüz Galatasaray ile karşılaşmamış tüm takım oyuncularının yaptığı kibirlikteydi kısacası. Ama son dakikalardaki halet-i ruhiyesi bambaşka olacaktı. Maç başlamış ve başlar başlamaz United ev sahibi olmanın da avantajıyla baskılı başlamıştı. Cantona’nın sağ çapraza atmak istediği top Bülent’e çarpmış ve ‘’golcü eleman’’ Hughes’ün önüne düşmüştü. Hughes de öne çıkan Hayrettin’in üzerinden topu ağlara yollayınca 1-0 geriye düşmüştük henüz 2. dakikada. Çok erken yenen bu gol moralleri epey bozmuştu aslında. Ardından United durulmuyor dalga dalga üzerimze geliyordu. Köşe vuruşları ile kalemizi yokluyorlardı. Özellikle Pallister’ı ön direkte iyi kullanıyorlardı. Nitekim böyle bir köşe vuruşu sonucu 14. dakikada Pallister’ın ve Hakan’ın beraber vurdukları topta Manchester United 2. golünü buluyordu. Artık maçı izleyenlerin keyfi iyice kaçmıştı. Bu maç 7-8 olur, ertesi gün iş-okul var diye yatan nice insan tanırım.

‘’2-3 pas yaptığımız zaman takım halinde kapanıyor’’du Manchester United. Ama o sırada Hakan’ın pasında ceza sahası dışında topla buluşan Arif topa öyle bir vurmuştu ki ‘’Schmeichel değil bütüm maykıllar gelse o topu oradan çıkartamazdı.’’ Evet topu tam 90’a asmıştı Arif, ‘’Köşedeki örümceği almıştı.’’ İngilizler yeni başladıkları fileye takılı kamera uygulamasından da bu golden sonra vazgeçmişlerdi zaten. Arif topa öyle bir vurmuştu ki adamların kamerasını bile bozmuştu. ‘’Bu sefer 20 dakikada 3 gol 4 gol yok, Galatasaray direnecek.’’

Dakikalar ilerliyor beklenenin aksine Galatasaray her saniye maça iyice ağırlığını koyuyordu. Ancak o sıralarda ülkemizdeki maç yayınları şimdi ki gibi kesintisiz değildi. Yani maçın orta yerinde şak diye reklam girebiliyordu. Gerçi bu olay bu maçla birlikte son bulacaktı. Sebebi ise yine Galatasaray bastırıp gol ararken bir anda giren ‘’Gecem yaylı yatakları’’, ‘’Vestel’den Mercedes kampanyası’’ reklamları sayesinde reklam arasında maç izliyor oluşumuzdu. Yine böyle ikiz yatak reklamı dönüşü ekranın üstünde 2-2’yi görüp emin olamayanlar, 2-2 mi yazıyor diye ev halkından, sağdan soldan onay aldıktan sonra havalara sıçrıyordu. Galatasarayımız golü atıyor ama biz teknik aksaklık sebebiyle geç gelen ses gibi gole de geç sevinebiliyorduk ancak.

Arif’in ara pas ile birbirine giren savunma ile kaleci Schmeichel’ın arasından sıyrılıp gelen Kubilay ağlara giden topu iyice tepiyor ve kendini de ağlara yolluyordu. Kameralarını bozduktan sonra şimdide ağlarını yırtıyorduk İngilizlerin. Durum 2-2 olmuştu. Daha ilk yarı bitmeden yenilen gollere hemen cevabımızı vermiş United’lıları şaşkına çevirmiştik. Ancak ataklarımız bitecek gibi değildi üst üste pozisyonlara giriyor, ‘’Kırmızı’’ları şaşkına çeviriyorduk.

İkinci yarıda da değişen pek bir şey olmamıştı açıkçası. Galatasaray yine topa hakim ve oyunu yönlendiren taraftı. İngilizler yavaş yavaş yorulmaya da başlamıştı. ‘’Dönemiyordu İngilizler.’’ United kalesine akıyorduk adeta ‘’ 5 olduk 6 olduk nasıl yükleniyoruz nasıl bir tempo.’’ ydu bu. Maçın yıldızı Arif sol çaprazda topla buluşarak ceza sahasına yaklaşıyordu. Şut açısını bulup vurduğunda top tam köşeye doğru gidiyordu. Ama şansızlık top direkten dönmüştü. Tam tüh demeye hazırlanırken seken topa yine yetişen Kubilay Türkyılmaz topu ağlara yolluyordu. ‘’İşte gol, İşte Türkiye, İşte Galatasaray. Schmeichel; Manchester United nerede. İşte Türk futbolu bu, İşte Şampiyonlar ligi bu’’ diye bağıran Ümit Aktan televizyon tarihine geçecek lafını da burada ediyordu. ‘’Ağlamak istiyorum sayın seyirciler.’’

Henüz ‘’Sir’’lüğe terfi edememiş olan Alex Ferguson sakızını daha bir haşin çiğnemeye başlamış, Cantona n’oluyoruz lan havasına bürünmüş, maçtan önce hindi dolması muhabbeti yapan İngiliz taraftarlar sus pus olmuştu. Bizim yedek kulübesinde ise herkes ayağa kalkmış, Ahmet Akçan da işte bu kadar der gibi iki yumruğunu sallamıştı. Teknik direktör Hollman ise biraz daha sakin sevinmekteydi. Ama muhtemelen İngilizlerin kibirine dayanamayan Nezihi yan taraftaki taşların üstüne çıkıp halk arasında ’’ Ahanda size kolum girsin’’ şeklinde tarif ettiğimiz hareketi İngiliz taraftarlara çekiyordu.

Bu golden sonra artık pabucun pahalı olduğunu kavrayan United’lılar kalemize çok sık gelmeye başlamışlardı. Son dakikalara girilirken bizde iyice geriye çekilmiş ve maçı böyle bitirmenin planları içindeydik. Ancak Keane’nin içeriye doldurduğu topa Cantona vuruyor ve beraberliği sağlıyordu. 10 atarız diye dalga geçen İngilizler gelen bu beraberliğe deli gibi sevinmişlerdi. Ne de olsa 37 sene sonra ilk defa kendi sahalarında mağlubiyet görmekten son anda yırtıyorlardı. Hakemin bitiş düdüğü çaldığında Türkiye bayram yerine dönecekti.

Tam 16 sene önce, yine bir 20 Ekim gecesi bu zaferi bizlere yaşatan tüm oyuncu ve teknik heyetle ne kadar övünsek azdır. Bu unutulmaz zaferden sonra Ali Sami Yen’den de çıkartmıyorduk İngilizleri ve 0-0 biten maçın neticesinde çeyrek finale ve gruplara kalıyorduk. Galatasaray tarih yazıyordu bu sonuçlarla. Öyle ki bir sonraki sene Uefa ''güçlü takımların'' bu kadar erken elenmemesi için statü değişikliğine gidecekti.